II SA/Gl 645/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.),, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant specjalista Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2015 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gliwicach Jacka Pańczyka sprawy ze skargi G. K. i D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy, w wyniku wznowienia postępowania, rejestracji pojazdu oddala skargę. Prezydent Miasta G. decyzją z dnia [...] r. nr [...] dokonał rejestracji pojazdu marki [...] o numerze nadwozia [...] na rzecz D.K. i G.K. zam. w G. przy ul. [...] Wnioskujący o dokonanie rejestracji (nazywani w dalszej części uzasadnienia również "skarżącymi") nabyli ww. pojazd od K. i Z. S., zam. w Gliwicach przy ul. [...] 12. Podstawą dokonania rejestracji był przedłożony przez D.K. i G. K. dowód rejestracyjny pojazdu przekazany im przez K. i Z. S. po podpisaniu umowy sprzedaży. Z punktu widzenia rozpatrywanej sprawy istotne jest również to, że K. i Z. S. nabyli pojazd od H.N. zam. w Z. , przy ul. [...], który sprowadził powyższy samochód spoza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Na wniosek Prokuratora Okręgowego w G. decyzja o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz H.N. decyzją Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. została uchylona, w ramach wznowionego postępowania administracyjnego. Tym samym aktem Prezydent Miasta Z. odmówił zarejestrowania przedmiotowego samochodu. Przyczyną było toczące się postępowanie w sprawie sfałszowania dokumentów pojazdu. Takie samo rozstrzygnięcie zapadło w odniesieniu do decyzji Prezydenta Miasta Z. o rejestracji pojazdu na rzecz K. i Z. S., gdzie organ administracji wznowił postępowanie, uchylił swą decyzję i orzekł o odmowie dokonania rejestracji. W związku z przekazaniem Prezydentowi Miasta G. sprzeciwu Prokuratora Okręgowego w G. z dnia [...] r. w sprawie wznowienia postępowania w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu organ I instancji wznowił postępowanie w sprawie. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] uchylił zaś własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] i odmówił zarejestrowania pojazdu. W ocenie organu wyeliminowanie z obrotu prawnego poprzedniej rejestracji, na rzecz K. i Z. S. zobowiązywało go do takiego rozstrzygnięcia. Od tej decyzji odwołali się G. K. i D. K.. Zrzucili organowi I instancji: - naruszenie art. 145 § 1 pkt 8 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ich zastosowanie, a w konsekwencji wydanie decyzji odmawiającej zarejestrowania pojazdu należącego do odwołujących się. W ich ocenie w sprawie nie wystąpiły wskazane w powyższych przepisach przesłanki, - błąd w ustaleniach faktycznych, mający istotny wpływ na rozstrzyganą sprawę, polegający na uznaniu, iż decyzje Prezydenta Miasta Z. i Prezydenta Miasta G. zostały wydane w oparciu o sfałszowany dokument w sytuacji, gdy nie zostało wydane orzeczenie sądu powszechnego potwierdzające tę okoliczność, - naruszenie art. 107 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez pominięcie jej obligatoryjnych elementów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...]. nr [...] utrzymało skarżoną decyzję w mocy. W ocenie organu II instancji zarejestrowanie pojazdu dokonuje się między innymi na podstawie dowodu jego rejestracyjnego. Wyeliminowanie "poprzedzającego" dowodu rejestracyjnego, będącego podstawą do wydania decyzji o zarejestrowaniu samochodu osobowego marki[...], uzasadniało wznowienie postępowania i odmowę jego rejestracji na rzecz skarżących. Skargę na tę decyzję złożyli G. K. i D.K.. Domagając się uchylenia rozstrzygnięć organów obu instancji zarzucili Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K.: - naruszenie art. 7, 77 i 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niewywiązanie się z obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, a w szczególności niewyjaśnienie, dlaczego organy uznały, iż dowód rejestracyjny został sfałszowany mimo braku prawomocnego orzeczenia w tym zakresie, - naruszenie art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie i bezmyślne powtórzenie tez zawartych w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na początku należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) Sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle § 2 wspomnianego przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – w dalszej części uzasadnienia jako "P.p.s.a.") wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 P.p.s.a. tejże kontroli legalności dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) rejestracji dokonuje się na podstawie: 1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; 2) karty pojazdu, jeżeli była wydana; 3) świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane; 4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego; 5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany; 6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; 6a) dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; 7) (uchylony); 8) (uchylony); 9) dowodu wpłaty, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, lub oświadczenia o podleganiu obowiązkowi zapewniania sieci zbierania pojazdów, o którym mowa w art. 11 ust. 4 tej ustawy, albo faktury zawierającej takie oświadczenie, jeżeli pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy. W rozpatrywanej sprawie rejestracja samochodu osobowego marki [...] o numerze nadwozia [...] nastąpiła (jako, że pojazd był już zarejestrowany na terenie Rzeczpospolitej Polskiej) na podstawie umowy jego nabycia, karty pojazdu oraz dowodu rejestracyjnego wydanego na poprzednich właścicieli, którymi byli K. i Z.S.. Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz tych ostatnich została uchylona decyzją Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. nr [...]. Tą samą decyzją organ administracji odmówił rejestracji pojazdu. Decyzja ta stała się ostateczna i badanie jej prawidłowości w niniejszym postępowaniu jest niedopuszczalne. Zatem jeden z podstawowych aktów, wymienionych w art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, niezbędnych do zarejestrowania pojazdu na rzecz G.K. i D.K. został wyeliminowany z obrotu prawnego. W związku z powyższym zaistniała w sprawie przesłanka przewidziana w art.145 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 poz. 267 ze zm. – w dalszej części jako "k.p.a."). Zgodnie z tym przepisem "w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli [...] decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione". W powyższym zakresie rozstrzygnięcia organów administracji należy uznać za prawidłowe. Zgodnie z art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. "organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której [...] uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy". I w tym zakresie należy uznać, iż postępowanie organów administracji odpowiada przepisom prawa. Przedstawiony przez skarżących dowód rejestracyjny został usunięty z obrotu prawnego. Zatem zasadne było rozstrzygnięcie o odmowie zarejestrowania pojazdu na rzecz G.K. i D.K. (nie spełnione zostały wymogi określone w art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów skargi skład orzekający uznaje, że są one niezasadne. Jak wyżej wspomniano, przedmiotem kontrolowanego postępowania nie było dokonanie ustaleń, czy dokumentacja pojazdu przedstawiona przy pierwszej rejestracji na terytorium RP była prawdziwa. Organy administracji takich ustaleń dokonywać nie mogły. Trudno wreszcie postawić zarzut naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i "bezmyślne" powtórzenie tez zawartych w uzasadnieniu decyzji organu I instancji w sytuacji, gdy to uzasadnienie jest prawidłowe. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpatrując w takim zakresie sprawę Sąd nie dopatrzył się naruszeń skutkujących koniecznością uchylenia zaskarżonego postępowania. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.