II SA/Gl 644/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 644/12 postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 25 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę S. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W dniu 7 listopada 2012 r. (data nadania na poczcie) pełnomocnicy skarżącego – U. U. i J. U., zwrócili się do Sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia, w piśmie tym wnieśli jednocześnie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Pełnomocnicy skarżącego wskazali, że w dniach od 24 października do 4 listopada 2012 r. przebywali na [...], gdzie pojechali w celach rehabilitacyjnych i leczniczych. Wyjazd ten został wcześniej zaplanowany i nie było możliwości zmiany jego terminu. Z uwagi na tę okoliczność nie uczestniczyli oni w rozprawie w dniu 25 października 2012 r., nie byli też w stanie dowiedzieć się o treści wydanego w sprawie wyroku, wskutek czego nie złożyli w ustawowym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia. Dopiero po powrocie do kraju, w dniu 5 listopada 2012 r. uzyskali informację o oddaleniu skargi S. U. wyrokiem Sądu z dnia 25 października 2012 r., po czym niezwłocznie sporządzili wniosek o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności. Zaakcentowali ponadto, że J. U. jest osobą niepełnosprawną i dojazd na rozprawę byłby dla niego zbyt dużą dolegliwością. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). Zauważyć przy tym należy, że kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, dla których skuteczności określony jest ustawowy termin. Brak winy oznacza więc, że strona nawet przy dołożeniu jak najwyższych starań nie była w stanie zapobiec jego uchybieniu. Rozpoznając wniosek zgłoszony przez pełnomocników skarżącego przede wszystkim należy stwierdzić, że został on wniesiony w ustawowym terminie. Zgodnie z ich oświadczeniem w dniu 5 listopada 2012 r. powzięli oni wiadomość o oddaleniu skargi S. U. wyrokiem Sądu z dnia 25 października 2012 r., a wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku nadali za pośrednictwem poczty w dniu 7 listopada 2012 r. Jednocześnie dokonali uchybionej czynności procesowej, czyli złożyli wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z merytorycznych jednak powodów wniosek nie jest zasadny. Z powołanej na wstępie regulacji ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że pełnomocnicy skarżącego zostali skutecznie zawiadomieni w dniu 19 września 2012 r. o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 25 października 2012 r. Okres czasu pomiędzy datą doręczenia zawiadomienia o terminie rozprawy a datą rozprawy wynosił więc pięć tygodni. Co więcej, w piśmie informującym o terminie rozprawy zawarto pouczenie, że od wyroku oddalającego skargę uzasadnienie sporządzane jest wyłącznie na wniosek strony złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Ponadto w nagłówku zawiadomienia wskazano numer telefonu oraz dokładny adres siedziby Sądu. Pełnomocnicy skarżącego mieli zatem realną możliwość takiego zorganizowania swych spraw i sposobu postępowania, by nie doszło do uchybienia terminu do dokonania jakichkolwiek czynności procesowych, dla skuteczności których określony był termin. Pełnomocnicy skarżącego, jak podają, przebywali na [...] w dniach od 24 października do 4 listopada 2012 r., a ich wyjazd był już wcześniej zaplanowany. Mieli oni zatem możliwość poinformowania sądu o tej przeszkodzie, wnioskując np o odroczenie terminu rozprawy bądź niezależnie od osobistego zainteresowania sprawą, mogli powierzyć jej prowadzenie profesjonalnemu pełnomocnikowi procesowemu udzielając mu upoważnienia do wystąpienia z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Nie można także wykluczać możliwości osobistego działania skarżącego, który udzielając pełnomocnictwa U. U. i J. U. nie utracił uprawnienia do działania w niniejszej sprawie. Nic nie stało na przeszkodzie, aby już w dniu 25 października 2012 r., po godz. 9.00., kiedy zakończono rozprawę lub w dniach następnych, uzyskali drogą telefoniczną informację o treści zapadłego w sprawie wyroku i niezwłocznie nadali za pośrednictwem tamtejszego urzędu pocztowego na adres Sądu wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Tym bardziej, że dokonanie tej czynności nie wymaga fachowej wiedzy. Również fakt pobytu poza granicami kraju nie stał temu na przeszkodzie. Wystarczyło więc zachować minimum staranności w należytym prowadzeniu spraw w interesie skarżącego. Podniesione przez pełnomocników skarżącego przyczyny, które uniemożliwiły dokonanie w terminie czynności procesowej nie można uznać za przeszkody obiektywne, nieprzezwyciężalne i tym samym uniemożliwiające złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w terminie. Skoro wnioskujący o przywrócenie terminu nie uprawdopodobnili, że do uchybienia terminu nie doszło z ich winy, Sąd na podstawie art. 86 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.