II SA/Gl 656/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. D. D. K. i A.– Oddziału w K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości w użytkowanym obiekcie budowlanym w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...]r. znak [...] nakazującą stronie skarżącej, pełniącej obowiązki administratora budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. [...] w S., usunięcie nieprawidłowości w użytkowanym obiekcie budowlanym, polegające na doprowadzeniu powyższego budynku do właściwego stanu technicznego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik strony skarżącej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności tej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne, gdyż to na Gminie S. spoczywa obowiązek dbania o jej zasoby mieszkaniowe, zaś strona skarżąca jest zobowiązana jedynie dbać o stan techniczny dróg krajowych i budować drogi krajowe i autostrady. Ponadto podniósł, iż strona skarżąca nie ma możliwości zaplanowania wydatków na remont budynku miejskiego komunalnego, gdyż nie mieści się to w zakresie jej działania, w związku z czym nie może wszcząć procedury przetargowej, nie ma bowiem środków przeznaczonych na ten cel. Pełnomocnik strony skarżącej wskazał nadto, iż obowiązki wynikające z zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji winna wykonywać Gmina S., ponieważ jest to mieszkaniowy zasób gminy. W odpowiedzi na skargę organ ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wnosząc o jego nieuwzględnienie. W ocenie organu spór istniejący pomiędzy stroną skarżącą a uczestnikiem postępowania, tj. Gminą S., dotyczący własności przedmiotowego budynku, nie może spowodować uszczerbku na życiu i mieniu lokatorów tego budynku. Tym samym, ze względu na katastrofalny stan techniczny budynku mieszkalnego przy ul. [...] w S., organ nie przychylił się do zawartego w skardze wniosku o zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nadto organ wskazał, iż to strona skarżąca pobierała opłaty czynszowe z tytułu najmu mieszkań w spornym budynku wielorodzinnym, w związku z powyższym to stronę skarżącą zobowiązano do wykonania niezbędnych robót budowlanych. Odpis skargi wraz z zawartym w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przesłano pismem z dnia 24 października 2007 r. uczestnikowi postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 7 dni. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, strona ta nie ustosunkowała się do jego treści. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym, wskazanych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd winien ocenić te okoliczności zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestnika postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania, bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać wszystkie strony postępowania. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej nie wskazał żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Co więcej, nie przybliżył też żadnej przesłanki, o której mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn. nie wykazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby skutek w postaci groźby wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody, nadto zaś, że skutki wykonania decyzji byłyby trudne do odwrócenia. Pełnomocnik strony skarżącej jako okoliczność przemawiającą za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji wskazał m.in. fakt, iż strona skarżąca nie jest właścicielem spornego budynku, a jedynie wymuszonym okolicznościami faktycznymi jego administratorem. W związku z tym to na Gminie S. jako właścicielu spoczywają obowiązki w zakresie utrzymania budynku w należytym stanie. Zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) na właścicielu lub zarządcy obiektu budowlanego spoczywa obowiązek utrzymywania obiektu w należytym stanie technicznym i estetycznym oraz użytkowania go zgodnie z przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska. Tym samym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia właściwy organ jest uprawniony do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (art. 66 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo budowlane). Obowiązek ten może być zatem nałożony również na zarządcę budynku. Wykonywania dotychczas takiego zarządu strona skarżąca nie zakwestionowała. Na tym etapie postępowania sądowego brak jest natomiast podstaw prawnych do rozstrzygania kwestii, czy obowiązki nałożone zaskarżoną decyzją powinny obciążać zarządcę, czy właściciela budynku. Wobec powyższego skoro nie zostały wykazane przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji określone w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., to wniosek w tym przedmiocie nie zasługuje na uwzględnienie; tym bardziej, gdy ustalony w toku postępowania administracyjnego i niekwestionowany przez stronę skarżącą stan techniczny budynku wskazuje na potrzebę szybkiego wykonania nałożonych zaskarżoną decyzją obowiązków. Ewentualnych roszczeń cywilnych związanych z wykonaniem obowiązków i wykonywaniem zarządu strona skarżąca będzie mogła zaś dochodzić w postępowaniu cywilnym, w pozwie przeciwko właścicielowi budynku. Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez pełnomocnika strony skarżącej, a rozważane przez Sąd z urzędu brak jest podstaw prawnych do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy też podnieść, iż skoro zaskarżona decyzja posiada przymiot ostateczności, to bezprzedmiotowy jest wniosek o zawieszenie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji. W związku powyższym wniosek pełnomocnika strony skarżącej podlegał oddaleniu na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.