II SA/Gl 693/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Kaznowska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r., nr [...] nakazującą A. W. rozbiórkę ogrodzenia umiejscowionego na terenie działek nr 1, 2 oraz 3 w P. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować dla skarżącej niepowetowane straty. Zdaniem skarżącej również ewentualne nałożenie grzywny przymuszającej oraz przeprowadzenie egzekucji do czasu rozstrzygnięcia prawomocnym wyrokiem sądu z uwagi na możliwą wysokość kary jawi się jako niezasadne oraz sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Na mocy zarządzenia z dnia 30 lipca 2015 r. doręczono uczestnikom postępowania odpis skargi wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Do wniosku negatywnie ustosunkowała się jedynie uczestniczka postępowania Gmina P. nie powołując jednak przy tym żadnych argumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dokonując oceny wniosku strony skarżącej pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonanie rozbiórki będącego przedmiotem sprawy ogrodzenia spowoduje bowiem trwałą zmianę, po której przywrócenie stanu pierwotnego niewątpliwie wymagałoby nakładów, w tym także finansowych. Ponadto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zdaje się być utarty już pogląd, że rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a to z tego powodu, że nakaz rozbiórki może okazać się wadliwy. W razie uwzględnienia skargi skutki nieuzasadnionej rozbiórki dotkną właściciela obiektu, a ewentualnie udzielona mu ochrona okaże się iluzoryczna (porównaj: orzeczenia NSA z dn. 8.09.2009 r., sygn. akt II OZ 828/10, LEX nr 743922, z dn. 27.11.2009 r., sygn. akt II OZ 1047/09, LEX nr 587385 i z dn. 27.10.2005 r., sygn. akt II OZ 897/05, niepubl.). Tym samym zasadne jest, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.