II SA/Gl 659/07

Dnia 11 października 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Ewa Krawczyk, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody na uchwałę Rady Miejskiej z dnia (...) roku – nr (...) w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem datowanym na dzień (...) roku Wojewoda wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwalę Rady Miejskiej (...) z dnia (...) roku – nr (...) w przedmiocie uruchomienia procedury zmierzającej do częściowej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu 1 "(...)" w (...), wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. W odpowiedzi na skargę, Rada Miejska podała, iż uznała w całości argumenty Wojewody ujęte w skardze na uchwałę z dnia (...) roku – nr (...) i na sesji w dniu (...) roku uchwałą nr (...) uchyliła zaskarżoną uchwałę. Pismem z dnia (...) roku (k. 18) Wojewoda poinformował, iż cofa skargę, albowiem – jak podał – na sesji w dniu (...) roku Rada Miejska (...) podjęła uchwałę nr (...) w sprawie uruchomienia procedury zmierzającej do częściowej zmiany planu zagospodarowania przestrzennego dla obrębu 1 "(...)" w (...), zaś § 1 przedmiotowej uchwały Rada postanowiła uchylić uchwałę nr (...) będącej przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. Organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego przepisu, jest uwzględnienie skargi w całości, ponieważ odpada wówczas przyczyna, z powodu której zaskarżone zostało do Sądu określone rozstrzygnięcie. Tym samym, postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane wniesieniem skargi staje się bezprzedmiotowe. Taka sytuacja zaistniała na gruncie rozpoznawanej sprawy. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.