II SA/Gl 642/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 7 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. U. na akt Prezydenta Miasta G. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy R. U. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego) z urzędu. Motywując swój wniosek wskazał, że w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie może osobiście złożyć skargi. W treści formularza wskazał, że jego czteroosobowa rodzina zamieszkuje w lokalu o pow. 48 m2, a jej jedynym źródłem utrzymania się jest wynagrodzenie za pracę małżonki skarżącego – w wysokości 1800 zł brutto oraz jego świadczenie emerytalne – 2200 zł brutto. Z treści formularza wynika, że strona nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 r. Pismem z dnia [...]r. skarżący został wezwany do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez udokumentowanie dochodów jego oraz jego małżonki, a ponadto o nadesłanie dokumentów obrazujących poziom przeciętnych, miesięcznych wydatków przeznaczanych na utrzymanie się. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Zasada odpłatności postępowania sądowego jest regułą obowiązującą wszystkie jego strony - art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.). Ustawodawca przewidział jednak możliwość odstąpienia od niej poprzez przyznanie stronie prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może ono zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W postępowaniu prowadzonym na skutek wniosku o przyznanie prawa pomocy przedmiotem badania jest całokształt okoliczności związanych z sytuacją materialną wnioskodawcy. Oznacza to tym samym, że ma on wykazać, iż nie dysponuje żadnymi środkami ani też możliwościami ich zdobycia. Mając na względzie treść przywołanych wyżej przepisów i konfrontując ją z informacjami podanymi przez stronę uznano, że skarżący nie uprawdopodobnił w dostateczny sposób, że nie stać go zarówno na poniesienie kosztów sądowych jak i opłacenie usług fachowego pełnomocnika. Zauważyć przyjdzie, że zarówno sam wnioskodawca jak i jego małżonka dysponują stałym źródłem dochodu. Co więcej, dochód ten kształtuje się na poziomie około 4000 zł brutto miesięcznie. Wobec tego pozwala on z powodzeniem na zaspokojenie potrzeb czteroosobowej rodziny skarżącego zwłaszcza, że nie wskazał on, aby bieżące koszty utrzymania się znacząco odbiegały od przeciętnych. W tym kontekście trzeba również podkreślić, że powierzchnia lokalu mieszkalnego zajmowanego przez rodzinę R. U. pozwala założyć, że utrzymanie tej nieruchomości nie pochłania znaczących wydatków typu czynsz lub opłaty za media. Skarżący uchylił się zresztą od uprawdopodobnienia ich wysokości. Tym samym uznano, że wnioskodawca nie spełnia kryteriów o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.