II SA/Gl 662/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca sędzia WSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B.F., F.B., M.K., B.J.-B., A.R., Z.M., U.P., W.R., A.S., K.S., E.F.-M., D.M., H. M.-M., A.M., M.O., T.S., A.R., B.K., M.J., B.L., J.S.-K., H.B., M.Z. T.B.-C. oraz D.L. na uchwałę Rady Miasta K. z dnia (...) r., Nr (...) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargi F.B., M.K., B.J.-B., A.R., Z.M., U.P., W.R., A.S., K.S., E.F.-M., D.M., H. M.-M., A.M., M.O., T.S., A.R., B.K., M.J., B.L., J.S.-K., H.B., M.Z. T.B.-C. oraz D.L. Pismem z dnia (...) r. B.F., F.B., M.K., B.J.-B., A.R., Z.M., U.P., W.R., A.S., K.S., E.F.-M., D.M., H. M.-M., A.M., M.O., T.S., A.R., B.K., M.J., B.L., J.S.-K., H.B., M.Z. T.B.-C. oraz D.L., reprezentowani przez radcę prawnego, wystąpili ze skargą na uchwałę Rady Miasta K. z dnia (...) r., Nr (...) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W dniu (...) r. na rachunek Sądu uiszczona została przez pełnomocnika tytułem wpisu od przedmiotowej skargi opłata w kwocie (...) zł. Na podstawie zarządzenia z dnia 1 lipca 2008 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do wskazania, w imieniu którego ze skarżących uiszczona została powyższa opłata. W wezwaniu tym wyznaczono termin 7 dni, pod rygorem przyjęcia, iż wpis uiszczono w imieniu B.F. (pierwsza osoba oznaczona w skardze jako strona skarżąca). Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie. Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżących przed wniesieniem skargi w dniu (...) r. wystąpił do Rady Miasta K. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Odpowiedź na to wezwanie udzielona została uchwałą Rady Miasta z dnia (...)r., nr (...), doręczoną, zgodnie z oświadczeniem pełnomocnika skarżących, w dniu (...) r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwaną ustawą, od skargi pobiera się wpis. Wpis stały, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, wynosi w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego (...)zł. Nadto, jak wynika z treści art. 221 ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone a podlegają opłacie stałej, Sąd odrzuca bez wzywania o uiszczenie tej opłaty. Wskazana regulacja prawna znajduje zastosowanie do skarg wniesionych po dniu 17 marca 2006 r., tj. po ogłoszeniu wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. w sprawie o sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322), który orzekł, że § 5 ust. 2 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest niezgodny z art. 221 ustawy oraz art. 2 Konstytucji. Z uwagi na utratę mocy obowiązującej w/w przepisu odpadła podstawa prawna do wezwania adwokata lub radcy prawnego do uiszczenia wpisu stałego od skargi. Jednocześnie, zgodnie z art. 214 § 2 ustawy, jeżeli pismo (w niniejszym przypadku skarga) jest wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane przedmiotem zaskarżenia nie są wspólne, każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, albowiem skarżący są właścicielami odrębnych nieruchomości. Wobec braku odpowiedzi pełnomocnika skarżących na wezwanie sądowe uznano, iż wymagany wpis uiszczony został jedynie przez B.F.. Pozostali skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, w ustawowym terminie do wniesienia skargi, tj. do dnia (...) r. ((...) – dzień roboczy) nie uiścili wymaganej opłaty sądowej. W związku z tym, iż w rozpatrywanej sprawie skargę podlegającą opłacie stałej wniósł pełnomocnik skarżących będący radcą prawnym i nie uiścił w imieniu wszystkich skarżących należnego wpisu, skarga F.B., M.K., B.J.-B., A.R., Z.M., U.P., W.R., A.S., K.S., E.F.-M., D.M., H. M.-M., A.M., M.O., T.S., A.R., B.K., M.J., B.L., J.S.-K., H.B., M.Z. T.B.-C. oraz D.L. podlegała odrzuceniu bez wzywania o uiszczenie tej opłaty. W świetle powyższego Sąd działając na podstawie art. 221 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.