II SA/Gl 678/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 22 lutego 2013 r. J. Z. wniósł, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu. Wraz ze skargą złożony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona J. Z. w dniu 21 stycznia 2013 r. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że w lutym br. jego stan zdrowia uległ znacznemu pogorszeniu, w wyniku czego przebywał do dnia 21 lutego 2013 r. na zwolnieniu lekarskim. W tym czasie, poddając się licznym badaniom i konsultacjom lekarskim, nie był zdolny do podjęcia żadnych czynności, mających na celu samodzielne sporządzenie skargi lub zlecenie tego zadania osobie trzeciej. Dopiero w dniu 22 lutego 2013 r. skarżący poczuł się lepiej, co umożliwiło mu sporządzenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). Przenosząc powyższą regulację na grunt rozpatrywanej sprawy przyjąć należy, że siedmiodniowy termin do złożenia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął bieg w dniu 22 lutego 2013 r., tj. w dacie w której według skarżącego jego stan zdrowia uległ polepszeniu w stopniu umożliwiającym sporządzenie skargi. Tego samego dnia skarżący wystąpił również z przedmiotowym wnioskiem. Przechodząc natomiast do oceny okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, Sąd uznał, że skarżący w wystarczający sposób uprawdopodobnił brak swojej winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z przedłożonej przez skarżącego kserokopii zwolnienia lekarskiego (k. nr 18 akt sądowych), przebywał on na zwolnieniu lekarskim w okresie od dnia 7 lutego do dnia 21 lutego 2013 r. Tymczasem z dniem 20 lutego 2013 r. upłynął skarżącemu termin do wniesienia skargi w rozpatrywanej sprawie. Nie ulega wątpliwości, że zły stan zdrowia skarżącego, zwłaszcza schorzenia neurologiczne mogły uniemożliwić mu dochowanie terminu do wniesienia skargi. Należy mieć na względzie, że skarga jest kwalifikowanym pismem procesowym, które poza podstawowymi wymogami, jakie musi spełniać każde pismo w postępowaniu sądowym, wskazanymi w art. 46 Ppsa, winna także dochować wymogom z art. 57 § 1 Ppsa. W ramach tej ostatniej regulacji wskazano m.in. na obowiązek podania w skardze naruszenia prawa lub interesu prawnego. Dopełnienie tych wymogów mogło zatem, z uwagi na zły stan zdrowia skarżącego, napotykać na trudności w osobistym sporządzeniu przez niego skargi. Problemy zdrowotne uniemożliwiały mu jednocześnie skorzystanie z pomocy osób trzecich, gdyż jak słusznie zauważa skarżący, wymagałoby to od niego udzielenia informacji o sprawie, do czego w ówczesnym okresie, według skarżącego, nie był on zdolny. Mając na uwadze powyższe okoliczności podkreślić wymaga, że instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności, aczkolwiek mająca charakter wyjątkowy w stosunku do wyrażonej w art. 85 Ppsa zasady, zgodnie z którą czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, ma umożliwić uwolnienie się przez stronę od negatywnych skutków uchybienia i tym samym zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd. Taka też sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, zatem mając na względzie konstytucyjną zasadę prawa do sądu należało przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi, w oparciu o regulację art. 86 § 1 Ppsa.