II SA/Gl 668/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 1 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Z. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną. W druku formularza podał, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z siostrą oraz siostrzeńcem, zamieszkując w budynku o pow. 100 m2 o wartości około 341.300,00 zł. W skład majątku rodziny wnioskodawcy wchodzą zabudowania gospodarcze, nieruchomości rolne o pow. 2,238 ha, nieruchomości leśne o pow. 0,61 ha oraz inwentarz żywy. Skarżący podkreślił, że jest osobą cierpiącą na schorzenia o charakterze przewlekłym, wymagające stałego leczenia. Wnioskodawca uzyskuje świadczenie emerytalne w wysokości 1300 zł; jego siostrzeniec z tytułu pracy na roli osiąga dochód rzędu 1.000 zł, zaś jego siostra emeryturę w wysokości 900 zł. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał dokumenty obrazujące wysokość wydatków związanych z utrzymaniem się oraz dokumentujące część uzyskiwanych dochodów. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Oceniając sytuację materialną skarżącego z perspektywy przywołanych przepisów uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku. W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania sądowego jest wpis od skargi wynoszący 200 zł. Z wyjaśnień strony wynika, że jej dochód to 3200 zł, a bieżące wydatki kształtują się na poziomie około 300 – 400 zł (koszty zakupu energii elektrycznej, lekarstw, dostawy wody). Oznacza to, że rodzina wnioskodawcy dysponuje środkami, kŧóre umożliwiają zarówno uiszczenie wpisu od skargi jak i poniesienie pozostałych wydatków bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny, bez ryzyka nadmiernego obciążenia budżetu domowego. Do bieżących wydatków nie zaliczono kosztów zakupu opału ani też środków przeznaczonych na opłacenie podatku od nieruchomości, jako że nie maja one comiesięcznego, cyklicznego charakteru. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 3 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.