II SA/Gl 686/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanawia: wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawić bez rozpoznania. W piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący zwrócił się m.in. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia z dnia 31 marca 2008 r. przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku PPF celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie powyższe zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2008 r., co potwierdza znajdujący się w aktach sprawy pocztowy dowód doręczenia (przesyłkę odebrał dorosły domownik, który podjął się oddać ją adresatowi). W wyznaczonym terminie skarżący nie nadesłał urzędowego formularza PPF. Zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2008 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznania prawa pomocy bez rozpoznania. W ustawowym terminie skarżący wniósł od tego zarządzenia sprzeciw, w którym zwrócić się o zwolnienie z kosztów sądowych oraz o zwolnienie z obowiązku składania oświadczenia w tym przedmiocie na urzędowym formularzu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 260 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 252 § 2 ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Ustawa nie przewiduje możliwości "zwolnienia" strony z tego obowiązku, zatem wniosek skarżącego w tym przedmiocie nie może zostać uwzględniony. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie dopełnił powyższego obowiązku pomimo faktu, iż wezwanie wraz z urzędowym formularzem wniosku zostało mu skutecznie doręczone (zgodnie z art. 72 ustawy) oraz został on pouczony o skutku pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Na marginesie pokreślić wymaga, iż skarżący posiadał dodatkową wiedzę o konieczności dochowania powyższego warunku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, albowiem już na wcześniejszym etapie niniejszego postępowania ubiegał się o przyznanie pomocy i postanowieniem z dnia 28 listopada 2007 r. Sąd, wobec braku dochowania wymogu złożenia wniosku na urzędowym formularzu, pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. W świetle wskazanych okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia działając na podstawie art. 257 ustawy.