II SA/Gl 651/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnienia do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego z urzędu postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy S.W. wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie fachowego pełnomocnika – radcy prawnego z urzędu. W druku formularza podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z rodzicami oraz dwoma braćmi. W skład majątku jego rodziny wchodzi dom jednorodzinny o pow. 200 m2 i wartości około 200.000,00 zł. Skarżący zadeklarował, że posiada oszczędności w kwocie 1.400,00 zł oraz 390 euro, a jego rodzice posiadają trzy samochody. Rodzina wnioskodawcy utrzymuje się z dochodów jego ojca w wysokości 3.000 zł netto miesięcznie, przy czym skarżący nie podał ich źródła. Podkreślił natomiast, że dorabia sobie obecnie jako kierowca u znajomych, nie mniej jednak dochód uzyskiwany z tego tytułu, jak zadeklarował przeznacza na pokrycie kosztów studiów. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący nadesłał kserokopie posiadanych przez jego rodziców pojazdów samochodowych oraz zaświadczenie potwierdzające fakt, iż jego matką jest osobą bezrobotną, pozbawioną prawa do zasiłku. nadto dostarczył kopie rachunków za media, natomiast pomimo wyraźnego wezwania nie udokumentował źródła ani też wysokości dochodów jego ojca. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Należy przy tym wyraźnie podkreślić, że skorzystanie z tej formy prawa pomocy zostało przewidziane dla osób, które znajdują się w wyjątkowo trudnym położeniu materialnym a z przedstawionych okoliczności wynika, że nawet przy najdalej idących wysiłkach nie są w stanie samodzielnie wygospodarować środków na ten cel. W realiach rozpoznawanej sprawy złożony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie albowiem sytuacja materialna wnioskodawcy rodzi zbyt wiele wątpliwości aby można było bezkrytycznie przyjąć, iż znajduje się on w ciężkiej sytuacji materialnej. Przede wszystkim zauważyć przyjdzie, że brak jest jednoznacznych informacji na temat dochodów w rodzinie wnioskodawcy. Z jednej bowiem strony deklaruje on dochód w wysokości 3000 zł miesięcznie, lecz nie podaje z jakiego tytułu, z drugiej natomiast nie przedstawił żadnego dokumentu ani też nie uprawdopodobnił w jakikolwiek sposób wysokości osiąganych przezeń dochodów z, jak to ujął, "dorabiania u znajomych". Wnioskodawca ograniczył się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że to co zarobi nie pozwala mu na skorzystanie z pomocy pełnomocnika i pokrycie kosztów postępowania. Ocena, czy tak jest w istocie należy jednak do referendarza sądowego, a kwestia ta ma istotne znaczenie, gdyż pozwala ocenić realne możliwości finansowe strony. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że wnioskodawca dysponuje oszczędnościami (1400 zł, 390 euro), które mogą być przeznaczone na opłacenie zarówno kosztów postępowania jak i usług fachowego pełnomocnika. Wnioskodawca nie podał przy tym przeznaczenia tych środków, co pozwala założyć, że może on nimi swobodnie dysponować. W takiej zaś sytuacji nie można uznać, że zasadnym byłoby zwolnienie wnioskodawcy od kosztów sądowych oraz ustanowienie dlań fachowego pełnomocnika z urzędu. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.