II SA/Gl 69/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Matan po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem pojazdu w kwestii wniosku uczestnika postępowania K. M. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lutego 2017 r. o odrzuceniu skargi w zakresie kosztów sądowych p o s t a n a w i a odmówić uzupełnienia postanowienia. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 69/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Prezydenta Miasta P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie kosztów związanych z usunięciem, przechowywaniem, oszacowaniem pojazdu, jako niedopuszczalną. Pismem z dnia 24 lutego 2017 r. uczestnik postępowania K. M. reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł o uzupełnienie ww. postanowienia o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, a tym samym zasądzenie od organu na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwaną dalej P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Zgodnie z art. 166 P.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zasady ponoszenia kosztów postępowania zostały uregulowane w art. 199 i następnych omawianej ustawy. Zgodnie z wyżej wskazanym przepisem strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przy czym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 P.p.s.a). Dodatkowo w myśl art. 201 P.p.s.a zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania, z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Zatem jedynie w wyżej wskazanych sytuacjach Sąd orzeka o obowiązku zwrotu kosztów postępowania. Wyżej powołane normy ustalają zasadę zgodnie, z którą w postępowaniu sądowoadministracyjnym toczącym się przed sądem pierwszej instancji istnieje ograniczona odpowiedzialność za wynik postępowania w zakresie kosztów sądowych. Albowiem zwrot kosztów może nastąpić jedynie na rzecz strony skarżącej i to tylko wówczas, gdy skarga została uwzględniona lub postępowanie zostało umorzone z przyczyny, o której mowa w art. 54 § 3 P.p.s.a. Dodatkowo przyjdzie stwierdzić, że każda ze stron w omawianym postępowaniu ponosi koszty związane ze swoim działaniem w sprawie. Zaznaczyć również należy, że dopiero w postępowaniu toczącym się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym obowiązuje zasada odpowiedzialności za wynik postępowania mająca odzwierciedlenie w orzeczeniu o jego kosztach. Obowiązek zwrotu kosztów postępowania nakładany jest w tym postępowaniu na stronę, która "przegrywa" proces. W związku z powyższym w niniejszej sprawie, w której odrzucono skargę, uczestnikowi postępowania nie przysługuje roszczenie o zwrot kosztów tego postępowania. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 157 § 1 i 2 P.p.s.a. należało orzec, jak w sentencji