II SA/Gl 676/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. i M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] przedmiocie warunków zabudowy terenu postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego K. na rzecz skarżących (solidarnie) kwotę [...] ([...]) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uwzględniło w całości wniesioną do sądu administracyjnego skargę B.S. i M.S. na swoją własną decyzję. Organ ten działając w oparciu o art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej poppsa – oraz art. 138 § 2 k.p.a. uchylił bowiem wydaną przez siebie decyzję z dnia [...]r. nr [...], a także uchylił decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...]r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Pełnomocnik skarżących radca prawny A.J. nie udzielił odpowiedzi na skierowane do niego wezwanie Sądu, czy podtrzymuje w tej sytuacji wniesioną skargę. Do dnia [...]r. nie wpłynęła też do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarga na decyzję wydaną w trybie autokorekty. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Tego rodzaju sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie, bowiem na skutek wydania przez SKO w K. decyzji w oparciu o art. 54 § 3 poppsa zaskarżona decyzja została wyrugowana z obrotu prawnego, a tym samym postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Z tego też względu należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 poppsa. O kosztach postępowania Sąd rozstrzygał przy zastosowaniu art. 201 § 1 poppsa oraz § 14 ust. 2 pkt c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).