II SA/Gl 685/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.),, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant sekretarz sądowy Joanna Drożdżał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przekazanie po terminie sprawozdania kwartalnego za odbiór odpadów 1. uchyla zaskarżoną decyzję i orzeka, że nie podlega ona wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego orzeczenia; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz skarżącej Spółki kwotę 3347 (trzy tysiące trzysta czterdzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Nr [...] z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 9b ust. 2, art. 9c ust. 1, art. 9n ust. 1 i ust. 2 , art. 9x ust. 1 pkt 5, art. 9zb ust. 1 oraz art. 9zd ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1399) w związku z art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, Wójt Gminy K. orzekł o nałożeniu na "A" Sp. z o.o. Oddział w C. kary pieniężnej w wysokości 31.000 zł za przekazanie po terminie sprawozdań podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za I i II kwartał 2013 r. W uzasadnieniu odwołał się do wymienionych w podstawie prawnej decyzji przepisów, potwierdził, iż strona uzyskała w dniu 11 lutego 2013 r. wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości prowadzonego przez Wójta Gminy K., a to zrodziło dla strony obowiązki w postaci m.in. składania określonych prawem sprawozdań. Następnie stwierdził, iż sprawozdania (przewidziane w art. 9n ust. 2 ustawy) za I i II kwartał 2013 r. zostały złożone po terminie, wyliczył ilość dni opóźnienia oraz wynikającą z tego faktu karę. Pismem z dnia 28 stycznia 2014 r. Dyrektor "A" Sp. z o.o. Oddział w C. wniósł o zaprzestanie postępowania administracyjnego w sprawie naliczenia kary zgodnie z art. 9x ust. 1 pkt 56 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminie, wskazując na fakt, iż aktualnie Spółka nie świadczy usług polegających na odbieraniu odpadów komunalnych na terenie gminy K. i nie ma obowiązku przekazywania sprawozdań, o których mowa w art. 9n cytowanej ustawy. Dodał, że warunkiem powstania tego obowiązku jest faktyczne wykonywanie przez dany podmiot usługi odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, a nie wpis do rejestru działalności regulowanej. Dodał, że przepisy ustawy nie regulują sytuacji, podmiotu, który będąc wpisany do rejestru, faktycznie odpadów nie odbiera. Z kolei ustawa nie nakłada obowiązku złożenia sprawozdania "zerowego", stąd nie ma podstaw do wymierzenia kary za zwłokę w złożeniu tego sprawozdania, gdyż prawa norm zawierających sankcje karne nie można interpretować rozszerzająco. Pismem z dnia 21 lutego 2014 r., w odpowiedzi na zapytanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., Dyrektor "A" Sp. z o.o. potwierdził, iż powyższe pismo należy traktować jako odwołanie od wydanej w sprawie decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. odwołania tego nie uwzględniło i zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach decyzję organu pierwszej instancji utrzymało w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia stwierdziło, że działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Na przedsiębiorcy odbierającym odpady komunalne ciąży szereg wymagań i obowiązków określonych w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Przedsiębiorca taki jest m.in. obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. W przypadku zakończenia działalności polegającej na odbieraniu odpadów komunalnych przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany złożyć do właściwego wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, w terminie 14 dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania tej działalności, wniosek o wykreślenie z rejestru. W ściśle określonych w ustawie przypadkach może też nastąpić wykreślenie przedsiębiorcy z rejestru. Zgodnie z art. 9n ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzania kwartalnych sprawozdań, które ma przekazywać wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy. Jeżeli przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9n - podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia - zgodnie z art. 9x ust. 1 pkt 5 wymienionej ustawy. Dalej Samorządowe Kolegium odwoławcze stwierdziło, że ""A"" Sp. z o.o. Oddział w C. złożyła w dniu 4 lutego 2013 r. wniosek do Wójta Gminy K. o wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości z terenu gminy K., a wpis taki został dokonany pod numerem rejestrowym [...]. Firma ""A"" nie złożyła wniosku o wykreślenie z rejestru, nie nastąpiło również wykreślenie w trybie art. 9j cytowanej ustawy. Zatem ""A"" Sp. z o.o. Oddział w C., jest podmiotem odbierającym odpady komunalne w rozumieniu ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach i podlega obowiązkom w niej określonym. Nie zmienia tego faktu okoliczność, iż w danym kwartale (I i II kwartał 2013 r.) nie wykonywała odbioru odpadów komunalnych czyli odebrana przez nią ilość odpadów wynosi 0. Ponieważ jest podmiotem wpisanym do rejestru podmiotów odbierających odpady komunalne z terenu gminy K. ciąży na niej obowiązek określony w art. 9n ust. 1 i ust. 2 cytowanej ustawy. Ponieważ obowiązek ten wypełniła dopiero w dniu 18 listopada 2013 r., kiedy nadane zostały sprawozdania za I i II kwartał 2013 r., uczyniła to po terminie określony w ustawie, co uzasadniało wymierzenie kary zgodnie z treścią art. 9x ust. 1 pkt 5 wymienianej ustawy. Wobec 201 dni opóźnienia przy złożeniu sprawozdania za I kwartał 2013 r. oraz 109 dni opóźnienia – w przypadku sprawozdania za II kwartał 2013 r., co łącznie wyniosło 310 dni, łączna wysokość kary wyniosła 31.000 zł (po 100 zł za każdy dzień opóźnienia). Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem "A" Sp. z o.o. Oddział w C., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W obszernej skardze pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 9x ust. 1 pkt 5, art. 9n ust. 1 i art. 9c ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji nakładającej karę pieniężną, wobec braku przepisów bezpośrednio wskazujących na obowiązek polegający na konieczności składania sprawozdań dotyczących odebranych odpadów w sytuacji, w której firma takiej działalności nie wykonuje, co pozwala na stwierdzenie, że skarżąca w istocie nie naruszyła przepisów prawa, które skutkowałoby nałożeniem kary nie znajdującej uzasadnienia w ustawie oraz naruszenie art. 9b ust. 1, art. 9x ust. 1 pkt 5, art. 9n ust. 1 i art. 9c ust. 1 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej poprzez uznanie, że organ pierwszej instancji słusznie przyjął, że wpis w rejestrze działalności regulowanej jest tożsamy z faktycznym wykonywaniem działalności objętej rejestrem, a tym samym wystarczającym do wymierzenia sankcji administracyjnej w postaci nałożenia kary pieniężnej, a także naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach prowadzące do nieważności decyzji pierwszej i drugiej instancji zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji nakładającej karę pieniężną bez oparcia w przepisach prawa materialnego co stanowi rażące naruszenie prawa, art. 6, art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez niedochowanie przez organy administracji prowadzące postępowanie zasad dających osobom prawa do rzetelnej i sprawiedliwej procedury w toczącym się postępowaniu, art. 7, art. 8, art. 77 § 1 , art. 80 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy błędnej decyzji organu pierwszej instancji, a tym samym błędne przyjęcie, iż w niniejszym stanie faktycznym znajdzie zastosowanie art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach, co wpłynęło na uznanie przez organ odwoławczy, iż nałożona kara jest należna, co stoi w sprzeczności z przepisami prawa, naruszenie art. 7, art.77 § 1, art. 80 i art. 105 § 1 w związku z art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy w sprawie zostały podniesione przez skarżącego okoliczności uzasadniające uchylenie decyzji organu pierwszej instancji w całości i umorzenie postępowania w tym zakresie oraz naruszenie art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez brak należytego uzasadnienia decyzji, a w szczególności pominięcia zasadniczych kwestii – skierowania sankcji administracyjnej w przypadku braku przepisu wskazującego bezpośrednio na obowiązek składania sprawozdań w niniejszej sprawie. Uwzględniając powyższe pełnomocnik wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji organów obu instancji lub o ich uchylenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W obszernym uzasadnieniu skargi rozwinięte zostały wymienione powyżej zarzuty. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odwołując się do orzecznictwa podkreśliło, że ustawa posługuje się pojęciem "przedsiębiorca odbierający odpady komunalne" wielokrotnie. Wykładnia językowa tego pojęcia winna prowadzić do jednolitego jego rozumienia. Odwołało się w tym zakresie do treści art. 9c ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach zgodnie z którym "przedsiębiorca odpierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości". Zatem obowiązek wpisu do rejestru działalności regulowanej ciąży na podmiocie, który jeszcze nie wykonuje określonych czynności faktycznych, a dopiero zamierza jej wykonywać. Na tej podstawie zdaniem Kolegium ustawodawca posługując się tym zwrotem ma na myśli nie tylko oznaczenie pewnej czynności faktycznej (obieranie odpadów komunalnych) przez przedsiębiorcę, ale także oznaczenie rodzaju działalności, którą dany przedsiębiorca prowadzi lub zamierza prowadzić (działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych). Przy takim rozumieniu pojęcia obowiązkiem sprawozdawczym obciążony jest nie tylko podmiot faktycznie odbierający odpady komunalne do właścicieli nieruchomości, ale i podmiot, który według wpisu do rejestru działalności regulowanej jest podmiotem/ przedsiębiorcą prowadzącym działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (chociażby takiej działalności faktycznie nie wykonywał). Na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał skargę i zawarte w niej argumenty, powołując się dodatkowo na wyroki tutejszego Sądu, gdzie Sąd Zaakceptował interpretację przepisów zbieżną ze stanowiskiem zajętym w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Na początku należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd ten sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle § 2 wspomnianego przepisu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 cytowanej ustawy kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W świetle art. 9n ustawy z dnia 13 września 1996 o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 1399 ze zm.), podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do sporządzania kwartalnych sprawozdań. Adresatem tego sprawozdania jest organ wykonawczy gminy, na terenie której prowadzona jest działalność, a samo sprawozdanie winno być złożone w terminie do końca miesiąca następującego po kwartale, którego dotyczy. Szczegóły reguluje rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 15 maja 2012 r. w sprawie wzorów sprawozdań o odebranych odpadach komunalnych, odebranych nieczystościach ciekłych oraz realizacji zadań z zakresu gospodarowania odpadami komunalnymi (Dz.U. poz. 630). Warto także zwrócić uwagę, iż zgodnie z art. 9c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do uzyskania wpisu do rejestru w gminie, na terenie której zamierza odbierać odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Sankcją za niezłożenie sprawozdania, o którym mowa w art. 9n ustawy w terminie jest kara pieniężna. Zgodnie z art. 9x ust.1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach "przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który [...] przekazuje po terminie sprawozdanie, o którym mowa w art. 9n - podlega karze pieniężnej w wysokości 100 zł za każdy dzień opóźnienia". W praktyce największe wątpliwości na gruncie powyższych przepisów budzi zagadnienie obowiązku składania sprawozdań przez podmioty, które są wpisane do prowadzonego rejestru, a nie prowadzą działalności w zakresie zbierania odpadów komunalnych – w danym okresie rozliczeniowym. Zgodzić przyjdzie się z orzekającymi w sprawie organami, że w przywołanej ustawie brak jest przepisu zwalniającego w takim przypadku z obowiązku złożenia sprawozdania. Niewiele też wyjaśnia powołane przez skarżącą Spółkę pismo Departamentu Gospodarowania Odpadami. Ministerstwo Środowiska w piśmie z dnia 15 lutego 2013 r. stwierdza, że "ustawa nie określa w sposób jednoznaczny, że podmiot, który w danym kwartale nie odebrał odpadów komunalnych z terenu danej gminy jest zwolniony z obowiązku składania sprawozdania, zatem w opinii Departamentu Gospodarki Odpadami podmiot ujawniony w rejestrze ma obowiązek złożyć tzw. sprawozdanie zerowe lub informację do wójta, burmistrza, prezydenta miasta o nieodebraniu odpadów z terenu gminy w danym kwartale". Brak jednak w ustawie przepisu, który nakazywałby składanie sprawozdań "zerowych" czy też oświadczeń o nie zbieraniu odpadów komunalnych. Skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawach o sygn. akt II SA/Gl 55/14, sygn. akt II SA/Gl 396/14, że nie jest uzasadnione przyjęcie wykładni, iż podmiot wpisany do rejestru prowadzonego przez organ gminy na podstawie art. 9c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach automatycznie jest zobowiązany do składania sprawozdań, o których mowa w art. 9n ustawy, a wpis do rejestru skutkuje automatycznym uznaniem takiego przedsiębiorcy za "podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości". Powyższa wykładnia dokonana przez organy administracyjne jest błędna i w sposób nieuzasadniony rozszerza zakres stosowania przepisów o charakterze sankcyjnym, co zasadnie zarzuca strona skarżąca. Trzeba stwierdzić, iż przepisy prawa powszechnie obowiązującego nie definiują pojęcia "podmiotu odbierającego odpady komunalne" (o którym mowa w art. 9n ust. 1 ustawy). Konieczne jest tu więc dokonanie wykładni językowej wspomnianego pojęcia. Określenie "odbierający" stanowi imiesłów przymiotnikowy czynny wyrazu "odbierać". Zatem będzie ono równoważne z określeniem "ten który odbiera". Uzasadnione jest więc stwierdzenie, iż użyte w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku określenie "podmiot odbierający" będzie równoważne z określeniem "podmiot, który odbiera" odpady komunalne. Zatem przepis art. 9n ustawy odnosi się do podmiotów, które faktycznie odbierają (w danym okresie sprawozdawczym) odpady od właścicieli nieruchomości. Bez wątpienia wpis do rejestru, o którym mowa w art. 9c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie może skutkować uznaniem wpisanego tam podmiotu jako "odbierającego odpady". Rejestr powyższy stanowi jedynie formę ułatwienia prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie odbierania odpadów komunalnych. Wpis do niego skutkuje tym, iż zbędne jest przeprowadzanie przez organy administracji postępowania wyjaśniającego, podczas którego ustalana jest zdolność przedsiębiorcy do prowadzenia zamierzonej działalności (por. D. Wałkowski, 10 problemów prawnych związanych z nowym systemem gospodarowania odpadami komunalnymi [w] Prawo i środowisko z 2011 r. nr 4, s. 72-80). Do podobnych wniosków prowadzi wykładnia celowościowa art. 9n w związku z art. 9x ustawy. Ustawodawca pragnąc zapewnić realizację obowiązków przez przedsiębiorców odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości dokonał swego rodzaju "penalizacji" zachowań stojących w sprzeczności z podstawowymi zasadami gospodarowania odpadami komunalnymi. Należą do nich prowadzenie działalności bez dokonania wpisu do rejestru, mieszanie selektywnie zebranych odpadów komunalnych, składanie nierzetelnych sprawozdań, czy wreszcie składanie prawem wymaganych sprawozdań z niedochowaniem terminu. Takie zachowanie będzie skutkować nałożeniem kary pieniężnej. Posługując się wykładnią celowościową należy tak interpretować przepisy, aby osiągnąć cel ustanowiony przez ustawodawcę. W rozpatrywanej sprawie celem tym jest bez wątpienia wymuszenie na przedsiębiorcach prowadzących działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości postępowania zgodnego z prawem. Niczym nieuzasadnione jest więc stosowanie powyższych przepisów wobec podmiotów, które takiej działalności nie prowadzą. Wymaganie od tych ostatnich składania sprawozdań, o których mowa w art. 9n ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach a w konsekwencji wymierzanie kar pieniężnych, o których mowa w art. 9x ustawy stanowi w opinii Sądu niedopuszczalną wykładnię rozszerzającą przepisów o charakterze sankcyjnym. Skład orzekający podziela stanowisko, że skoro przepisy prawa wprost nie wskazują na obowiązek składania tzw. sprawozdań zerowych, a w pojawiających się interpretacjach (zob. powyżej opinia Departamentu Gospodarki Odpadami) dopuszcza się złożenie informacji o nieodbieraniu odpadów, co nie jest objęte normą prawną określającą delikt administracyjny, nie można przypisać odpowiedzialności finansowej za niedopełnienie obowiązków wprost niewynikających z przepisów prawa. Podkreślić przy tym trzeba, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że przepisy statuujące kary administracyjne nie mogą być interpretowane rozszerzająco, a zasady interpretacyjne, mając na względzie charakter karny deliktu administracyjnego, wskazują na takie interpretowanie przepisów o karach administracyjnych, by wszelkie wątpliwości rozstrzygać na korzyść strony. Reasumując Sąd uznał, iż obowiązek składania sprawozdań kwartalnych, o których mowa w art. 9n ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach dotyczy tylko tych podmiotów, które faktycznie prowadziły działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. W konsekwencji należy przyjąć, że kara pieniężna, o której mowa w art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach może zostać nałożona tylko na przedsiębiorcę, który miał obowiązek złożenia sprawozdania, o którym mowa w art. 9n ustawy. Przenosząc powyższe ustalenia na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż skoro nie zostało wykazane, a nawet nie było podnoszone, iż skarżąca w I i II kwartale 2013 r. odbierała odpady od właścicieli nieruchomości na terenie gminy K., to nie miała ona obowiązku przekazania kwartalnego sprawozdania o jakim mowa w art. 9n ustawy. W konsekwencji nie było też podstaw do nałożenia na nią kary pieniężnej na podstawie art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy. Zaskarżona decyzja została zatem wydana z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem art. 9n ust. 1 i art. 9x ust. 1 pkt 5 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, co skutkuje jej uchyleniem na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uwzględniając, że przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie są jednoznaczne co do obowiązku składania "sprawozdań zerowych" Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia, iż naruszenie wskazanych przepisów tej ustawy miało charakter rażący w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Uznał też skład orzekający, że dla końcowego załatwienia sprawy której dotyczy skarga, nie jest niezbędne uchylenie przez Sąd decyzji organu pierwszej instancji. Przy ponownym rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. wyda bowiem decyzję opartą na treści art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego przez uchylenie decyzji organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania w tej instancji. W przedmiocie wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaś o kosztach postępowania sądowego na podstawie art. 200, art. 205 § 2, art. 209 i art. 211 tej ustawy oraz § 2 i § 6 pkt 3 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz... (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490).