II SA/Gl 644/08

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S., J. D. i B. D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy W skardze zawarty został wniosek o zwolnienie R. S. od kosztów sądowych ze względu na ciężką sytuację materialną skarżącej. Następnie, na skutek wezwania, skarżąca złożyła ten wniosek w przewidzianej przepisami formie, tj. na urzędowym formularzu PPF. Wynika z niego, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z córką ([...] lat). W skład jej majątku wchodzi lokal mieszkalny o pow. [...] m2 oraz udział w nieruchomości gruntowej o pow. [...] m2. Wnioskodawczyni wskazała w druku formularza, że nie uzyskuje żadnych dochodów. Na skutek wezwania referendarza sądowego, przy piśmie procesowym skierowanym do Sadu w dniu [...] r. skarżąca nadesłała dokumenty obrazujące wysokość opłat czynszowych za wskazany wyżej lokal ([...]zł), wysokość świadczenia emerytalnego uzyskiwanego przez jej matkę ([...] zł) oraz wysokość zobowiązań zaciągniętych u osób trzecich. Wnioskodawczyni wskazała, że utrzymuje się z emerytury matki, zaś w opłacaniu czynszu częściowo pomaga jej brat – P. S. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Obowiązujące przepisy ustanawiają zasadę odpłatności postępowania (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), nie mniej jednak nie ma ona charakteru bezwzględnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Osobie fizycznej, która wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych prawo pomocy może być przyznane wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Okoliczności przedstawione przez osobę ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy powinny być uprawdopodobnione na tyle, aby bez większych wątpliwości można było stwierdzić, że rzeczywiście zasługuje ona na przyznanie prawa pomocy. Nie bez przyczyny ustawodawca, w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. posłużył się zwrotem "wykaże", a więc nałożył obowiązek przekonania rozpoznającego wniosek o prawdziwości zawartych w nim oświadczeń. W rozpoznawanej sprawie brak jest jednoznacznych dowodów na to, że sytuacja materialna skarżącej jest na tyle ciężka, aby zasługiwała ona na zwolnienie od kosztów sądowych. Zauważyć bowiem przyjdzie, że R. S., w druku formularza PPF wskazała, iż ma na utrzymaniu małoletnią córkę, gdy tymczasem, we wspomnianym wyżej piśmie procesowym oświadczyła, iż [...] wysłała dziecko do swojej siostry do T. Również twierdzenie o konieczności sprawowania opieki nad matką pozostaje w sprzeczności z oświadczeniem, iż matka została zabrana przez siostrę w [...] r. Okoliczności te mają zaś istotny wpływ na ocenę zdolności finansowej skarżącej, gdyż ilość osób pozostających w gospodarstwie domowym nie jest obojętna dla oszacowania wielkości miesięcznych wydatków na utrzymanie się. W tym kontekście wskazać trzeba, że skarżąca sama oświadczyła, iż utrzymuje się z emerytury matki oraz pożyczek zaciągniętych u rodziny i znajomych, co poświadczają przedłożone oświadczenia P.S., H. S. i W. Z. Pozwala to przyjąć, że R. S. dysponuje cała kwotą stanowiącą dochód jej matki, a wobec tego nie można uznać, iż z tych środków nie jest możliwe pokrycie kosztów postępowania sądowego, zwłaszcza, że na obecnym etapie postępowania sprowadzają się one zasadniczo do wpisu od skargi, który nie jest wysoki. Warto również zauważyć, że skarżąca, która deklaruje, iż pozostaje bez zatrudnienia, nie jest zarazem zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, co ewentualnie mogłoby stanowić podstawę do ubiegania się o zasiłek dla bezrobotnych. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.