II SA/Gl 669/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 11 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i W.S. na decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: odrzucić skargę. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się jednak, iż powyższy wymóg zostaje spełniony, gdy którakolwiek ze stron postępowania administracyjnego (uczestników na prawach strony) złoży środek zaskarżenia i organ drugiej instancji wyda rozstrzygnięcie w sprawie. Dopóki jednak nie zostaną wykorzystane wszystkie dostępne stronie środki weryfikacji kwestionowanych aktów i czynności postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać uruchomione (por. wyrok NSA – OZ w Lublinie z dnia 4 grudnia 1984 r., sygn. akt SA/Lu 566/84, ONSA 1984 r., nr 2, poz. 116). Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarga J. i W. S. została wniesiona na decyzję organu pierwszej instancji, tj. Wójta Gminy P., od której przysługiwał zwykły środek zaskarżenia w postaci odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., które nie zostało złożone przez żadną ze stron czy uczestników postępowania, ich skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Powyższego faktu nie mogła zmienić okoliczność, iż skarżący nie byli stronami postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Wyczerpanie trybu zaskarżenia przewidzianego w art. 52 § 1 i § 2 ustawy – jako przesłanka dopuszczalności wniesienia skargi - jest bowiem obligatoryjne bez względu na to czy strona brała udział w postępowaniu czy też nie. Z treści art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) wynika wszakże, iż strony, które nie brały udziału w postępowaniu mogą domagać się wznowienia postępowania administracyjnego, o ile wykażą, że postępowanie to dotyczyło ich interesu prawnego, albowiem byli stroną postępowania w rozumieniu art. 28 Kpa. W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy, należało orzec jak w sentencji postanowienia.