II SA/Gl 652/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.H. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 8 maja 2025 r. M.H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia 22 kwietnia 2025 r. oraz 7 maja 2025 r. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że w dniu 22 kwietnia 2025 oraz w dniu 7 maja 2025 r. nie wydał żadnego postanowienia, natomiast w dniu 22 kwietnia 2025 r. wystosował do M. H. pismo stanowiące odpowiedź z trybie skargowym, zaś w dacie 7 maja 2025 r. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach wszystkie dokumenty związane z rozpatrzeniem skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania. W związku z powyższym na podstawie zarządzenia z dnia 19 maja 2025 r. wezwano skarżącą do dokładnego oznaczenia przedmiotu skargi z dnia 8 maja 2025 r. poprzez podanie numeru zaskarżonych przez nią postanowień z dnia 22 kwietnia 2025 r. oraz z dnia 7 maja 2025 r. Dla dokonania tej czynności wyznaczono skarżącej siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącej w dniu 5 czerwca 2025 r. W piśmie z dnia 12 czerwca 2025 r. skarżąca oświadczyła, że wnosi skargę na "decyzje/postanowienia wydane przez PINB dla Miasta B.". Nie wskazała natomiast numerów zaskarżonych aktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo sprawdzenie jej wymagań formalnych, których spełnienie jest nieodzowne dla nadania skardze dalszego biegu. Zgodnie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935) w skrócie – "p.p.s.a." sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak zaś stanowi art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga, spełniająca wymogi pisma procesowego określone w art. 46 p.p.s.a., powinna wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie, inny akt lub czynność, a ponadto oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Oczywistym jest zatem, że dla prawidłowego prowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego, strona musi każdorazowo w sposób prawidłowy określić akt administracyjny, którego skarga dotyczy. W razie wątpliwości co do przedmiotu skargi, Sąd nie może samodzielnie dokonywać wyboru w tej kwestii, domyślać się intencji jej autora, bowiem jasne i precyzyjne określenie przedmiotu skargi należy wyłącznie do strony, która skargę tę wniosła. Dopiero po dopełnieniu tego obowiązku sąd może nadać skardze bieg i w konsekwencji dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu. A contrario, nieokreślenie, tudzież niejednoznaczne wskazanie przedmiotu skargi jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym jej rozpoznanie, obligującym sąd do wezwania skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi. Wobec stwierdzonego w tym przedmiocie braku formalnego skargi, wezwano stronę skarżącą do jego usunięcia w sposób wyżej opisany. Mimo prawidłowego wezwania wraz z pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, brak formalny skargi nie został uzupełniony w ustawowym terminie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie wskazać jedynie należy, że nawet gdyby uznać, że przedmiotem skargi są pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia 22 kwietnia 2025 r. oraz z dnia 7 maja 2025 r., to skarga podlegałaby również odrzuceniu jako niedopuszczalna. Pismo z dnia 22 kwietnia 2025 r. zostało wydane w trybie skargowym. Tymczasem sąd administracyjny kontroluje działalność administracji publicznej w zakresie określonym w p.p.s.a., a skargi w rozumieniu działu VIII k.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII k.p.a. nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Tryb "ogólnoskargowy", uregulowany w przepisach art. 221–240 k.p.a., jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem przez organ o sposobie załatwienia skargi), a skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnego rodzaju interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1578/10). Z kolei pismo z dnia 7 maja 2025 r. jest zwykłym pismem informacyjnym i również nie mieści się w katalogu aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.