II SA/Gl 693/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.),, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Ł. M. i P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza P. z dnia [...] r. nr [...], 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Decyzją z dnia [...] r., nr [...],[...], Burmistrz P. nakazał L. i P. M. przyłączenie nieruchomości położonej w P. przy ul. [...] , oznaczonej numerem ewidencyjnym [...], do wybudowanej sieci kanalizacyjnej. W podstawie prawnej tej decyzji organ wskazał art. 104 i art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – zwanej dalej kpa) oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 i ust. 7 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008 ze zm. dalej zwanej ustawa u.c.p.g.). W uzasadnieniu podał zaś, że przedmiotowa nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym, której współwłaścicielami są L. i P. M. nie jest przyłączona do istniejącej sieci kanalizacyjnej oraz nie posiada przydomowej oczyszczalni ścieków. Tym samym spełnione zostały wynikające z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy u.c. p g. ustawowe przesłanki nakazujące nałożenie na właścicieli tej nieruchomości obowiązku podłączenia jej do sieci kanalizacyjnej wybudowanej w ciągu ul. B.. L. i P. M. wnieśli odwołanie od tej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. domagając się jej uchylenia oraz nałożenia na Urząd Miasta w P. obowiązku zmiany dokumentacji projektowej i podłączenia ich nieruchomości do sieci kanalizacji biegnącej w ciągu ul. [...]. Zarzucili wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 2 Konstytucji RP oraz art. 6, 7, 8 i 9 k.p.a. W uzasadnieniu odwołania podnieśli, że ich budynek wybudowany w latach [...] tych został wyposażony w przyłącze kanalizacji sanitarnej w postaci przykanalika do pierwszej studni znajdującej się na ich posesji. Dowodem istnienia przyłącza jest fakt pobierania przez Urząd Miasta, a następnie przez spółkę komunalną [...] Sp. z o.o. opłat za dostarczoną wodę oraz za odprowadzanie ścieków do kanalizacji miejskiej. Tym samym w ocenie odwołujących się nie do przyjęcia jest stan, w którym wskutek błędów w projekcie i nieuwzględnienia możliwości modernizacji istniejącego przykanalika organ buduje sieć miejską i nakazuje wykonanie kolejnego nowego przyłącza w przeciwnym kierunku. Po rozpatrzeniu tego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wydało opartą o przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając to orzeczenie SKO powołało się na treść art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy u.c.p.g. stanowiącego podstawę wydania nakazu przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Na tle tej regulacji organ odwoławczy wskazał, że o zrealizowaniu obowiązku właściciela nieruchomości wynikającego z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy u.c.p.g. można mówić jedynie wówczas, kiedy jego nieruchomość zostanie przyłączona do właściwej sieci kanalizacyjnej, a nie jakiejkolwiek sieci, przeznaczonej przykładowo do odprowadzania wody opadowej. Z akt wynika natomiast, że uprzednio na tym terenie do odbioru ścieków służyła kanalizacja ogólnospławna, odbierająca zarówno ścieki sanitarne, jak i wody opadowe. Po wykonaniu sieci kanalizacyjnej zgodnie z projektem, ścieki zostaną podłączone do nowo wybudowanej kanalizacji, a istniejącymi kanałami będą odprowadzane wody opadowe. W skardze na decyzję SKO wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach L. i P. M. wnieśli o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zarzucili wydanie tej decyzji z naruszeniem art. 5 ust. 7 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy u.c.p.g., art. 15 ust. 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, art. 7 ustawy o samorządzie gminnym, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 6, 7, 8, 9 i art. 35 § 1 kpa. Skarżący wnieśli ponadto o nałożenie na Burmistrza P. obowiązku przeprowadzenia rzetelnej analizy sprawy, zmiany dokumentacji projektowej i wykonania modernizacji sieci kanalizacji sanitarnej do istniejącej pierwszej studni na zakończeniu istniejącego przyłącza kanalizacji sanitarnej biegnącej od ich budynku. Powtarzając argumentację odwołania skarżący zarzucili organowi odwoławczemu, że podjął jedynie polemikę w zakresie poprzedniego podłączenia ich nieruchomości do sieci ogólnospławnej, a nie odniósł się do faktu istnienia na ich posesji pierwszej studni, jej stanu technicznego oraz możliwości dalszego jej wykorzystania. Zdaniem skarżących organ nie zajął stanowiska wobec postawionego przez nich zarzutu dotyczącego braku rzetelnego rozpatrzenia przez Burmistrza P. wniosku o dokonanie zmian w przedstawionym im projekcie podłączenia ich budynku do wybudowanej kanalizacji. SKO nie odniosło się także do postawionego przez nich zarzutu wprowadzenia przez organ I instancji bardziej korzystnych rozwiązań dla właścicieli nieruchomości sąsiedniej, przy równoczesnym zaniechaniu dokonania wnioskowanych zmian w projekcie odnoszącym się do ich nieruchomości. Tymczasem ich propozycja zmierzała do zapewnienia dostępu do kanalizacji sanitarnej szerszej grupie bez narażania właścicieli na ponoszenie nieuzasadnionych kosztów. Skarżący podnieśli, że znajdujące się na ich posesji przyłącze kanalizacji sanitarnej w postaci przykanalika i pierwszej studni odpowiada wymogom wynikającym z § 122 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tym samym ich zdaniem zgodnie z zapisami ustawy u.c.p.g. organ był zobowiązany wykonać modernizację sieci do pierwszej studni za ich budynkiem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w motywach zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze Kolegium podniosło, że nie jest organem władnym do nakazania Burmistrzowi P. zmiany w projekcie podłączenia nieruchomości skarżących do sieci kanalizacji sanitarnej. Projekt ten został bowiem sporządzony przez osoby mające odpowiednią wiedzę i uprawnienia, a organ odwoławczy nie może ingerować w treść tego projektu. Odnosząc się do zawartego w skardze żądania podłączenia nieruchomości skarżących do sieci kanalizacyjnej za pośrednictwem studni kanalizacyjnej istniejącej na ich nieruchomości organ powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 26 maja 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 894/08. W wyroku tym stwierdzono, że o zrealizowaniu obowiązku właściciela nieruchomości wynikającego z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 że o zrealizowaniu obowiązku właściciela nieruchomości wynikającego z przepisu art. 5 ust. 1 pkt 2 u.c.p.g. można mówić tylko wówczas, gdy nieruchomość została przyłączona do właściwej sieci, a nie do jakiejkolwiek sieci, przeznaczonej przykładowo do odprowadzania wody opadowej. Kolegium stwierdziło następnie, że niniejszej sprawie właściwą siecią kanalizacyjną jest sieć realizowana w ramach projektu "Gospodarka wodno ściekowa w P. – etap I". Odnosząc się z kolei do zarzutu braku odniesienia się do kwestii wykonania na sąsiedniej działce rozwiązania bardziej korzystnego dla właściciela posesji, Kolegium uznało, że jest on bezpodstawny i bez znaczenia dla sprawy, bowiem projekt techniczny jest poza jego zasięgiem decyzyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, bowiem zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza P. zapadły bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy, a zatem jest ona co najmniej przedwczesna. W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonym akcie z punktu widzenia jego legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dodać należy, że stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną. Przeprowadzone w powyższych ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej jej decyzji organu I instancji wykazało, że są one dotknięte uchybieniami uzasadniającymi ich wzruszenie. W ocenie Sądu stanowiąca przedmiot zaskarżenia decyzja organu II instancji oraz utrzymana nią w mocy decyzja Burmistrza P. wydane zostały bowiem z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), której realizacja wymaga by organy administracji publicznej podejmowały wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jako dowolne należy traktować zatem ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a), a więc przy podjęciu wszelkich kroków koniecznych do jednoznacznego wyjaśnienia okoliczności sprawy, jako warunku niezbędnego wydania rozstrzygnięcia o przekonującej treści (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 lipca 2001 r., sygn. akt I SA 1768/99, LEX nr 54171). Uwagi te należy odnieść także do postępowania toczącego się przed organem odwoławczym, bowiem zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ ten zobowiązany jest ponownie rozpoznać i rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą decyzją lub postanowieniem organu I instancji, a ustalenie przez ten organ stanu faktycznego sprawy winno zostać oparte nie tylko na materiale dowodowym zebranym w postępowaniu I instancji, lecz także na zebranych przez ten organ dowodach dotyczących okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, które zostały pominięte przez organ I instancji. Zdaniem Sądu decyzje organów obu instancji wydane zostały ponadto z naruszeniem przepisów art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Zgodnie z tymi przepisami obligatoryjną częścią składową każdej decyzji administracyjnej (poza przypadkiem określonym w § 4 i 5 cytowanego artykułu) winno być m.in. uzasadnienie składające się z części faktycznej i prawnej. Uzasadnienie faktyczne decyzji administracyjnej powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie prawne winno zaś zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W ocenie Sądu wymogów tych nie spełniają decyzje organów obu instancji, co w konsekwencji uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę prawidłowości kontrolowanych rozstrzygnięć, a w konsekwencji zgodności skierowanego do skarżących nakazu podłączenia ich nieruchomości do zmodernizowanego systemu kanalizacji ściekowej w przepisami art. 5 ust. 7 ustawy u.c.p.g. Przenosząc te uwagi ogólnej natury na grunt kontrolowanej sprawy wskazać należy, że stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy, u.c.p.g., właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku poprzez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniającą wymagania określone w przepisach prawa. W przypadku wybudowania sieci kanalizacyjnej z obowiązku przyłączenia nieruchomości do tej sieci zwolnieni zostali jedynie właściciele nieruchomości wyposażonych w przydomowe oczyszczalnie ścieków spełniających wymagania określone w przepisach prawa. Prawidłowe zastosowanie powołanego przepisu wymaga zatem w pierwszym rzędzie ustalenia dotychczasowego sposobu gromadzenia i odprowadzania ścieków bytowych z terenu nieruchomości, w której sąsiedztwie wybudowano odcinek sieci kanalizacyjnej. Z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych kontrolowanej sprawy oraz z uzasadnień decyzji organów obu instancji wywnioskować można jednak tylko tyle, że nieruchomość skarżących nie została wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków, a zatem nie byli oni zwolnieni z obowiązku jej podłączenia do sieci kanalizacyjnej. Z akt sprawy w tym z kontrolowanych decyzji nie można jednak dowiedzieć się czy skarżący gromadzili dotychczas ścieki bytowe w zbiorniku bezodpływowym znajdującym się na ich nieruchomości, czy też odprowadzali je do sieci kanalizacyjnej za pośrednictwem istniejącego wcześniej przyłącza. Z pism kierowanych przez skarżących do Burmistrza P. oraz z treści wniesionego przez nich odwołania wynika, że ich nieruchomość przed wydaniem kwestionowanej decyzji wybudowane zostały przykanalika i studzienka ściekowa. W oparciu o przekazane Sądowi akta sprawy nie można jednak ustalić czy studzienka ta była podłączona do sieci kanalizacyjnej. Tymczasem dopiero w oparciu o te ustalenia faktyczne można odpowiedzieć na zasadnicze pytanie, a mianowicie czy skarżący mieli obowiązek podłączenia ich nieruchomości do nowo wybudowanej sieci kanalizacyjnej. Podkreślić należy, że przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy u.c.p.g. nie nakłada na właścicieli nieruchomości, które są już przyłączone do sieci kanalizacyjnej obowiązku przyłączenia ich do innego nowowybudowanego czy zmodernizowanego odcinka tej sieci. W sytuacji zatem gdy nieruchomość jest już podłączona do sieci kanalizacyjnej brak jest podstaw do wydania w oparciu o art. 5 ust. 7 ustawy u.c.p.g. decyzji nakazującej jej podłączenie do innego odcinka sieci. Znajdujący się w aktach administracyjnych organu I instancji wyrys z mapy ewidencyjnej, który prawdopodobnie został dołączony w formie załącznika do pisma Naczelnika Wydziału Inwestycji i Zamówień Publicznych Urzędu Miejskiego w P. z dnia [...] r. przedstawia nakazany decyzją Burmistrza P. sposób podłączenia nieruchomości skarżących do studzienki kanalizacyjnej usytuowanej przy ul. B.. Mapka ta nie została niestety opatrzona legendą, co być może pozwoliłoby na przynajmniej częściowe rozwianie wyżej wskazanych wątpliwości. Z mapki tej wynika jednakże, że nieruchomość skarżących jest położona między dwoma ulicami ([...] i [...].), w ciągu których umieszczono odcinki sieci kanalizacyjnej. Tym samym nie jest wykluczona z technicznego punktu możliwość podłączenia nieruchomości skarżących do kanalizacji biegnącej w ciągu ul. [...] za pośrednictwem znajdującej się na ich nieruchomości studzienki kanalizacyjnej. Do tej kwestii w sposób należyty nie odniósł się jednak w swojej decyzji organ I instancji, który poprzestał na stwierdzeniu, że skarżący zostali powiadomieniu o wybudowaniu "sieci bocznej zakończonej w granicy nieruchomości gruntowej" oraz o przekazaniu im w dniu [...] r. "zawiadomienia o możliwości przyłączenia do sieci wraz z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci". Odnosząc się do prośby L. i P. M. o wykonanie korekty zaprojektowanego przyłącza organ ten poprzestał w zasadzie na stwierdzeniu, że "po dokonaniu ponownej analizy zaprojektowanego przyłącza kanalizacyjnego do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej wraz z pracownikami [...] Sp. z o.o. w P., ustalono, że nie występuje alternatywa dla rozwiązania technicznego przyłączenia budynku przy ul. [...] w P.". Z kolei SKO w B. w swojej decyzji stwierdziło, że " uprzednio na tym terenie do odbioru ścieków służyła kanalizacja ogólnospławna odbierająca zarówno ścieki sanitarne, jak i wody opadowe. Po wykonaniu sieci kanalizacyjnej zgodnie z projektem ścieki sanitarne zostaną podłączone do nowo wybudowanej kanalizacji, a istniejące kanały ogólnospławne będą odprowadzały wody opadowe". Organ ten nie wypowiedział się jednakowoż w zasadniczej kwestii, czy w ciągu ul. [...] także biegnie odcinek kanalizacji sanitarnej, do której może być przyłączona nieruchomość skarżących. Odnosząc się do twierdzeń skarżących dotyczących istniejącego na ich nieruchomości przykanalika i studni (studzienki) kanalizacyjnej wskazać należy, że ustawa u.c.p.g. nie zawiera definicji przyłącza kanalizacyjnego. Pojęcie to zostało natomiast zdefiniowane w ustawie z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz. U. z 2006 r., nr 123, poz. 858, ze zm.). Zgodnie z art. 2 pkt 5 tej ustawy "przyłącze kanalizacyjne jest to odcinek przewodu łączącego wewnętrzną instalację kanalizacyjną w nieruchomości odbiorcy usług z siecią kanalizacyjną, za pierwszą studzienką, licząc od strony budynku, a w przypadku jej braku do granicy nieruchomości gruntowej". Zgodnie z art. 15 ust. 2 tej ustawy realizację budowy przyłączy do sieci zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie. Natomiast nakłady na wybudowanie odcinka sieci do granicy nieruchomości przyłączanej obowiązane jest ponosić przedsiębiorstwo wodociągowo – kanalizacyjne (w razie jego braku - gmina). Z przytoczonej ustawowej definicji przyłącza wynikają dwie sytuacje: gdy na nieruchomości jest studzienka i wówczas przyłącze zaczyna się za pierwszą studzienką, a kończy na sieci, oraz gdy nie ma studzienki - wtedy przyłącze stanowi odcinek łączący wewnętrzną instalację z granicą nieruchomości. Z akt sprawy wynika, że nieruchomość skarżących, jest wyposażona w przyłącze kanalizacji sanitarnej w postaci przykanalika i pierwszej studni, które znajdują się na ich posesji. Zasadnie skarżący w związku z tym podnoszą, że pominięcie istniejącej na ich nieruchomości instalacji spowoduje konieczność poniesienia przez nich wyższych kosztów związanych z wybudowaniem przyłącza. Wbrew zatem ustaleniom organów obu instancji, kwestia rzeczywistej możliwości podłączenia do sieci kanalizacyjnej należącej do skarżących działki nr [...] nie jest jednoznaczna i powinna była zostać wyjaśniona przez orzekające w sprawie organy. Winny one były mieć przy tym na względzie zasady postępowania zmierzające do wszechstronnego wyjaśnienia sprawy (art. 7 k.p.a.), pogłębiania zaufania stron do organów państwa (art. 8 tej ustawy), a także wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie obowiązku będącego przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego (art. 9 k.p.a.). Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Burmistrz P. uwzględni przedstawioną przez Sąd ocenę prawną. W pierwszym rzędzie organ ten wyraźnie wskaże czy nieruchomość skarżących przed wykonaną modernizacją sieci kanalizacyjnej była już podłączona do istniejącej sieci kanalizacji (obojętnie sanitarnej czy też ogólnospławnej) oraz czy za pośrednictwem przykanalika i studzienki ściekowej znajdujących się na nieruchomości skarżących odprowadzane były z jej terenu ścieki bytowe. W przypadku pozytywnej odpowiedzi te pytania gmina P. winna podłączyć tę nieruchomość do zmodernizowanej sieci kanalizacyjnej za pośrednictwem wcześniej wybudowanego przyłącza. Przepisy ustawy u.c.p.g. nie przewidują bowiem możliwości nałożenia na właścicieli nieruchomości podłączonych do sieci kanalizacyjnej obowiązku ponoszenia kosztów przyłączenia tej nieruchomości do innego nowo wybudowanego odcinka tej sieci. W przypadku natomiast jeśli z terenu nieruchomości skarżących nie były dotychczas odprowadzane ścieki sanitarne za pośrednictwem znajdującej się na niej studzienki organ ten winien precyzyjnie wskazać, co stanowi przeszkodę uniemożliwiającą przyłączenia nieruchomości skarżących do kanalizacji sanitarnej biegnącej wzdłuż ul. [...] i konieczność wykonania droższego przyłącza kanalizacyjnego od strony ul. B.. W świetle przedstawionych wyżej wywodów należało uwzględnić skargę i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 135 p.p.s.a. uchylić zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza P.. O wstrzymaniu zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku orzeczono po myśli art. 152 cytowanej ustawy Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania, bowiem skarżący nie złożyli wymaganego wniosku, o jakim jest mowa w art. 210 § 1 p.p.s.a. sw