II SA/Gl 671/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie dozoru pojazdu postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 22 kwietnia 2014 r. pełnomocnik R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., skargę na postanowienie tego organu z dnia [...] r., na podstawie którego uchylono rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] r., nr [...] w części dotyczącej przyznania dozorcy zwrotu koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru oraz wynagrodzenia za dozór nad pojazdem w kwocie 950,67 zł brutto i orzeczono o przyznaniu z powyższego tytułu kwoty 954,97 zł, w pozostałej zaś części utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącego została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, a ponadto do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach bądź przed sądami administracyjnymi. Na dokonanie tych czynności wyznaczono termin siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie skierowane do pełnomocnika skarżącego zostało prawidłowo doręczone na adres wskazany w skardze w dniu 4 czerwca 2014 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik nie dokonała czynności, do wykonania których ją wezwano. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. - zwana dalej p.p.s.a.) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne nakłada na stronę wszczynającą postępowanie obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia, bowiem od pism składanych w tego rodzaju sprawach pobierany jest wpis stosunkowy obliczany w proporcji do wartości podanej przez stronę. Wartością przedmiotu zaskarżenia może być, w zależności od okoliczności sprawy, pełna wysokość należności pieniężnej określonej w zaskarżonym akcie, jej część, a także inna kwota, której przyznania domaga się strona w postępowaniu administracyjnym. W niniejszej sprawie istotą żądania strony skarżącej jest ustalenie prawidłowej wysokości koniecznych wydatków związanych z wykonywaniem dozoru konkretnego pojazdu oraz wynagrodzenia za taki dozór, które to sumy w opinii pełnomocnika skarżącego winny być przyznane przez organ w innej kwocie niż wynika to z zaskarżonego postanowienia. Pełnomocnik R. K. nie wskazała jednak w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, pozostawiając po słowach "w.p.z." niewypełnione pole, co oznacza, że wniesiona skarga była obarczona brakiem formalnym. W takim przypadku zastosowanie znajduje przepis art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Stosownie natomiast do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy przesyłka zawierające wezwanie między innymi do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia została prawidłowo doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 3 czerwca 2014 r. (wezwanie odebrał upoważniony pracownik – sekretarz Kancelarii). Powyższe oznacza, że wyznaczony termin upłynął w dniu 10 czerwca 2014 r. Pełnomocnik strony, mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, nie udzieliła żadnych wyjaśnień w tym zakresie. Na marginesie podkreślić należy, że pełnomocnik skarżącego została wezwana jednocześnie do uzupełniania braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach bądź przed sądami administracyjnymi, które to wezwanie również pozostało bez odpowiedzi. Z uwagi jednak na fakt, że w aktach administracyjnych znajduje się odpis pełnomocnictwa z dnia 11 maja 2012 r., obejmującego także postępowanie przed sądami administracyjnymi we wszystkich instancjach, Sąd uznał, że uchybienie to nie stanowi istotnego braku formalnego skargi R. K. Mając powyższe na uwadze Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 215 § 1 p.p.s.a.