II SA/Gl 659/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zgody na usunięcie drzew na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 listopada 2016 r. p o s t a n a w i a: przywrócić terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 17 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zgody na usunięcie drzew. Pismem z dnia 31 grudnia 2016 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku. Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący w piśmie z dnia 23 lutego 2017 r. wskazał, że datą w której ustąpiła przyczyna uchybienia terminu był dzień sporządzenia pisma z dnia 31grudnia 2016 r. Wskazał także na własne problemy zdrowotne – [...] co powoduje głębokie [...], [...] i [...]. Skarżący wskazał, że mieszka z bratem, który jest [...] i w niczym nie pomaga skarżącemu. Skarżący jest [...] i czasem nie wychodzi z domu przez kilka tygodni, natomiast Urząd Pocztowy znajduje się 7 km od miejsca jego zamieszkania. Skarżący cierpi na zaburzenia [...], a z uwagi na niską rentę mieszka w niedogrzewanym domu, co powoduje zaostrzenie [...] i [...], od 20 lat bierze także leki [...], a z powodu chorób skarżący ma kłopoty z pamięcią i pisaniem. Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie lekarskie wystawione przez poradnię zdrowia [...] stwierdzające, że w okresie od 14 listopada 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Zarówno organ jak i uczestnik postępowania pomimo takiej możliwości nie ustosunkowali się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. ), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. O braku winy można mówić wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody przezwyciężyć nawet przy użyciu największego wysiłku (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). W konsekwencji nie tylko wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, gdy pełnomocnik reprezentuje stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. To na stronie ciąży obowiązek wykazania należytej staranności w uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu. Nie chodzi tu o przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, jednakże strona ubiegająca się o przywrócenie terminu winna dołożyć staranności i wysiłku w wyjaśnieniu przyczyn swojego uchybienia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2009 r. , sygn. akt II GZ 66/09). W rozpoznawanej sprawie uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., bowiem z oświadczenia skarżącego oraz załączonej dokumentacji wynika, że do dnia 31 grudnia 2016 r. przebywał on na zwolnieniu lekarskim, natomiast już 2 stycznia 2017 r. nadał na poczcie przesyłkę zawierającą wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie. Zdaniem Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 listopada 2016 r. zasługuje na uwzględnienie. Okoliczności przedstawione we wniosku uprawdopodabniają dostatecznie, iż do uchybienia terminu do dokonania powyższej czynności doszło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. Wyrokiem z dnia 17 listopada 2016 r. Sąd oddalił skargę, dlatego też odpis orzeczenia nie został doręczony stronom z urzędu, albowiem w takim przypadku odpis wyroku wraz uzasadnieniem doręcza się jedynie na wniosek strony, złożony w terminie 7 dni od ogłoszenia orzeczenia. Wyrok ogłoszony został w dniu 17 listopada 2016 r., a zatem ustawowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upłynął z dniem 24 listopada 2016 r. Skarżący w okresie od dnia 14 listopada 2016 r. do dnia 21 grudnia 2016 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Należy wyjaśnić, że strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest obowiązana do udowodnienia braku winy. Wystarczy bowiem jedynie uprawdopodobnienie. Uprawdopodobnienie jest instytucją mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, że strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób dostateczny. Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. mówi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, należy uznać, ze jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest dopuszczalne w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Do okoliczności faktycznych, uzasadniających brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu należy zaliczyć nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą. W niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku skarżący uzasadnił złym stanem swego zdrowia oraz brakiem osób, które mogłyby pomóc mu w dokonaniu tej czynności. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdza, iż w sprawie zostało uprawdopodobnione, że uchybienie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku i doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem nastąpiło bez winy skarżącego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.