II SA/Gl 691/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca sędzia WSA Renata Siudyka po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 15 marca 2024 r., nr SKO.PSŚ/41.5/401/2024/2743 w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 22 kwietnia 2024 r. (data nadania na poczcie) J. S. wniósł, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję tego organu z dnia 15 marca 2024 r., nr SKO.PSŚ/41.5/401/2024/2743 w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego. Przekazując skargę organ wystąpił o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący uchybił ustawowemu terminowi do wniesienia skargi. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy powyższa decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 20 marca 2024 r. W tej dacie przesyłkę odebrał dorosły domownik – A. M. (art. 72 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.- dalej zwanej p.p.s.a.) wraz z pouczeniem o trybie i terminie do złożenia skargi. W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Biorąc zatem pod uwagę, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 20 marca 2024 r. termin do wniesienia na nią skargi do Sądu upłynął z dniem 19 kwietnia 2024 r. Skarga nadana za pośrednictwem poczty w dniu 22 kwietnia 2024 r. została zatem wniesiona po upływie ustawowego terminu. Natomiast do dnia niniejszego posiedzenia skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Mając na uwadze powyższe Sąd obowiązany był odrzucić skargę jako spóźnioną, zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Na marginesie wyjaśnić należy, że nawet jakby uznać, że wskazane na wstępie pismo stanowi sprzeciw wyniesiony w oparciu o przepisy rozdziału 3a p.p.s.a. na co wskazuje nagłówek tego pisma oraz powołana w nim podstawa prawna (art. 64a p.p.s.a) to również wówczas decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 15 marca 2024 r., nr SKO.PSŚ/41.5/401/2024/2743 nie mogłaby, na skutek tego sprzeciwu, podlegać sądowej kontroli. Jak wynika bowiem z treści powyższego art. 64a p.p.s.a. strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw, lecz dotyczy to decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie: t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572- dalej zwanej k.p.a.). Tymczasem podstawę prawną zaskarżonej w sprawie decyzji stanowi art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. co czyni sprzeciw od tej decyzji niedopuszczalnym i jako taki podlegający odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64b § 1 i art. 64a p.p.s.a.).