II SA/Gl 646/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Nowak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 września 2025 r. sprawy ze skargi D. T. na postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia 14 marca 2025 r. nr SOIa.621.6.2024 w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie wymeldowania oddala skargę. Pismem z dnia 15 kwietnia 2025 r. (data wpływu do organu) D. T. (dalej jako: "strona" lub "skarżąca") złożyła skargę na postanowienie Wojewody Śląskiego (dalej jako: "organ odwoławczy" lub "Wojewoda"), opisane w rubrum nn. wyroku. Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym: Decyzją z dnia 24 listopada 2023 r. nr [...] Prezydent Miasta R. (dalej jako: "organ I. instancji" lub "Prezydent"), działając na podstawie art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 1191 ze zm.), dalej powoływanej jako: "u.e.l." oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie: t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 572), dalej powoływanej jako "k.p.a.", orzekł o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] w R. Z zalegającego w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 13 grudnia 2023 r. W odwołaniu od tej decyzji skarżąca wskazała na wadliwe prowadzenie przez organ I instancji postępowania, problemy z zaginięciem rzeczy, nieuzasadnioną eksmisję z przedmiotowego lokalu mieszkalnego, trudności z poszukiwaniem pomocy prawnej, wyraziła również niezrozumienie dla przesłania przez organ kolejnych pism z inną datą, a także przedstawiła liczne problemy w kwestiach mieszkaniowych. Po rozpoznaniu odwołania, Wojewoda Śląski decyzją z dnia 19 marca 2024 r. nr SOIa.621.6.2024, n utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższa decyzja organu odwoławczego w wyniku rozpoznania skargi strony została uchylona wyrokiem tut. Sądu z dnia 13 listopada 2024 r., sygn. akt: II SA/Gl 646/24. W wyroku tym Sąd wskazał w szczególności, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy organ odwoławczy winien w pierwszej kolejności zbadać zachowanie przez stronę warunków formalnych złożenia odwołania od decyzji organu I instancji, czego w nn. sprawie zabrakło. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ odwoławczy zaskarżonym obecnie postanowieniem stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazał on, że decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 13 grudnia 2024 r., zaś odwołanie zostało złożone za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 28 grudnia 2024 r., a więc z jednodniowym uchybieniem terminu. Podkreślił, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu. W skardze sądowej na powyższe rozstrzygnięcie skarżąca podniosła, że nie otrzymała żadnej korespondencji, nic nie podpisywała, a kierowane do organów pisma składała w ustawowo przewidzianych terminach. Po raz kolejny podniosła kwestie ciężkiej współpracy z organami, w tym z organami pomocy społecznej, swój zły stan zdrowia, ciężką sytuację materialną i mieszkaniową i powtórzyła argumenty i zarzuty, zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Sąd doszedł do wniosku, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji w przedmiocie wymeldowania skarżącej z pobytu stałego w lokalu przy ul. [...] w R. Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Na mocy art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. termin uważa się za zachowany m.in. jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Organ odwoławczy, zgodnie z treścią art. 134 k.p.a., po wpływie odwołania, jeszcze przed dokonaniem merytorycznej oceny podniesionych zarzutów, w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania dopuszczalności odwołania, zachowania terminu jego wniesienia oraz warunków formalnych jego sporządzenia. W rozpatrywanej sprawie z akt administracyjnych wynika, że decyzja organu I instancji z dnia 24 listopada 2023 r. została doręczona skarżącej w dniu 13 grudnia 2023 r.. Potwierdza to zalegające w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru (k.a. nr 24), opatrzone datą i własnoręcznym podpisem skarżącej. Decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta z dnia 24 listopada 2023 r. upływał w dniu 27 grudnia 2023 r. (środa). Skarżąca nadała odwołanie za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 28 grudnia 2023 r., a więc z jednodniowym uchybieniem terminu. W zaistniałej sytuacji organ odwoławczy obowiązany był do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, zgodnie z treścią art. 134 k.p.a. Wskazać przy tym należy, że merytoryczne rozpoznanie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu stanowi rażące naruszenie prawa, oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, która zgodnie z art. 16 § 1 k.p.a. korzysta z ochrony trwałości. Zarzuty skarżącej, podnoszone w treści skargi, pozostają bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia podjętego przez organy. Przede wszystkim, wbrew twierdzeniom strony, jakoby nie otrzymała ona żadnej korespondencji i nie podpisywała zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji organu I instancji, w aktach administracyjnych zalega potwierdzenie odbioru tej decyzji przez skarżącą, opatrzone jej własnoręcznym podpisem. Nadto, w treści odwołania od decyzji organu I instancji skarżąca wskazała m. in., że przesyłka z organu była awizowana i została przez nią odebrana w ostatnim dniu terminu na dokonanie tej czynności. Także pozostałe kwestie, podnoszone przez skarżącą w treści skargi, tj. chociażby jej zły stan zdrowia, sytuacja materialna czy też mieszkaniowa, nie mają wpływu na treść zaskarżonego postanowienia i fakt, że skarżąca uchybiła terminowi do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji. Sytuacja zdrowotna, majątkowa czy osobista skarżącej nie miała dla wydania zaskarżonego postanowienia znaczenia, podobnie jak jej zastrzeżenia względem pracowników organu I instancji czy też innych organów. Wobec powyższego skarga podlegała oddaleniu w całości, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło w oparciu o art. 119 pkt 3 p.p.s.a.