II SA/Gl 673/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędzia NSA Łucja Franiczek, Protokolant specjalista Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2019 r. sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Starosta [...] decyzją z dnia [...]r., nr [...] orzekł o cofnięciu Z. M. (dalej: strona) uprawnień do kierowania pojazdami w zakresie kat. B. Jak wskazano w uzasadnieniu, wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] r. (sygn. akt [...] ) wobec strony został orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w okresie od dnia [...] r. do dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej: Kolegium), po rozpatrzeniu odwołania, w którym strona stwierdzała, iż prawo jazdy powinno być zatrzymane na okres jednego roku, a nie cofnięte, decyzją z [...] r. Nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wyjaśniło, iż zgodnie z art. 103 ust. 1 pkt 4 (Kolegium błędnie wskazało na art. 101 ust. 1 pkt. 1 lit. a ustawy przywołując treść art. 101 ust. 1 pkt. 4) ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2016r., poz. 627 ze zm.) starosta jest zobowiązany wydać decyzję administracyjną o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami jeśli wobec zainteresowanego zostanie orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów. W tym przypadku prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia [...]r. został orzeczony w sprawie zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat. Wobec tego wystąpiła przesłanka cofnięcia uprawnienia. Treść przywołanego przepisu, zdaniem Kolegium, wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcie w tej sprawie. W uzasadnieniu wskazano także na art. 182 § 2 k.k.w., zgodnie z którym organ, do którego przesłano orzeczenie zawierające zakaz prowadzenia pojazdów, zobowiązany jest cofnąć uprawnienia do ich prowadzenia w orzeczonym zakresie oraz nie może wydać tych uprawnień w okresie obowiązywania zakazu. W skardze z 4 sierpnia 2018 r. strona podnosi, iż postępowanie przed organami administracji powinny być prowadzone przy udziale zainteresowanej strony, natomiast obie zaskarżone decyzje zostały wydane na posiedzeniach niejawnych bez jego udziału. Kwestionuje także wyniki pomiaru zawartości alkoholu. Pomiar dokonany na posterunku policji w G., przy pomocy certyfikowanego alkomatu wykazał, iż nie przekroczono 0,5 promila. Po zdarzeniu, polegającym na kolizji z słupkiem betonowym, nie wykonano badań na zawartość alkoholu w krwi, jedynie sprawdzono to alkomatem przenośnym, bez potwierdzonego certyfikatu. Ustalona wartość 0,8 promila pozwala na prowadzenie samochodu w Luksemburgu i mieści się w granicach błędu ( podwyższenie z 0,7 promila ), wynikającego ze stanu zdrowia (stres po wypadku, cukrzyca i nadciśnienie). Skarżący wniósł o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpłaty wpisu stałego od skargi w kwocie 200 zł., powołując się na zły stan zdrowia, niską rentę oraz konieczność zapłaty 6000 zł w związku z kolizją, w jakiej uczestniczył. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w kwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa, a tylko pod tym względem podlega ona kontroli Sądu zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107). Zgodnie zaś z treścią art. 103 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami starosta jest zobowiązany do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami (Dz.U. z 2019 r., poz. 341, dalej: ustawa) w przypadku orzeczenia wobec uprawnionego kary dodatkowej zakazu prowadzenia pojazdów, która to sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia [...]r. (sygn. akt [...] ) wobec skarżącego został orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych przez na okres 3 lat. Decyzja podejmowana na podstawie ww. przepisu ma charakter aktu związanego, stąd dla wydania orzeczenia o cofnięciu uprawnień nie maja znaczenia okoliczności związane ze zdarzeniem, będącym powodem sądowego zakazu prowadzenia pojazdów, jak również sytuacja osobista i życiowa skarżącego, na którą powołał się w skardze. Wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień, ze względu na jego związany charakter, nie leży bowiem w sferze uznania organów orzekających lecz jest w takiej sytuacji, jak to zasadnie stwierdził organ odwoławczy, obligatoryjne. Obowiązek cofnięcia przez starostę w takiej sytuacji uprawnień do kierowania pojazdami wynika nadto z przytoczonej przez SKO treści art. 182 § 1 i 2 Kodeksu karnego wykonawczego. Oznacza to, że zaskarżona decyzja odpowiada obowiązującemu prawu, a skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302). W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.