II SA/Gl 690/10

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-08-20

Skład orzekający: Maria Taniewska - Banacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na czynność organu w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu została wniesiona z zachowaniem wymogów formalnych, w szczególności dotyczących wyczerpania środków zaskarżenia lub wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na czynność organu w przedmiocie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu została wniesiona z naruszeniem art. 52 § 3 P.p.s.a., ponieważ skarżący nie złożył wezwania do usunięcia naruszenia prawa w ustawowym terminie czternastu dni od dnia, w którym dowiedział się o negatywnej odpowiedzi organu. W związku z tym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący M.M. wystąpił do Prezydenta Miasta G. o zwrot opłat za wydanie kart dwóch pojazdów. Organ decyzją z dnia [...] r. odmówił zwrotu opłat. Stanowisko organu zostało doręczone skarżącemu w dniu [...]. Skarżący złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu [...], co nastąpiło po upływie czternastodniowego terminu od dnia dowiedzenia się o negatywnej odpowiedzi organu. W związku z tym Prezydent Miasta G. wydał czynność, na którą skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na czynność Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie zaś z treścią § 3 przywołanego przepisu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie M.M. wystąpił o zwrot opłat za wydanie kart dwóch pojazdów: [...] o numerze rej. [...] oraz [...] nr rej [...]. Pismem z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta udzielił mu negatywnej odpowiedzi w tej sprawie. Stanowisko organu zostało doręczone stronie w dniu [...] r., co oznacza, że wspomniany w art. 52 § 3 P.p.s.a. czternastodniowy termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upływał z dniem [...] r. Tymczasem wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skarżący złożył dopiero w dniu [...] r. W konsekwencji uznać trzeba, że ze względu na powyższe wniesiona skarga jest niedopuszczalna i jako taka, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło