II SA/Gl 647/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 18 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o podjęciu postępowania w sprawie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W treści wniosku podał, że samotnie prowadzi gospodarstwo domowe zamieszkując w wynajmowanym lokalu o pow. 32,11 m2. Wnioskodawca zadeklarował, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Źródłem dochodu strony jest zasiłek stały w wysokości 345 zł miesięcznie. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Ocena sytuacji materialnej skarżącej dokonywana jest poprzez porównanie uzyskiwanego przez nią dochodu z wydatkami, które będzie zobowiązana ponieść w toczącym się postępowaniu sądowym. Tylko bowiem osoby, których stan majątkowy (a więc brak jakichkolwiek dochodów lub też dochody uzyskiwane w wysokości wykluczającej wygospodarowanie jakichkolwiek dodatkowych środków) mogą liczyć na ewentualne przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W realiach rozpoznawanej sprawy podane przez skarżącego informacje są skąpe, jednakże pamiętać należy, że jego sytuacja materialna była już przedmiotem analizy dokonywanej w tut. Sądzie. Z tego też względu odstąpiono od wzywania strony o nadesłanie tzw. dokumentów i oparto się na ustaleniach dokonanych na gruncie innych spraw toczących się z udziałem skarżącego, w których ubiegał się on o przyznanie prawa pomocy. Stąd też wiadomo, że strona poza posiadanym lokalem mieszkalnym nie dysponuje żadnym majątkiem, a jej jedynym źródłem utrzymania się są środki uzyskiwane z pomocy społecznej, w deklarowanej wyżej wysokości, a ponadto jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (vide postanowienie z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt IV SA/Gl 446/14; z dnia 7 maja 2015 r., sygn. akt IV SA/Gl 444/14; z dnia 4 maja 2015 r., sygn. akt IV SA/Gl 445/14). Wobec tego , działając na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.