II SA/Gl 666/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 24 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia [...] r. A. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., skargę na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., Nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniami z dnia 12 września 2011 r. wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 zł, tj. w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a ponadto zobowiązał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch jej odpisów, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący pismem z dnia 10 października 2011 r., w terminie zakreślonym do uiszczenia wpisu i usunięcia braków formalnych skargi oświadczył, iż cofa skargę. W uzasadnieniu wskazał, iż organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wyjaśnił część okoliczności, które jego zdaniem w istotny sposób zmieniły treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwaną p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Sądu takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą. Wobec powyższego, cofnięcie skargi przez skarżącego należało uznać w pełni za skuteczne. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na mocy art. 161 § 2 oraz art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli strona skarżąca skutecznie cofnie skargę, orzekł jak w sentencji postanowienia.