II SA/Gl 678/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie najmu lokalu użytkowego na czas nieoznaczony p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda [...] wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie najmu lokalu użytkowego, położonego w P. przy ul. [...] na czas nieoznaczony. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż uwzględnił skargę Wojewody [...] w całości i uchwałą z dnia [...] r. nr [...] uchylił zaskarżoną uchwałę. W związku z powyższym organ wniósł o umorzenie niniejszego postępowania. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda [...] cofnął skargę wobec jej uwzględnienia przez organ w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały, co oznacza, iż postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Przesłanką umorzenia postępowania jest nadto cofnięcie skargi przez stronę skarżącą zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 2 p.p.s.a.