II SA/Gl 685/08

PostanowienieWSA w Gliwicach2008-09-03

Skład orzekający: Łucja Franiczek, Włodzimierz Kubik, Rafał Wolnik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie sądowe w sytuacji, gdy organ odwoławczy, w trybie autokontroli, uchylił własną decyzję, która była przedmiotem zaskarżenia?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny jest zobowiązany do umorzenia postępowania sądowego, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Taka sytuacja ma miejsce, gdy organ odwoławczy, działając w trybie autokontroli, uchylił własną decyzję, która była przedmiotem zaskarżenia, tym samym wyrugowując ją z obrotu prawnego i czyniąc dalsze procedowanie bezcelowym.
Stan faktyczny
Gmina C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. uchylającą decyzję Burmistrza Miasta C. i umarzającą postępowanie I instancji w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności. Następnie SKO w B., działając w trybie autokontroli, uchyliło własną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta C. i postanowienie o wznowieniu postępowania. Skarga Gminy C. została umorzona przez WSA w Gliwicach z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Referent Anna Cyganek, po rozpoznaniu w dniu 3 września 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...] r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta C. z dnia [...] r. znak: [...] i umorzyło postępowanie I instancji. Na decyzję tę skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach wniosła Gmina C. wnosząc o jej uchylenie. Następstwie tej skargi SKO w B. decyzją z dnia [...]r. nr [...] uchyliło w całości swoją decyzję z dnia [...]r. oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta C. z dnia [...]r., a także postanowienie tego organu z dnia [...]r. o wznowieniu postępowania. W podstawie prawnej tego orzeczenia organ wskazał przepis art. 54 § 3 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej P.p.s.a. oraz art. 145a, art. 151 § 1 pkt 2 i art. 138 § 2 K.p.a. Na opisaną decyzję wydaną w trybie autokontroli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wnieśli B. W. i J. W. Skarga ta została jednak odrzucona prawomocnym postanowieniem WSA w Gliwicach z dnia 16 maja 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 627/04. Z uwagi na wątpliwości dotyczące posiadania przez Gminę C. legitymacji procesowej w sprawie ze skargi na decyzję SKO w B. z dnia [...]r. WSA w Gliwicach postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2005 r. sygn. akt II SA/Ka 1353/03 zawiesił postępowanie do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie P 14/05. Wobec postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 26 maja 2008 r. o umorzenia postępowania należało podjąć z urzędu zawieszone postępowanie, co nastąpiło postanowieniem WSA w Gliwicach z dnia 4 lipca 2008 r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) – dalej ustawa przepisy wprowadzające - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy P.p.s.a. W pierwszym rzędzie skład orzekający rozważył kwestię legitymacji do wytoczenia skargi przez Gminę C. na wskazaną na wstępie decyzję SKO w B. Biorąc pod uwagę iż przedmiotem zaskarżonej decyzji była nieruchomość gminna, a w szczególności przekształcenie ustanowionego na niej prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, Sąd doszedł do przekonania, że Gmina C. była uprawniona do wniesienia skargi mimo, że w I instancji postępowanie w tej sprawie toczyło się przed Burmistrzem Miasta C. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd był jednak zobligowany do wydania postanowienie o umorzeniu postępowania, bowiem stało się ono bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" zamieszczone w przytoczonym przepisie oznacza ujawnienie się przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Tego rodzaju sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, bowiem na skutek wydania przez SKO w B. decyzji w oparciu o art. 54 § 3 P.p.s.a. zaskarżone przez Gminę C. orzeczenie zostało wyrugowane z obrotu prawnego, a tym samym dalsze procedowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z art. 97 § 1 ustawy przepisy wprowadzające należało umorzyć postępowanie sądowe. O zwrocie kosztów postępowania sąd nie orzekał z uwagi na brak wniosku pełnomocnika skarżącej gminy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło