II SA/Gl 663/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 31 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 czerwca 2017 r. B. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na zezwolenie (decyzję) Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na przejazd pojazdu nienormatywnego wnosząc o stwierdzenie jego nieważności. Zakwestionowała również odmowę unieważnienia przez ten organ przedmiotowego zezwolenia, pomimo skierowanego przez nią wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta R. w piśmie z dnia 23 sierpnia 2017 r. stwierdził, że nie ma podstaw do unieważnienia objętego skargą zezwolenia. Jak wynika z nadesłanych Sądowi akt sprawy Prezydent Miasta R. wydał ww. decyzję w wyniku złożenia wniosku przez "A" Sp. z o.o. Sp. k. w R. z dnia [...] r. na przejazd po drodze gminnej nr [...] ul. [...] od ul. [...] do ul. [...]. W decyzji zawarto pouczenie o możliwość wniesienia od niej odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. Skarżąca pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r. złożyła do Prezydenta Miasta R. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wszystkich zezwoleń (zgód) zarządcy drogi na przejazd pojazdów nienormatywnych w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 1 kwietnia 2017 r. W odpowiedzi na powyższe Prezydent Miasta R. pismem z dnia [...]r. poinformował skarżącą, że od [...] roku wydano [...] zezwoleń, które załącza do pisma. Dane nie mające charakteru informacji publicznej zostały ukryte, natomiast zbiory zezwoleń i zgód wydanych w roku [...]i w latach wcześniejszych zostały usunięte z archiwum zakładowego i zniszczone. Pismo zostało doręczone skarżącej w dniu [...]r. Pismem z dnia [...]r. skarżąca oraz D. D. wezwali Prezydenta Miasta R. do usunięcia naruszenia prawa poprzez unieważnienie zezwolenia wydanego przez Prezydenta Miasta R. z dnia [...] r. nr [...]. W piśmie wskazali, że ul. [...] na odcinku od ul. [...] do ul. [...] nie jest drogą publiczną, ani drogą gminną w związku z czym, jako właściciele działek wchodzących w skład bezprawnie wykonanej drogi nie wyrażają zgody na dysponowanie tymi działkami. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...]r. Prezydent Miasta R. wskazał, że nie widzi podstaw do unieważnienia swojej decyzji z [...]r. nr [...]. Organ wskazał, że zezwolenie zostało wydane w oparciu o obowiązujące przepisy prawa oraz prawidłowo złożony wniosek zainteresowanego. Ponadto, organ podkreślił , że w jego ocenie ul. [...] została zaliczona w poczet dróg publicznych na mocy uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia [...] r., nr [...]. Pismo to zostało doręczone skarżącej w dniu [...]r., natomiast D. D. w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga skarżącej jest niedopuszczalna. Od wydanej przez organ pierwszej instancji decyzji, zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., zwana dalej: k.p.a.) przysługiwało prawo wniesienia odwołania do organu drugiej instancji tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K.. Nie jest rzeczą sądu administracyjnego na tym etapie postępowania ocenianie, czy rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji jest prawidłowe ponieważ zgodnie z art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Tym samym, wyrażenie w tej kwestii poglądu przez sąd administracyjny byłoby w tej sytuacji naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Nie budzi wątpliwości, że zaskarżona decyzja została wydana przez organ pierwszej instancji. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi, o której mowa w tym przepisie obejmuje m.in. sytuację, gdy skarga została wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia. W myśl natomiast art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Skoro w niniejszej sprawie skarga została złożona na decyzję organu pierwszej instancji zatem podlega ona odrzuceniu na podstawie powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na marginesie należy wskazać, że gdyby przyjąć, że strona pismem z dnia [...]r. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] r., to skarżąca również nie wyczerpała trybu przewidzianego ustawą. Zgodnie bowiem z art. 157 § 1 k.p.a., właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 k.p.a. jest organ wyższego stopnia, a gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ. Zatem, wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z prawem należało skierować do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które jest organem wyższego stopnia dla Prezydenta Miasta R.. Dopiero rozstrzygnięcie podjęte przez organ wyższego stopnia byłoby zaskarżalne do sądu administracyjnego. Gdyby zaś przyjąć, że przedmiotem skargi jest – traktowane jako decyzja o odmowie unieważnienia zezwolenia – skierowane do skarżącej z upoważnienia Prezydenta Miasta R. pismo z dnia [...] r. stanowiące odpowiedź na jej wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawarte w piśmie z dnia [...]r., to również taka skarga podlegałaby odrzuceniu, gdyż dotyczyłaby decyzji organu pierwszej instancji. Końcowo należy wskazać, że zastosowany przez skarżącą tryb wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa również nie miał zastosowania w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z brzmienie art. 52 § 3 p.p.s.a. obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Skarga będąca przedmiotem niniejszej sprawy dotyczyła decyzji administracyjnej, od której przysługiwało prawo wniesienia odwołania, zatem ww. przepis nie znajduje zastosowania. Mając na względzie powyższe Sąd postanowił orzec jak w sentencji uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. związku z art. 58 § 3 p.p.s.a.