II SA/Gl 691/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 24 października 2016 r. w sprawy ze skargi M. O. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne na skutek wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu. W dniu 7 czerwca 2016 r. do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. wpłynęła skarga M. O. skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, na postanowienie powyższego organu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W skardze zawarto wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została przesłana na adres w C. przy ul. [...], gdzie w dniu 29 stycznia 2016 r. odebrał ją dorosły domownik ojciec skarżącego – D. O., który podjął się oddać przesyłkę adresatowi. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że nie dostał "żadnych decyzji i postanowienia" w niniejszej sprawie, a informację o ich wydaniu powziął dopiero w dniu 31 maja 2016 r. przeglądając akta sprawy w Urzędzie Miasta C. Wskazał, że zamieszkuje pod adresem przy ul. [...] w C., mimo, że jest zameldowany przy ul. [...]. Do tego ostatniego lokalu ma jednak utrudniony dostęp, jak również do znajdującej się w budynku skrzynki na korespondencję. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). W rozpatrywanej zgłoszony przez skarżącego wniosek został wniesiony w ustawowym terminie. Jednocześnie dokonano uchybionej czynności procesowej, czyli wniesiono skargę. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego w wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Zauważyć przy tym należy, że kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych, dla których skuteczności określony jest ustawowy termin. Brak winy oznacza więc, że strona nawet przy dołożeniu jak najwyższych starań nie była w stanie zapobiec jego uchybieniu. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie Sąd poszedł do przekonania, że powyższa przesłanka nie została spełniona. Zaskarżona decyzja została przesłana na znajdujący się w aktach postępowania administracyjnego adres skarżącego - przy ul. [...] w C. Przesyłkę skutecznie doręczono w dniu 29 stycznia 2016 r. W tej dacie wobec nieobecności adresata pod powyższym adresem pracownik poczty, zgodnie z regulacją art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie - Dz.U. z 2016 r. Nr 23 ze zm. dalej zwanej Kpa), wydał za pokwitowaniem przesyłkę dorosłemu domownikowi (D. O. – ojciec adresata), który podjął się oddania przesyłki adresatowi. Jak wskazuje sam skarżący adres na jaki została przesłana przesyłka jest nadal adresem jego zameldowania, w aktach administracyjnych sprawy brak jest natomiast jakiegokolwiek pisma, z którego wynikałoby, że skarżący poinformował organ o zmianie dotychczasowego adresu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący wiedział o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie skierowania go na badania psychologiczne (vide: zawiadomienie z dnia [...] r. – k. nr 4). Przede wszystkim zaznaczyć wymaga, że skarżący w powyższym zawiadomieniu został pouczony, że zgodnie z art. 41 Kpa, ma obowiązek zawiadomić organ o każdej zmianie swojego adresu. Choć, pouczenie organu ma charakter niepełny, gdyż nie wskazuje w sposób wyczerpujący skutku prawnego braku dopełnienia tego obowiązku, tj. przyjęcia skuteczności doręczenia korespondencji pod dotychczasowym adresem to nie ulega wątpliwości, że dochowując należytej staranności skarżący winien zawiadomić organ o zmianie adresu, na jaki należy doręczać skierowaną do niego korespondencję w sprawie. Zwłaszcza, że dotychczasowy adres znany organowi był (i jest do nadal) jednocześnie adresem zameldowania skarżącego. W oparciu o przywołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.