II SA/Gl 678/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie usunięcia odpadów postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z 10 lipca 2018 r., "A" Sp. z o.o. w S. (dalej: skarżąca), złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie usunięcia odpadów. Pismem z 30 października 2018 r, skarżąca poinformowała tutejszy Sąd, że nie posiada organów uprawnionych do reprezentowania. W załączeniu przesyłano oświadczenie prezesa zarządu spółki, skierowane do Sądu Rejonowego w S., w którym informuje on o rezygnacji z pełnienia funkcji prezesa. W związku z tym pismem, wezwano do nadesłania dokumentu potwierdzającego rezygnację z funkcji prezesa spółki, wraz ze wskazaniem daty rezygnacji. W odpowiedzi na wezwanie, przy piśmie z dnia 26 listopada 2018 r., nadesłano wydruk e-mail, z którego treści wynika fakt powiadomienia wspólników skarżącej o rezygnacji ze stanowiska prezesa zarządu. Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zawiesił postępowanie w sprawie, na mocy art.124 § 1 pkt 2 i art. 131 p.p.s.a., do czasu wyboru nowego prezesa zarządu spółki. Zarządzeniami z 27 lipca 2020 r., 10 marca 2021 r., 26 kwietnia 2021 r. oraz 13 września 2021 r., tutejszy Sąd zwracał się do skarżącej o wskazanie organu uprawnionego do reprezentacji Spółki. Z korespondencji kierowanej w sprawie, wynika że skarżąca nie posiada organów uprawnionych do reprezentacji (k. 82, 94-101, 106). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – w skrócie: p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które z kolei mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Do skutecznego przeprowadzenia postępowania sądowoadministracyjnego z udziałem osoby prawnej jako strony konieczne jest zatem, by przy każdej czynności procesowej posiadała ona zdolność procesową. Braki w zakresie zdolności procesowej sąd ma obowiązek uwzględnić z urzędu na każdym etapie postępowania i określić ich skutek. Ewentualny brak organu powołanego do reprezentacji strony skutkuje bowiem nieważnością postępowania – art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 31 p.p.s.a, jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin. W przypadkach, w których ustanowienie przedstawiciela ustawowego powinno nastąpić z urzędu sąd zwraca się do właściwego sądu opiekuńczego (§ 1). Jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić albo nie zostały one w wyznaczonym terminie uzupełnione, sąd zniesie postępowanie, w zakresie w jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie (§ 3). Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, zwrot normatywny "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, że chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy, postepowanie przed sadem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie (Wyrok NSA z 22 lipca 2014 r., sygn. akt II OSK 378/13, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). W niniejszej sprawie, pomimo upływu ponad 3 lat od czasu zawieszenia postępowania i licznych wezwań Sądu do wskazania organu uprawnionego do reprezentowania spółki, nie podjęto działań mających na celu przywrócenie osobie prawnej należytej reprezentacji. Nieuzupełnione braki w składzie organu uprawnionego do działania w imieniu skarżącej stanowią przeszkodę do merytorycznego rozpoznania sprawy. Wobec nieusunięcia tych braków, prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego stało się bezprzedmiotowe, zatem postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. mieści się w granicach art. 31 § 3 in fine p.p.s.a. Sąd ma bowiem obowiązek wydać je w sytuacji, w której strona pomimo wezwania nie uzupełniła braków w składzie organu (tak np. postanowienie NSA z 23 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 466/10; postanowienie WSA w Poznaniu z 6 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Po 1209/16; postanowienie WSA w Poznaniu z 4 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Po 5/17 – dostępne w CBOSA). Z tych względów, Sąd w punkcie I postanowienia na podstawie art. 128 § 1 p.p.s.a. podjął z urzędu zawieszone postępowanie i w punkcie II postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 oraz art. 31 § 3 p.p.s.a. – umorzył postępowanie sądowodministracyjne jako bezprzedmiotowe.