II SA/Gl 693/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.M. i P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Skarżący, na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że ze względu na stan zdrowia, sytuację rodzinną oraz wiek nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego. L. i P.M. zamieszkują w budynku o pow. 110 m2 wraz z córką oraz dwoma, pełnoletnimi wnukami. W skład ich majątku wchodzą dwie nieruchomości o łącznej powierzchni 2491 m2 (na których usytuowany jest dom skarżących) oraz działka rolna o pow. 3822 m2. Skarżący zadeklarowali, że nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekraczałaby 3.000 euro. Jedynym źródłem utrzymania się ich rodziny są świadczenia emerytalne, uzyskiwane przez L. i P. M. w łącznej kwocie 4400 zł. Wnioskodawcy zwrócili uwagę, że część ich dochodu (łącznie około 600 zł miesięcznie) przeznaczają na zakup niezbędnych lekarstw, a utrzymanie domu, w tym koszty niezbędnych lekarstw oraz zakupu opału kosztuje ich miesięcznie około 1000 zł. Córka skarżących nie pracuje, zaś wnuki studiują i nie uzyskują żadnych dochodów. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawcy nadesłali szereg dokumentów obrazujących ich sytuację materialną, a w szczególności wysokość dochodów z tytułu świadczeń emerytalnych, rachunków za media oraz zaświadczeń dotyczących. Oprócz tego B. J. (córka skarżących) oświadczyła, że w chwili obecnej nie jest nigdzie zatrudniona i nie otrzymuje żadnego dochodu. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz.270 – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Łączny dochód w rodzinie skarżących wynosi 4112 zł. Łączne wydatki, których jedynie część udokumentowano na wezwanie referendarza sądowego kształtują się na poziomie 1600 zł (zakup lekarstw - 600 zł oraz stałe, miesięczne wydatki - zadeklarowane w wysokości 1000 zł miesięcznie, w tym opłaty za wodę, opłaty za wywóz odpadów). Oznacza to tym samym, że do dyspozycji ich rodziny pozostaje kwota 2500 zł. Na obecnym etapie postępowania skarżący zobowiązani są uiścić wpis od skargi w wysokości 200 zł - zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt. 3 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Kwota ta stanowi stosunkowo niewielki wydatek, a wobec tego jej uiszczenie nie powinno zachwiać sytuacją materialna rodziny wnioskodawców. Równocześnie zauważyć trzeba, że córka skarżących - B. J. nie przedstawiła zaświadczenia potwierdzającego fakt, że jest osobą bezrobotną, pozbawioną zasiłku z tego tytułu. Jej oświadczenie w tym zakresie stanowi środek dowodowy o stosunkowo niskiej wiarygodności, albowiem jedynie bardzo ogólnie powołano się na powody braku zatrudnienia, jednocześnie uchylając się od odpowiedzi, dlaczego osoba ta nie jest zarejestrowana w urzędzie pracy. Również nie wiadomo jaki dochód uzyskuje W. J. (zięć skarżących, nie mieszkający z nimi) i czy w jakikolwiek sposób wspiera swoją małżonkę mieszkającą z rodzicami. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.