II SA/Gl 667/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. i M. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zaopiniowania projektu podziału nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. A. F. i M. F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta P. z dnia [...] r., nr [...], w którym organ pierwszej instancji pozytywnie zaopiniował podział nieruchomości będącej własnością skarżących. Przekazana w dwóch egzemplarzach skarga nie była podpisana przez skarżących. W tym stanie rzeczy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 września 2011 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, przy czym zostali oni pouczeni, że powyższego można dokonać podpisując nadesłany egzemplarz w siedzibie Sądu bądź przesyłając jej odpis podpisany przez oboje skarżących. Na dokonanie jednej z tych czynności wyznaczono termin siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania. Jak wynika z dołączonych do akt sprawy zwrotnych potwierdzeń odbioru, wezwania zostały prawidłowo doręczone skarżącym w dniu 5 października 2011 r. W dniu 20 października 2011 r. Sąd otrzymał pismo organu, z treści którego wynika, że A. F. i M. F. nadali dwa podpisane odpisy skargi przesyłką pocztową w dniu 12 października 2011 r. na adres Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Natomiast organ przekazał je Sądowi dopiero w dniu 20 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z treścią przepisu art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), skarga - obok warunków szczególnych wymienionych w tym przepisie - powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast w świetle art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo musi zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie przesłane do tutejszego Sądu egzemplarze skargi nie zostały podpisane ani przez A.F. ani przez M.F. To z kolei oznacza, że wniesiona przez skarżących osobiście skarga była obarczona brakiem formalnym. W takim przypadku zastosowanie znajduje przepis art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika z akt sprawy wezwanie w przedmiocie usunięcia braku formalnego skarżący otrzymali w dniu 5 października 2011 r. Siedmiodniowy termin upływał zatem z dniem 12 października 2011 r. Co prawda w tym dniu skarżący nadali przesyłkę pocztową zawierającą dwa podpisane egzemplarze skargi, jednak uczynili to na adres organu, który następnie przekazał wymienione wyżej dokumenty Sądowi w dniu 20 października 2011 r. Skarga podlega odrzuceniu. Nie można bowiem uznać, że skarżący usunęli brak formalny skargi w ustawowym terminie. Powinni oni byli bowiem nadać przesyłkę bezpośrednio na adres Sądu, a nie organu. Zasada wyrażona w art. 54 § 1 p.p.s.a. wnoszenia skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu nie odnosi się do dalszych pism w sprawie, w tym również do tych, które strona wnosi na wezwanie sądu. W związku z powyższym, po przekazaniu przez organ skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę, wezwania sądu kierowane do stron postępowania powinny być wykonywane bezpośrednio na adres tego sądu z pominięciem organu. Z wezwania z dnia 27 września 2011 r. do usunięcia braku formalnego skargi nie wynika, aby sąd obligował A. F. czy też M. F. do nadesłania podpisanego odpisu skargi za pośrednictwem organu. Nawet jeśli przyjąć, że skarżący byli w błędzie co do sposobu wykonania wezwania, to nie można uznać, że błąd ten wynikał z niejasnej treści powyższego pisma. Zatem należy przyjąć, że brak skargi został usunięty po terminie tj. w dniu 20 października 2011 r. – w dacie przekazania odpisów skargi przez organ, podczas gdy wyznaczony termin upłynął z dniem 12 października 2011 r. W związku z powyższym skargę A. F. i M. F. należało odrzucić na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i § 3 tej ustawy w związku z nieusunięciem w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi.