II SA/Gl 646/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Protokolant Specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2019 r. sprawy ze skargi A.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na przebudowę zjazdu z drogi publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z [...] r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z [...] r. w sprawie odmowy udzielenia A. R. zezwolenia na przebudowę istniejącego zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny z ul. [...] w C. (drogi kategorii krajowej) - stanowiącej pas drogowy - działka nr ewid. 1 obręb [...] na nieruchomość oznaczoną jako działki 2 i 3 obręb [...] w C., przeznaczonego do obsługi komunikacyjnej projektowanej stacji paliw płynnych, gazowych oraz ładowania akumulatorów, a także myjni samochodowej. Decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu 11 maja 2018 r. A. R. (dalej: strona, inwestor) wystąpił o przebudowę zjazdu publicznego z ul. [...], drogi kategorii krajowej, na nieruchomość oznaczoną jako działka nr 2 i 3 obręb [...] w celu obsługi komunikacyjnej projektowanej stacji paliw płynnych, gazowych oraz ładowania akumulatorów a także myjni samochodowej Do wniosku załączono mapę z naniesioną lokalizacją zjazdu oraz dowód wniesienia opłaty skarbowej. W dniu [...] r., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta C. Miejski Zarząd Dróg i Transportu decyzją nr [...] znak [...] odmówił wnioskodawcy lokalizacji zjazdu publicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., znak [...]r. uchyliło ww. decyzję w całości, kierując do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W trakcie ponownego rozpatrzenia sprawy, na wniosek inwestora przeprowadzono oględziny z jego udziałem w dniu [...] r. Podczas tych czynności przekazał on mapę z zaznaczonymi; lokalizacjami; planowanego zjazdu publicznego bezpośrednio na nieruchomość składającą się z działek nr ewid. 2 i 3 oraz niezbędnego do planowanej przebudowy zjazdu indywidualnego zlokalizowanego bezpośrednio z pasa wyłączenia drogi krajowej ul. [...]. W trakcie oględzin dodatkowo wniósł do protokołu o wskazanie możliwości wykonania obsługi komunikacyjnej przedmiotowej nieruchomości od strony ul. [...] zarówno do celów publicznych jak i indywidualnych. Jednocześnie zgłosił do protokołu, że zwróci się do MZDiT lub do Gminy o wskazanie zapewnienia obsługi komunikacyjnej działek geodezyjnych w sposób przewidziany w miejscowym planie zagospodarowania dla tego terenu. Stan prawny, ustalony przez organ I instancji, przedstawia się następująco. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r., o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 2222) budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległej do drogi, po uzyskaniu w drodze decyzji administracyjnej zezwolenia na jego lokalizację. W oparciu o ust. 4 przytoczonego artykułu, ze względu na wymogi wynikające z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne, zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu. W myśl § 77 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 marca 1999 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 124, dalej: rozporządzenie) zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia. W szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony oraz do wymagań ruchu pieszych. Na podstawie § 78 oraz § 113 ust. 7 rozporządzenia zjazd publiczny nie może być usytuowany w miejscu zagrażającym bezpieczeństwu ruchu drogowego, a w szczególności, zgodnie z pkt. 1, w obszarze oddziaływania skrzyżowania lub węzła i z pkt. 5, na odcinku występowania dodatkowego pasa ruchu . Ustalenia faktyczne prowadzą organ I instancji do wniosku, że proponowany zjazd miałby być zlokalizowany na wysokości dodatkowego pasa ruchu, co jest sprzeczne z ww. przepisem. Ulica [...] jest drogą publiczną kategorii krajowej DK-[...] klasy - głównej, gdzie natężenie ruchu na odcinku od ul. [...] do [...] wynosi odpowiednio 535 pojazdów na godzinę w szczycie . Natomiast zgodnie z § 9 ust 1 pkt 4 rozporządzenia, należy ograniczyć liczbę zjazdów z drogi kategorii G przez zapewnienie dojazdu z innych dróg niższych klas, szczególnie dla terenów przeznaczonych pod nową zabudowę. Ulica [...] składa się z dwu jezdni, po dwa pasy ruchu w każdą stronę, rozdzielone pasem zieleni. Po obu stronach znajdują się chodniki, ścieżka rowerowa. Ponadto, po stronie południowej na wysokości proponowanej lokalizacji zjazdu, poczynając od działki nr 4 obr. [...] aż do 5 obr [...], przebiega dodatkowy pas ruchu umożliwiający bezpośredni zjazd z ul. [...] w ulicę [...]. Natomiast wnioskodawca zamierza przebudować istniejący zjazd indywidualny, zlokalizowany na wysokości dodatkowego pasa ruchu, na zjazd publiczny, co koliduje z § 113 ust. 7 pkt 5 rozporządzenia. Ponadto, projektowana lokalizacja nowego zjazdu publicznego bezpośrednio na wnioskowaną nieruchomość nie jest możliwa z uwagi na specyfikę zamierzonej działalności (stacja paliw), gdzie dostawa odbywa się cięgnikami siodłowymi z naczepą a szerokość przedmiotowej działki nie spełnia nawet minimalnych kryteriów. Dla przedmiotowej nieruchomości istnieje alternatywna możliwość obsługi komunikacyjnej od strony ul. [...] drogi kategorii krajowej poprzez istniejący zjazd na działkę nr 5 obręb [...], której właścicielem jest inwestor. Zarządca drogi wydając zgodę na lokalizację zjazdu musi kierować się przede wszystkim bezpieczeństwem ruchu drogowego. W rejonie skrzyżowania płynność ruchu samochodowego ulega planowanemu systematycznemu ograniczeniu na skutek działającej sygnalizacji i umieszczeniu odpowiedniego oznakowania. Działanie takie umożliwia pieszym swobodne przejście na drugą stronę jezdni, a innym bezpieczne włączenie się do ruchu. Tak więc rejon dodatkowego pasa ruchu jak i całego skrzyżowania należy uznać za miejsce szczególne z uwagi na specyfikę odbywającego się ruchu. W związku z powyższym wnioskowana lokalizacja zjazdu jest niezgodna z przytoczonymi przepisami, a jego wykonanie w oparciu o wydane zezwolenia przez zarządcę drogi powodowałoby nieuzasadnione zwiększenie zagrożenia w ruchu drogowym. W wyniku tych ustaleń, kolejną decyzją z dnia [...] p.o. Zastępca Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg i Transportu w C., działając z upoważnienia Prezydenta Miasta C., ponownie odmówił zgodny na przebudowę istniejącego zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny z ul. [...]. I od tej decyzji strona wniosła odwołanie, żądając wydania zezwolenia na realizację inwestycji drogowej tj. przebudowę zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny do działek geodezyjnych nr 2 oraz nr 3 obu z karty mapy nr [...] według "Koncepcji rozbudowy DK-[...] oraz przebudowy DK-[...]". Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazana na wstępie decyzją z [...] r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, podzielając jego stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podkreśliło w szczególności wymogi wynikające z rozporządzenia, w tym z §77 - "Zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu no drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których Jest przeznaczony oraz do wymagań ruchu pieszych"; z §78 ust. 1 - "Zjazd publiczny powinien być usytuowany zgodnie z wymaganiami określonymi w § 113 ust 7" oraz z § 113 ust. 7 - "Wyjazd z drogi do obiektu i urządzenia obsługi uczestników ruchu i wjazd na drogę nie mogą być usytuowane w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, a w szczególności: 1) w obszarze oddziaływania skrzyżowania lub węzła; 2) w miejscu, w którym nie Jest zapewniona wymagana widoczność wjazdu na drogę; 3) na odcinku drogi o pochyleniu niwelety większym niż 4%; 4) nie bliżej wierzchołka luku wypukłego niż wymagana odległość widoczności na zatrzymanie; 5) na odcinku występowania dodatkowego pasa ruchu". Zgodnie z art. 29 ust. 4 u.d.p., ze względu na wymogi wynikające z warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne, zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu lub jego przebudowę albo wydać zezwolenie na lokalizację zjazdu na czas określony. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ I instancji wskazał, że ul. [...] jest drogą publiczna kategorii krajowej DK-[...] klasy G - głównej, gdzie natężenie ruchu na odcinku od ul. [...] do [...] wynosi odpowiednio 535 pojazdów na godzinę w szczycie. Ponadto organ I instancji wskazał, że na podstawie §78 oraz §113 ust. 7 rozporządzenia, zjazd publiczny nie może być usytuowany w miejscu zagrażającym bezpieczeństwu ruchu drogowego w szczególności pkt. 1 w obszarze oddziaływania skrzyżowania lub węzła i pkt 5 na odcinku występowania dodatkowego pasa ruchu, a proponowany zjazd miałby być zlokalizowany na wysokości dodatkowego pasa ruchu, co jest sprzeczne z ww. przepisem. Dodatkowo organ I instancji przytoczył treść §9 ust 1 pkt 4 rozporządzenia, zgodnie z którym "droga klasy G powinna mieć powiązania z drogami nie niższej klasy niż L (wyjątkowo klasy D, a odstępy między skrzyżowaniami pozo terenem zabudowy nie powinny być mniejsze niż 800 m oraz na terenie zabudowy nie mniejsze niż 500 m: dopuszcza się wyjątkowo odstępy między skrzyżowaniami poza terenem zabudowy nie mniejsze niż 600 m. a na terenie zabudowy - nie mniejsze niż 400 m. przy czym na drodze klasy G należy ograniczyć liczbę i częstość zjazdów przez zapewnienie dojazdu z innych dróg niższych klas, szczególnie do terenów przeznaczonych pod nowa zabudowę ". Ul. [...] ma dwie jezdnie po dwa pasy ruchu w każdą stronę rozdzielone pasem zieleni, po obu stronach znajdują się chodniki, ścieżka rowerowa, dodatkowo po stronie południowej na wysokości proponowanej lokalizacji zjazdu poczynając od działki nr 4 obr. [...] aż do 5 obr. [...] przebiega dodatkowy pas ruchu umożliwiający bezpośredni zjazd z ul. [...] w ul. [...]. Zgodnie z wnioskiem ,istniejący zjazd indywidualny zlokalizowany na wysokości dodatkowego pasa ruchu miałby zostać przebudowany do parametrów zjazdu publicznego, co jest sprzeczne z §113 ust7 pkt. 5 rozporządzenia. Ponadto, lokalizacja nowego zjazdu publicznego bezpośrednio na wnioskowaną nieruchomość nie jest możliwa z uwagi na specyfikę zamierzonej działalności (stacja paliw), gdzie dostawa odbywa się ciągnikami siodłowymi z naczepą, a szerokość przedmiotowej działki nie spełnia nawet minimalnych kryteriów. Co istotne organ I instancji podkreślił, że dla przedmiotowej nieruchomości istnieje alternatywna możliwość obsługi komunikacyjnej od strony ul. [...] drogi kategorii krajowej poprzez istniejący zjazd na działkę nr 5 obręb [...], której właścicielem jest wnioskodawca. W rejonie skrzyżowania płynność ruchu samochodowego ulega planowanemu systematycznemu ograniczeniu na skutek działającej sygnalizacji i umieszczeniu odpowiedniego oznakowania. Działanie takie umożliwia pieszym swobodne przejście na drugą stronę jezdni, a innym uczestnikom ruchu zmieniającym kierunek poruszania się bezpieczne włączenie się do ruchu w związku z czym rejon dodatkowego pasa ruchu jak i całego skrzyżowania należy uznać za miejsce szczególne z uwagi na specyfikę odbywającego się ruchu. Dlatego też, zdaniem organu I instancji, uwzględnienie wniosku strony powodowałoby nieuzasadnione zwiększenie zagrożenia w ruchu lądowym. Kolegium zauważa, że decyzja wydawana na podstawie art. 29 u.d.p. ma charakter uznaniowy, a organ który podejmuje na tej podstawie rozstrzygnięcie powinien się kierować przed wszystkim względami bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Na potwierdzenie tych poglądów przywołano kilka orzeczeń sądowych konkludując, że organ I instancji w sposób prawidłowy i w pełni uzasadniony wydał decyzję w przedmiocie odmowy. W skardze z 2 kwietnia 2019 r. A. R. (dalej: Skarżący) podnosi, iż kwestionowana decyzja dotyczyła przebudowy istniejącego zjazdu indywidualnego z równolegle biegnącej do południowej jezdni ulicy [...] - jezdni drogi serwisowej (obie jezdnie znajdują się w obszarze działki geodezyjnej nr 1 z obrębu nr [...] i łącznie stanowią pas drogowy) w obszar działek geodezyjnych nr 2 i nr 3 z obrębu nr [...] na zjazd publiczny, a nie, jak twierdzą organy orzekające w sprawie, przebudowy istniejącego zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny z jezdni ul, [...] w C. (drogi kategorii krajowej). W dniu 11 maja 2018 r. Skarżący złożył wniosek o wydanie decyzji zezwalającej na przebudowę zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny z drogi publicznej ul. [...] w C. na nieruchomość oznaczoną jako działki nr 2 oraz nr 3, korzystając z formularza zamieszczonego na stronie internetowej Miejskiego Zarządu Dróg i Transportu w C.. Treść wniosku wynika z tego, że formularz ten jest obowiązkowy i nie można go modyfikować. Jego układ nie przewiduje sytuacji jaka istnieje w obszarze działki geodezyjnej nr 1 z karty mapy nr [...]m, która w całości stanowi odcinek obszaru ulicy [...] w C. oraz jednocześnie odcinek drogi krajowej nr [...] i technicznie składa się z dwóch rozdzielonych jezdni oraz po stronie południowej chodnika oraz równoległych do południowej i północnej jezdni, drogi serwisowej (o szerokościach około 3 m.), obsługującej zjazdy indywidualne z graniczącymi z działką ulicy [...] wszystkimi nieruchomościami nie stanowiącymi obszaru ulicy [...]. Pragnę dodać, iż Miejski Zarząd Dróg i Transportu w C. jako inwestor budowy w [...] roku, odcinka ulicy [...] w C.; (od ulicy [...] do ul. [...]) zlecił dodatkowo wybudowanie jednocześnie z budową odcinka ulicy [...]) równoległych do obu jezdni ulicy [...], tych dwóch jezdni serwisowych które obecnie znajdują się w obszarze tego samego numeru działki geodezyjnej co obie jezdnie ulicy [...] (nr 1 z karty mapy nr [...]) w celu obsługi komunikacyjnej zjazdów indywidualnych do wszystkich nieruchomości przyległych do działki geodezyjnej, stanowiącej obszar odcinka obecnej ulicy [...] w C.. Zatem Prezydent Miasta C., w wydawanych dotychczas decyzjach odmawiających Skarżącemu przebudowy istniejącego zjazdu indywidualnego z jezdni drogi serwisowej (która to droga nie ma własnej nazwy) ulicy [...] w obszar działek geodezyjnych nr 2 oraz nr 3, stanowiących jego własność, poświadcza nieprawdę. Stwierdza bowiem, że inwestor złożył wniosek o przebudowę zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny bezpośrednio z ulicy [...]. Zataja również fakt, iż zostały przeprowadzone konsultacje społeczne dotyczące wykonanego projektu technicznego przebudowy części odcinków (przebiegających w granicach miasta C.) dróg krajowych nr [...] i nr [...], w tym odcinka drogi krajowej nr [...] - ul. [...] w C., przy którym znajdują się działki geodezyjne inwestora nr 2 i nr 3 obie z karty mapy nr [...]. Projekt przebudowy odcinków dróg krajowych został zamówiony i wykonany na wniosek Miejskiego Zarządu Dróg i Transportu w C., który to posłużył do skutecznego pozyskania przez Miasto C. dotacji unijnych na wykonanie odcinka drogi krajowej nr [...]- ul. [...] i ul. [...] oraz wybudowanie nowego odcinka drogi krajowej pomiędzy ul. [...], a ul. [...] w C.. Natomiast dla odcinka ulicy [...] ten sam projekt techniczny przewiduje przebudowę (poszerzenie z jednokierunkowej na dwukierunkową) drogi serwisowej po południowej stronie południowej jezdni odcinka ulicy [...], przy którym to odcinku drogi serwisowej znajduje się obecny zjazd indywidualny do nieruchomości inwestora. Prezydent Miasta C., jak twierdzi Skarżący, uporczywie udaje, że projekt przebudowy dróg krajowych w obszarze miasta C. w tym odcinka ul. [...] dla inwestora nie istnieje i jak dotychczas nie zamierza się na ten projekt powołać dla wskazania sposobu na przebudowę zjazdu indywidualnego z drogi serwisowej ulicy [...] do działek geodezyjnych nr 2 i nr 3 obu z karty mapy nr [...]. Prezydent Miasta C. może ale nie korzysta z uprawnienia do wydania tak zwanej decyzji na realizację inwestycji drogowej dla przebudowy odcinka drogi serwisowej ulicy [...] od działki geodezyjnej nr 3 do miejsca istniejącego połączenia jezdni drogi serwisowej ulicy [...] z południową jezdnią ulicy [...]. Jego zdaniem, nie jest prawdziwe stwierdzenie, iż projektowana lokalizacja przebudowy zjazdu znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania lub węzła. Miejski Zarząd Dróg i Transportu w C. po wybudowaniu w [...] roku odcinka obecnej drogi krajowej nr [...] ulicy [...] uzyskał dopiero z dniem [...] roku, od Ministra Transportu zmianę klasy drogi na drogę krajową nr [...], jednakże nie doprowadził do aktualizacji znaków poziomych, pozostawiając na jezdni ulicy [...] znak określający dodatkowy (wyłączający) pas ruchu umożliwiający zjazd z ulicy [...] do ul. [...] w sytuacji gdy obie ulice stanowią drogę krajową nr [...]. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w swojej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W pierwszym rzędzie przyjdzie zauważyć, że zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w sprawie "przebudowy istniejącego zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny z ul. [...] w C. (drogi kategorii krajowej) – stanowiącej pas drogowy – działka nr 1 obręb [...] na nieruchomość oznaczoną jako działki 2 i 3", podczas gdy Skarżący podnosi, iż jego wniosek dotyczył przebudowy zjazdu indywidualnego na zjazd publiczny z drogi serwisowej, pozostającej w pasie drogowym ul. [...]. Przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych ( t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 2068, dalej: u.d.p.) odróżniają drogę od pasa drogowego. Droga oznacza budowlę wraz z drogowymi obiektami inżynierskimi, urządzeniami oraz instalacjami, stanowiącą całość techniczno-użytkową, przeznaczoną do prowadzenia ruchu drogowego, zlokalizowaną w pasie drogowym (art. 4 pkt. 2 u.d.p.). Natomiast pas drogowy, to wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą (art. 4 pkt. 1). W rozpatrywanej sprawie droga – ul. [...], oddzielona jest od działek należących do skarżącego – 2 i 6, częścią pasa drogowego, w ramach której znajduje się chodnik dla pieszych oraz droga określana jako "serwisowa", służącą do obsługi działek skarżącego, a także innych, nie mających bezpośredniego dostępu do ulicy [...]. Ta droga "serwisowa" to, jak należy sądzić, "dodatkowa jezdnia", o jakiej mowa w § 8a ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 marca 1999 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie " (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 124, dalej: rozporządzenie). Zgodnie z tym przepisem, obsługa ruchu z terenów przyległych do pasa drogowego drogi publicznej, z zachowaniem warunków zawartych w § 9, może być realizowana przez: 1) inne drogi publiczne i drogi wewnętrzne, w tym dojścia i dojazdy do nieruchomości - zlokalizowane poza jej pasem drogowym; 2) dodatkowe jezdnie, odpowiadające parametrom technicznym dróg klasy D, L lub Z - zlokalizowane w jej pasie drogowym. Natomiast zjazd, zgodnie z definicją zamieszczoną w art. 4 pkt. 8 u.d.p., to połączenie drogi publicznej z nieruchomością położoną przy drodze, stanowiące bezpośrednie miejsce dostępu do drogi publicznej w rozumieniu przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Chodzi zatem o połączenie drogi, a nie pasa drogowego, z nieruchomością. Jeśli ustalenia te są zgodne ze stanem rzeczywistym, to wniosek skarżącego nie dotyczył przebudowy zjazdu (publicznego) z ul. [...] na działki nr 2 i 3, o czym orzekano w kwestionowanych decyzjach organu II i I instancji, ale przebudowy zjazdu (indywidualnego) prowadzącego z dodatkowej jezdni na te działki. Wobec tego nieprawidłowo określono przedmiot postępowania, a w ślad za tym i przedmiot orzekania, skoro nie jest to zjazd z ul. [...], a do takiego odnoszono argumenty przemawiające na rzecz odmowy udzielenia zezwolenia na przebudowę. Ponadto, jak skarżący wyjaśnił w trakcie rozprawy w dniu 18 września 2019 r., chodziło mu nie tylko o przebudowę zjazdu z dodatkowej jezdni (drogi "serwisowej"), ale także o przebudowę tejże jezdni (jej poszerzenie). Już samo to, a więc rozpatrywanie i orzekanie przez organy wydające decyzje w I i II instancji w innym przedmiocie, aniżeli wynika to z wniosku (intencji) inwestora uzasadnia uchylenie obu rozstrzygnięć i przekazanie sprawy do ponownego procedowania ze względu na przyjęcie, jako podstawy orzekania, stanu faktycznego sprawy nie odpowiadającego stanowi rzeczywistemu. Przepis art. 29 ust. 1 u.d.p., stanowiący materialnoprawna podstawę zaskarżonej decyzji, wyraźnie odnosi możliwość wydania, przez zarządcę drogi, zezwolenia na budowę lub przebudowa zjazdu na rzecz właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi. Natomiast w rozpatrywanej sprawie, jak wynika ze zgromadzonej dokumentacji, nieruchomości skarżącego nie przylegają do drogi – ulicy [...], ale do jej pasa drogowego. Nawet jeśliby uznać, że zaskarżona decyzja dotyczy jednak przebudowy zjazdu z ul. [...], to i tak, zdaniem Sądu, brak było dostatecznych podstaw do odmowy wydania zezwolenia. Odmowa zgodny na przebudowę zjazdu, jak wynika z akt sprawy, a zwłaszcza uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu I instancji wynikała z tego, że projektowane przez skarżącego przedsięwzięcie pozostawałoby w kolizji z przepisami technicznymi, w tym § 77, § 78 w zw. z § 113 ust. 7 oraz § 9 ust. 1 pkt. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 marca 1999 w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie " (t.j. Dz. U. z 2016r. poz. 124, dalej: rozporządzenie). W myśl § 77 rozporządzenia, zjazd z drogi powinien być zaprojektowany i wybudowany w sposób odpowiadający wymaganiom wynikającym z jego usytuowania i przeznaczenia, a w szczególności powinien być dostosowany do wymagań bezpieczeństwa ruchu na drodze, wymiarów gabarytowych pojazdów, dla których jest przeznaczony, oraz do wymagań ruchu pieszych. Z kolei § 78 ust. 1 tego aktu stanowi, ze zjazd publiczny sytuuje się zgodnie z warunkami określonymi w § 113 ust. 7 oraz § 170 ust. 1. Natomiast zgodnie z § 113 ust. 7 pkt. 1 i pkt. 5, wyjazd z drogi do obiektu i urządzenia obsługi uczestników ruchu i wjazd na drogę nie mogą być usytuowane w miejscach zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, a w szczególności w obszarze oddziaływania skrzyżowania lub węzła (pkt.1) oraz na odcinku występowania dodatkowego pasa ruchu (pkt. 5). Ostatni ze wskazanych przepisów, przywołany przez Kolegium jako jeden z argumentów świadczących o kolizji projektowanego zjazdu z wymogami technicznymi stanowi, iż droga klasy G powinna mieć powiązania z drogami nie niższej klasy niż L (wyjątkowo klasy D), a odstępy między skrzyżowaniami poza terenem zabudowy nie powinny być mniejsze niż 800 m oraz na terenie zabudowy nie mniejsze niż 500 m; dopuszcza się wyjątkowo odstępy między skrzyżowaniami poza terenem zabudowy nie mniejsze niż 600 m, a na terenie zabudowy - nie mniejsze niż 400 m, przy czym na drodze klasy G należy ograniczyć liczbę i częstość zjazdów przez zapewnienie dojazdu z innych dróg niższych klas lub dodatkowej jezdni, o której mowa w § 8a ust. 1 pkt 2, szczególnie do terenów przeznaczonych pod nową zabudowę. Zatem, zdaniem organów orzekających w sprawie, projektowany zjazd publiczny nie odpowiada wymogom technicznym, wynikającym z rozporządzenia, bowiem może stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego z tego względu, że znajduje się w obszarze oddziaływania skrzyżowania oraz jest projektowany na odcinku występowania dodatkowego pasa ruchu. Argument w postaci wymogu ograniczenia liczby i częstości zjazdów z dogi, która ma klasę G, wynika, jak należy sądzić, z faktu usytuowania zjazdu w pobliżu skrzyżowania oraz na odcinku dodatkowego pasa ruchu. Ustalenia poczynione przez organy, a zwłaszcza organ I instancji, zdaniem Sadu nie uzasadniają zaistnienia wskazanych okoliczności, stanowiących podstawę odmowy. W pierwszym rządzie, nie wykazano dostatecznie, że zjazd na drogę ma zostać zlokalizowany w miejscu zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego ze względu na usytuowanie go w obszarze oddziaływania skrzyżowania. Obszar oddziaływania skrzyżowania, to obszar skrzyżowania powiększony o wyznaczone indywidualnie odcinki, na których występuje zwalnianie lub przyspieszanie związane z dojazdem do skrzyżowania lub jego opuszczaniem, jeżeli manewry te nie mogą być wykonane w obszarze skrzyżowania. Co prawda, przytoczona definicja została wprowadzona nowelizacją rozporządzenia i obowiązuje dopiero od 13 września 2019 r. (§ 3 pkt. 9b), ale nie budzi wątpliwości, że samo położenie zjazdu w pobliżu skrzyżowania już przesądza o tym, że znajduje się on w obszarze jego odziaływania. Problem jest jeszcze bardziej złożony, bowiem, jak zauważono wyżej, zjazd z działki skarżącego nie jest zjazdem bezpośrednio na drogę - ul. [...], ale na "serwisową", prowadzącą do istniejącego zjazdu publicznego na tę ulicę. Zatem ocena czy rzeczywiście zjazd pozostaje w obszarze odziaływania skrzyżowania powinna uwzględniać ten stan rzeczy. W konsekwencji nie wykazano, aby przebudowany zjazd był usytuowany w miejscu zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego, a w szczególności w obszarze oddziaływania skrzyżowania. Nie jest także jasne czy, wobec wcześniejszych ustaleń Sądu prowadzących do wniosku, że chodzi tu o zjazd z dodatkowej jezdni, a nie z samej ulicy [...], przeszkodę stanowi dodatkowe pas ruchu. Ów dodatkowy pas ruchu, jeśli istnieje, to też wymaga precyzyjnego wykazania (jak wynika z akt sprawy jest co do istnienia tego pasa różnica zdań). Wskazania co do dalszego postępowania wynikają wprost z powyższych uwag. W tym stanie rzeczy, ze względu na uchybienia proceduralne polegające na niewyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności sprawy, co mogło mieć wpływ na wynik postępowania, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) postanowił uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.