II SA/Gl 680/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...] postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji; Przedmiotem skargi M. D. z dnia [...] r. jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie prawa jazdy kategorii [...]. Pismem procesowym z dnia [...] r. M. D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r. nr [...]. W motywach wniosku skarżący nawiązał do merytorycznych aspektów z jego skargi. Wskazał bowiem, że w chwili obecnej toczy się postępowanie karne, które zmierza do rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego jakim jest w tym przypadku ustalenie osoby kierującej samochodem marki [...] o nr rej. [...]. W treści wniosku, podobnie jak w poprzedzającej go skardze, M. D. utrzymuje, że to nie on prowadził ww. samochód. Zdaniem skarżącego wykonanie decyzji organu I instancji godzi w jego prawa, bowiem pozbawiono by go możliwości prowadzenia pojazdów mechanicznych w sytuacji, gdy to nie on prowadził samochód. Skarżący oświadczył przy tym, że prowadzi działalność gospodarczą i codziennie musi korzystać z samochodu, zaś pozbawienie go tej możliwości wywoła znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków." Ochrona tymczasowa, o której mowa w tym przepisie ma zastosowanie do aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a. in fine). W tym konkretnym przypadku ma miejsce zarówno tożsamość podmiotowa, jak i przedmiotowa sprawy i dlatego możliwe jest orzekanie o wstrzymaniu wykonania decyzji organu I instancji. Biorąc wszak pod uwagę treść wskazanego wyżej art. 61 § 3 P.p.s.a., zaistnienie chociażby jednej z wymienionych w nim przesłanek uzasadnia wstrzymanie skarżonego aktu, jednakże to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r. I FSK 983/08 - LEX nr 468877). W innym ze swoich postanowień Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, źródło:www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podzielając powyższe poglądy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał w przekonujący sposób, że wykonanie decyzji organu I instancji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Wniosek skarżącego był bowiem zbyt ogólnikowy żeby mógł zostać uwzględniony a skarżący nie uprawdopodobnił, że w razie wykonania ww. decyzji nastąpiłyby skutki w postaci zaprzestania prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Dodatkowo trzeba w tym miejscu zauważyć, że w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, jedynie w wypadku, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby całkowitym zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, nie zaś tylko jej ograniczeniem, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona zostaje przesłanka wyrządzenia znacznej szkody (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, niepubl.). W rozpatrywanej sprawie natomiast sytuacja taka nie występuje. Z kolei ocena zasadności wniosku przez pryzmat toczącego się równolegle postępowania karnego nie może być brana pod uwagę na tym etapie postępowania sądowego. Zasadności w pominięciu tej części argumentacji skarżącego należy nadto upatrywać w tym, że bezpośrednią przyczyną, z powodu której cofnięto skarżącemu rzeczone uprawnienia było niestawienie się na badania lekarskie w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.