II SA/Gl 655/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) Sędzia NSA Ewa Krawczyk Protokolant starzy referent Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi E.A., T.A., D.H., B.K. i T.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego w K. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie warunków zabudowy terenu oddala skargę. Zawiadomieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta T. poinformowała o wszczęciu w dniu [...] r. na wniosek [...] spółki z o.o. w T. postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami w T. na działkach nr [...] i [...] wraz z dojazdem przez działki nr [...], [...] i [...] przy ul. [...] ([...]). Zawiadomienie zostało skierowane m. in. do skarżących jako właścicieli działek sąsiadujących z terenem inwestycji. W toku postępowania właściciele nieruchomości sąsiednich protestowali przeciwko planowanemu zamierzeniu podnosząc, że teren jest zabudowany wyłącznie domami jednorodzinnymi wolnostojącymi i planowane osiedle domów wielorodzinnych narusza ład przestrzenny. Uchwałą z dnia [...]r. nr [...] Rada Miasta T. zadecydowała o przystąpieniu do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego w rejonie ulic [...] i [...] w T. W następnej kolejności Prezydent Miasta T. postanowieniem z dnia [...]r. zawiesił postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji do dnia [...]r. W podstawie prawnej podano art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). W uzasadnieniu natomiast wskazano na fakt przystąpienia do sporządzenia planu miejscowego dla terenu inwestycji, co uzasadnia zawieszenie postępowania na okres do 12 miesięcy. Jednocześnie podano, że wniosek inwestora wpłynął w dniu [...]r. Stwierdzono również, że przygotowywany plan musi być zgodny z zapisami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta, a to dla terenu inwestycji przewiduje przeznaczenie pod zabudowę jednorodzinną z usługami stopnia podstawowego. Zażalenie na postanowienie złożył inwestor, określając tym razem inwestycję jako zespół budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażami i usługami oraz budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej i infrastrukturą techniczną przy ul. [...] w T. Zarzucono naruszenie art. 88 ust. 1 Konstytucji, art. 42 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 4 ust. 1, art. 5 i art. 13 pkt 2 ustawy o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych, a także przepisów art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 35 § 3 k.p.a. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło postanowienie organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu stwierdzono, że gmina przystąpiła do procedury uchwalania planu miejscowego. Mając na względzie długotrwałość postępowania planistycznego Kolegium uznało, że plan nie zostanie uchwalony w terminie o jakim mowa w art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zobliguje to organ administracji do podjęcia postępowania i rozpoznania wniosku. Brak jest zatem racjonalnego uzasadnienia dla opóźnienia postępowania. Zwlekając z uchwaleniem planu dla danego terenu gmina winna liczyć się z koniecznością prowadzenia polityki przestrzennej w oparciu o decyzje wydawane na podstawie art. 61 ustawy. Przewidziane w ustawie możliwości ustalania wymagań dla nowej zabudowy w sytuacji braku miejscowego planu miały na celu zapewnienie możliwości prowadzenia działalności inwestycyjnej a nie jej powstrzymywanie. Kolegium zaleciło wobec powyższego przeprowadzenie postępowania w oparciu o art. 61 ustawy i wydanie stosownego rozstrzygnięcia. Skargę do sądu administracyjnego wnieśli właściciele działek sąsiadujących z terenem inwestycji. Zażądali uchylenia postanowienia organu odwoławczego. Zarzucono, że Kolegium nie było uprawnione do oceny, czy gmina zdąży przed upływem okresu zawieszenia postępowania uchwalić plan, a w szczególności czynić z tej okoliczności argument uzasadniający uchylenie postanowienia o zawieszeniu. Zwrócono uwagę, że wniosek inwestora nie był kompletny, co ma wpływ na tempo postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W końcu zarzucono, że organ II instancji wadliwie oznaczył lokalizację inwestycji, co ma znaczenie dla ustalenia kręgu stron postępowania. Zarówno w postanowieniu SKO jak i w pismach inwestora inwestycja określana jest jako położona przy ul. [...] lub w rejonie ulicy [...], tymczasem organ I instancji prawidłowo przyjął lokalizację inwestycji przy ul. [...]. Różnice te mają w ocenie skarżących istotne znaczenie dla stron postępowania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Podkreślono, że intencją wydanego postanowienia było doprowadzenie do zbadania wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Jak ustalono na rozprawie przed sądem w dniu 5 grudnia 2007 r. po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent Miasta T. wydał ponownie postanowienie o zawieszeniu postępowania do dnia [...]r. a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] utrzymało je w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: Postanowienie z art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ma charakter uznaniowy. Ustawodawca przewidział w tej ustawie szczególne przypadki zawieszenia postępowania, mające umożliwić gminom przystąpienie do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, będącego podstawowym instrumentem kształtowania ładu przestrzennego. Gmina może w ten sposób przejąć kontrolę nad określaniem przeznaczenia terenu i warunków jego zagospodarowania, modyfikując wymagania w stosunku do tych, które mogłyby wynikać z decyzji ustalającej warunki zabudowy. Z tego względu nie można zgodzić się z argumentem organu II instancji, że zawieszenie to stanowi nieuzasadnione przedłużenie postępowania, jeżeli procedura planistyczna dopiero została wszczęta i można powątpiewać w możliwość jej zakończenia do końca okresu zawieszenia. Mają racje skarżący, że ustawodawca w art. 62 ust. 1 ustawy nie przewidział żadnych dodatkowych warunków mających wpływ na dopuszczalność zastosowania instytucji zawieszenia. Instrumentem ochrony interesów inwestora jest jedynie limit 12 miesięcy, na jaki zawieszenie można orzec. Mimo zastrzeżeń do podanej przez organ odwoławczy argumentacji skarga nie mogła jednak zostać uwzględniona, albowiem co do zasady wydane rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd uchyla zaskarżony akt, jeżeli stwierdzi uchybienie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub uchybienie przepisom procedury które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W niniejszej sprawie takiego wpływu nie stwierdzono. Przepis art. 62 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uprawnia prezydenta miasta do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku. Należy podkreślić, że okres zawieszenia winien być liczony od dnia złożenia wniosku i nie może przekroczyć 12 miesięcy. W niniejszej sprawie wniosek inwestora został złożony [...]r., co jest okolicznością bezsporną i odzwierciedloną w uzasadnieniu postanowienia organu I instancji. Wobec tego zawieszenie postępowania do dnia [...]r., jak orzeczono w postanowieniu Prezydenta Miasta T., nie było prawidłowe, okres zawieszenia przekraczał bowiem ustawowe 12 miesięcy liczone od dnia złożenia wniosku. Z tego względu należy uznać, że zaskarżone do sądu rozstrzygnięcie organu odwoławczego odpowiada prawu, postanowienie organu I instancji było bowiem wadliwe i podlegało uchyleniu a sprawa wymagała ponownego rozpatrzenia. Mając na uwadze podaną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.