II SA/Gl 666/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-07-02

Skład orzekający: Piotr Broda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego może zostać odrzucona z powodu braku wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia, jeśli strona została prawidłowo wezwana do uzupełnienia tego braku, a nie uczyniła tego w wyznaczonym terminie?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA, jeżeli strona skarżąca, mimo prawidłowego wezwania przez przewodniczącego sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, nie dokona tego w wyznaczonym terminie. Obowiązek wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia wynika z art. 215 § 1 PPSA, zwłaszcza w sprawach dotyczących należności pieniężnych.
Stan faktyczny
Pełnomocnik R. K. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. dotyczące przyznania dozorcy zwrotu wydatków i wynagrodzenia za dozór nad pojazdem. Skarga zawierała braki formalne w postaci braku wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia oraz braku pełnomocnictwa procesowego. Pełnomocnik został wezwany do uzupełnienia tych braków, jednak nie uczynił tego w wyznaczonym terminie. Sąd uznał, że mimo istnienia odpisu pełnomocnictwa z 2012 r., brak wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r. pełnomocnik R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r., na podstawie którego uchylono rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r., nr [...] w części dotyczącej przyznania dozorcy zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór nad pojazdem w kwocie 1.316,25 zł brutto i orzeczono o przyznaniu z powyższego tytułu kwoty 1362,47 zł, w pozostałej zaś części utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, a ponadto do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach bądź przed sądami administracyjnymi. Na dokonanie tych czynności wyznaczono termin siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie skierowane do pełnomocnika skarżącego zostało prawidłowo doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 4 czerwca 2014 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik nie dokonała jednak powyższych czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej Ppsa) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada na stronę wszczynającą postępowanie obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od pism składanych w tego rodzaju sprawach pobierany jest wpis stosunkowy obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę. Wartością przedmiotu zaskarżenia może być, w zależności od okoliczności sprawy, pełna wysokość należności pieniężnej określonej w zaskarżonym akcie, jej część, a także inna kwota, której przyznania domaga się strona w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie istotą żądania strony skarżącej jest ustalenie prawidłowej wysokości koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru konkretnego pojazdu oraz wynagrodzenia za taki dozór, które to sumy w opinii pełnomocnika skarżącego winny być przyznane przez organ w innej kwocie niż wynika to z zaskarżonego postanowienia. Pełnomocnik R. K. nie wskazała jednak w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, pozostawiając po słowach "w.p.z." niewypełnione pole, co oznacza, że wniesiona skarga została obarczona brakiem formalnym. W takim przypadku zastosowanie znajduje przepis art. 49 § 1 Ppsa, który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa, sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy przesyłka zawierające wezwanie między innymi do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 4 czerwca 2014 r. (wezwanie odebrał upoważniony pracownik Kancelarii Radcy Prawnego). Powyższe oznacza, że wyznaczony termin upłynął z dniem 11 czerwca 2014 r. Pełnomocnik strony, mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, nie udzieliła żadnych wyjaśnień w tym zakresie. Na marginesie podkreślić należy, że pełnomocnik skarżącego została wezwana również do uzupełniania braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach bądź przed sądami administracyjnymi Wezwanie to także pozostało bez odpowiedzi. Z uwagi jednak na fakt, że w aktach administracyjnych znajduje się odpis pełnomocnictwa z dnia 11 maja 2012 r., obejmującego swym zakresem postępowanie przed sądami administracyjnymi we wszystkich instancjach, Sąd uznał, że uchybienie to nie stanowi istotnego braku formalnego skargi R. K. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 Ppsa w zw. z art. 215 § 1 Ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło