II SA/Gl 696/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania budynku w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy M. B. zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu. W druku formularza zaznaczył, że wraz z żoną zamieszkuje w lokalu o pow. 47 m2 i wartości około 70.000 zł, nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych, innych nieruchomości ani też przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Źródłem utrzymania się skarżącego oraz jego małżonki są ich wynagrodzenia z prace uzyskiwane w łącznej kwocie 4.000 zł netto miesięcznie. Skarżący podał również, że stałe, bieżące wydatki w postaci czynszu oraz "opłat stałych" wynoszą 500 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W realiach rozpoznawanej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, że uzasadnionym byłoby wyłożenie za skarżącego środków na opłacenie profesjonalnego pełnomocnika. Na powyższym zaważył przede wszystkim fakt, iż M. B. wraz ze swoją małżonką uzyskują łączny dochód w wysokości 4.000 zł. Skarżący wyraźnie podał, że stałe wydatki obejmujące czynsz oraz, jak można domniemywać opłaty za media, wynoszą 500 zł. Oznacza to, że do dyspozycji dwóch osób pozostaje kwota 3.500 zł. W formularzu nie wskazano przy tym jakichkolwiek innych, stałych obciążeń (np. kosztów leczenia lub rehabilitacji), które pomniejszałyby wskazaną wyżej kwotę. To zaś oznacza, że mając do dyspozycji 3.500 zł skarżący może bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej małżonki skorzystać we własnym zakresie z usług fachowego pełnomocnika. Zważywszy, że brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia wniosku, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.