II SA/Gl 677/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 25 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 3 maja 2017 r. B. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. z dnia [...] r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta C. nr [...] z dnia [...] r. o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. Organ pouczył stronę, że od ww. decyzji przysługuje jej prawo do wniesienia odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowalnego za pośrednictwem organu w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja organu pierwszej instancji została doręczona skarżącej w dniu 20 kwietnia 2017 r. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 3 maja 2017 r. skarżąca wniosła odwołanie od ww. decyzji, które wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu [...] r. Organ przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowalnego przy piśmie z dnia [...] r. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowalnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ drugiej instancji pouczył stronę, że od wydanej decyzji może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. W dniu 19 maja 2017 r. skarżąca nadała przesyłkę pocztową zaadresowaną do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. (data wpływu do organu: [...] r.), w której zawarte było pismo skarżącej z dnia 3 maja 2017 r. zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Z treści pisma wynikało, że skarżąca odwołuje się od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w K. Organ pierwszej instancji pismem z dnia [...] r. przekazał ww. pismo skarżącej organowi drugiej instancji jako skargę na decyzję tego organu. Pismem z dnia [...] r. organ drugiej instancji zwrócił pismo skarżącej z dnia 3 maja 2017 r., które wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu [...] r. Organ drugiej instancji wskazał, że ww. pismo nie może stanowić skargi na decyzję organu drugiej instancji ponieważ wpłynęło do organu pierwszej instancji w dniu [...] r., natomiast organ drugiej instancji wydał swą decyzję w dniu [...] r. Wobec powyższego organ pierwszej instancji przekazał pismo skarżącej z dnia 3 maja 2017 r., które wpłynęło do ww. organu w dniu [...] r. jako skargę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach przy piśmie z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Powołany przepis wprowadza zatem zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego. Stosownie zaś do art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie tylko do jednej instancji. Właściwym do rozpatrzenia tego odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2 tego przepisu). Sądowa kontrola orzeczeń wydanych przez organy administracyjne jest natomiast dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Obowiązek wyczerpania toku kontroli instancyjnej oznacza, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem orzeczenia organu pierwszej instancji bez jednoczesnej kontroli orzeczenia organu drugiej instancji, wydanego wskutek wniesienia właściwego środka zaskarżenia. I tak w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (w rozpoznawanej sprawie odwołania) od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji do organu odwoławczego, kontrola sądowa postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą orzeczenia organu odwoławczego, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest także to ostatnie rozstrzygnięcie. W rozpoznawanej sprawie skarżąca choć wystąpiła z odwołaniem do organu drugiej instancji, w skardze odniosła się jedynie do decyzji organu pierwszej instancji. Reasumując skarga do sądu przysługiwałaby jedynie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], jako akt wydany w odpowiedzi na odwołanie – w terminie 30 dni od daty doręczenia jej skarżącej. Zatem skarga, której przedmiotem jest wyłącznie rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji, pomimo uprzedniego wyczerpania przez skarżącą przysługującego jej środka zaskarżenia, nie może być merytorycznie rozpoznana przez Sąd, i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Należy podkreślić, że nie można również uznać, aby skarga dotyczyła decyzji organu drugiej instancji ponieważ została ona nadana przez skarżąca przed datą wydania decyzji przez organ odwoławczy. Na marginesie dodać należy, że rozstrzygnięcia organów obu instancji zawierały prawidłowe pouczenia co do sposobu i terminu wniesienia stosownych środków zaskarżenia. Mając na względzie powyższe Sąd postanowił orzec jak w sentencji uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. związku z art. 53 § 1 p.p.s.a.