II SA/Gl 649/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r. M. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wobec braku jednoznacznego wskazania jej przedmiotu, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 maja 2012 r., skarżący został wezwany do jednoznacznego wskazania zaskarżonego rozstrzygnięcia, tj. czy intencją jego było zaskarżenie postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r., nr [...], czy też przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...]r., nr [...]. W piśmie procesowym z dnia 13 czerwca 2012 r. M. O. wyjaśnił, że złożona skarga dotyczy drugiego z wymienionych wyżej aktów administracyjnych, wskazując wyraźnie numer oraz datę jego wydania. Jak wynika z akt administracyjnych skarżący został prawidłowo pouczony o prawie do wniesienia odwołania do Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. w terminie 14 dni od dnia otrzymania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) stanowi, że skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W omawianym przypadku takim środkiem jest odwołanie, o którym mowa w art. 127 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 późn. zm. - zwanej dalej KPA). Przed wniesieniem skargi do Sądu należało więc wystąpić ze wspomnianym odwołaniem do organu wyższego stopnia, którym w realiach rozpoznawanej sprawy był Główny Inspektor Transportu Drogowego. Co prawda z akt administracyjnych wynika, że przed organem drugiej instancji toczyło się już postępowanie w sprawie odwołania M. O. od decyzji będącej przedmiotem skargi, które to postępowanie zakończone zostało postanowieniem Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] r. stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia odwołania, jednak M.O. wyraźnie wskazał, że jego zamiarem jest zaskarżenie decyzji organu pierwszej instancji, tj. rozstrzygnięcia [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...]r., nr [...]. Podkreślić w tym miejscu należy, że jedną z zasad ogólnych rządzących postępowaniem administracyjnym jest zasada dwuinstancyjności, przewidziana w art. 15 KPA, której istota polega na tym, że każda sprawa administracyjna podlega dwukrotnemu rozpoznaniu i rozstrzygnięciu. Ograniczenie tej zasady może być wprowadzone tylko przepisem ustawy. Postępowanie przed sądem administracyjnym może być wszczęte względem aktu, co do którego strona wyczerpała środki odwoławcze przysługujące jej w administracyjnym toku instancji (por. art. 52 p.p.s.a.). Wobec powyższego wniesienie skargi na decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji należy uznać za niedopuszczalne, a w konsekwencji taka skarga musi zostać odrzucona. Mając to na uwadze Sąd postanowił orzec jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.