II SA/Gl 697/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Beata Malcharek, po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zgłoszenia robót budowlanych o d d a l a s k a r g ę Prezydent Miasta C. decyzją z dnia [...] r. nr [...] wydaną na podstawie art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 29 ust. 2 pkt 1, art. 30 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane wniósł sprzeciw: na wykonanie – zgłoszonych przez "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. - robót budowlanych związanych ze zmianą sposobu użytkowania lokalu usytuowanego na parterze budynku mieszkalno – usługowego położonego w C. przy ul. A oraz robót, których zakres wykracza poza roboty remontowe w rozumieniu art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego w tym roboty budowlane dotyczące części wspólnych budynku t.j. ścian szczytowych, wymiany stolarki okiennej i drzwiowej zewnętrznej. Jednocześnie przyjął zgłoszenie robót budowlanych o charakterze remontowym wykonywanych wewnątrz lokalu należącego do inwestora określonych w pkt [...] ppkt 1 – 5 z wyjątkiem ppkt 6 części opisowej planowanego remontu. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że postanowieniem z dnia [...] r. inwestor został wezwany do uzupełnienia złożonego zgłoszenia, co nastąpiło [...] 2004r. Z przedstawionych dodatkowo dokumentów wynikało, że oprócz robót remontowych inwestor zamierza wykonać zmianę sposobu użytkowania lokalu określoną w art. 71 ust. 6 Prawa budowlanego wraz z robotami przekraczającymi definicję remontu, do czego – zdaniem organu I instancji - konieczne jest przedstawienie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla całego budynku. Natomiast – jak wynika z części opisowej planowanego remontu lokalu na parterze budynku przy ul. A - planowany zakres robót dotyczący remontu pomieszczeń wewnętrznych obejmuje : 1. skucie odpadających tynków i zdjęcie starej zabudowy ścian; 2. położenie nowych tynków i gipsówki; 3. modernizacja i wymiana elementów istniejących instalacji wodnej, kanalizacyjnej, elektrycznej; 4. wymiana stolarki drzwiowej i okiennej; 5. demontaż niektórych ścianek działowych; 6. wprowadzenie nowych ścianek z płyt gips – kartonowych umożliwiających nowy układ funkcjonalny. Od decyzji tej odwołanie wniosła skarżąca spółka "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. pismem z dnia [...] 2004r., w którym podnieśli, że sprzeciw został wniesiony po 30-dniowym terminie, a tym samym nie wywiera jakichkolwiek skutków prawnych. Poza tym zaznaczono, że lokal w którym są planowane roboty budowlane nadal ma charakter biurowo – usługowy, gdyż pierwotnie był tam [...], a obecnie planowane jest biuro [...]. Podkreślono także, że bezzasadne jest żądanie przedłożenia dokumentu potwierdzającego prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla całego budynku skoro remont dotyczy wyłącznie parteru, którego spółka jest właścicielem. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. o nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. art. 82 ust. 3 i ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( t.j. Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm.) uchylił decyzję organu I instancji w całości i na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 1, art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego wniósł sprzeciw na wykonanie robót budowlanych, których zakres wykracza poza roboty remontowe w rozumieniu art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego określone w części opisowej planowanego remontu w pkt [...] ppkt 6. Jednocześnie postanowił o przyjęciu zgłoszenia robót budowlanych o charakterze remontowym wykonywanych wewnątrz lokalu należącego do inwestora określonych w części opisowej planowanego remontu w pkt [...] ppkt 1 – 5. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że planowana zmiana przeznaczenia lokalu nastąpi w związku ze zmianą warunków bezpieczeństwa pracy. Wskazano także na bezzasadność zarzutu niedotrzymania terminu do wniesienia sprzeciwu oraz podkreślono, że spółka posiada własnościowe ograniczone prawo do lokalu, a właścicielem budynku jest [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa zatem na roboty mające wpływ na zmianę elewacji budynku czy oddziałujące na instalacje wodno – kanalizacyjną i centralnego ogrzewania – konieczna jest zgoda właściciela budynku. Z takim rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodziła się spółka "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. kwestionując zachowanie terminu do wniesienia sprzeciwu oraz podkreślając błędne zakwalifikowanie zgłoszonych robót jako prowadzących do zmiany sposobu użytkowania lokalu w rozumieniu prawa budowlanego. Wykorzystywanie lokalu jako biura [...] nie przesądza – zdaniem skarżącej spółki – o zmianie układu obciążeń. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i odwołał się do argumentacji jaką zaprezentował w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje : Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. z 2002 nr 153, poz.1269 ze zm./ sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przechodząc do merytorycznej oceny niniejszej sprawy w pierwszym rzędzie należy dokonać analizy wprowadzonej do ustawy Prawo budowlane instytucji zgłoszenia zamiaru budowy określonych rodzajów inwestycji budowlanych i wynikających stąd skutków prawnych dla oceny specyfiki postępowania administracyjnego toczącego się w wyniku dokonanego zgłoszenia oraz zakresu stosowania przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego do tego postępowania. Niezależnie od tego czy organ, który otrzymał zgłoszenie może wnieść sprzeciw, czy też ciąży na nim obowiązek wniesienia sprzeciwu należy stwierdzić, że dokonane zgłoszenie wszczyna postępowanie administracyjne w rozumieniu kpa. Nie można jednak uznać, że mają do tego postępowania w pełni zastosowanie przepisy tego Kodeksu. Przede wszystkim należy podkreślić, że postępowanie w sprawie zgłoszenia prowadzone jest w wyniku dokonanej przez inwestora czynności, której efektem jest w zależności od tego czy zostanie wniesiony sprzeciw czy też nie (milczenie organu) dopuszczalność przystąpienia do realizacji inwestycji. Podkreślić jednak należy, że powyższe zgłoszenie jako czynność procesowa inicjująca to szczególne postępowanie administracyjne uzależniona jest od dopełnienia przez inwestora warunków formalnych składanego zgłoszenia. Wymogi te określa przede wszystkim art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /t.j. Dz. U. z 2003r. nr 207, poz. 2016 ze zm./. Natomiast ust. 2 art. 30 stanowi, że w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Dopiero zatem w przypadku usunięcia wskazanych uchybień przez inwestora zgłoszenie może wywoływać określone skutki tj. rozpoczyna 30 dniowy termin do zajęcia przez organ stanowiska w sprawie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntował się pogląd, że w razie, gdy organ administracji publicznej nie wydał na podstawie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego postanowienia nakładającego na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, określony termin 30 dni, przewidziany ustawą dla wniesienia przez organ sprzeciwu, należy liczyć od dnia doręczenia właściwemu organowi zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych. Jednakże termin ustalony w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego wstrzymuje bieg 30-dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu. Jest on bowiem liczony od dnia doręczenia zgłoszenia, które nie zawiera braków formalnych lub od dnia upływu terminu do uzupełnienia tych braków. Przez doręczenie zgłoszenia, o jakim mowa w art. 30 ust. 5 w zw. z ust. 1 tej ustawy, ustawodawca uważa pełne zgłoszenie, tj. zawierające wszystkie niezbędne dane wraz z załączonymi dokumentami. Reasumując powyższe rozważania należy stwierdzić, że wobec wezwania spółki "A" spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C. postanowieniem Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r do usunięcia wskazanych braków i nieprawidłowości w przedłożonym zgłoszeniu - ustawowo określony 30-dniowy termin wstrzymał bieg do czasu uzupełnienia brakujących dokumentów. Wobec powyższego zarzuty skarżącego nie znajdują uzasadnienia i oparcia w wyż. cyt. art. 30 Prawa budowlanego, gdyż sprzeciw został wniesiony dnia [...] 2004 r. a 30-dniowy termin rozpoczął bieg od dnia [...] 2004r. kiedy inwestor dokonał uzupełnienia braków. Również nie może uznać za uzasadnione zarzuty, że planowane roboty budowlane nie wpłyną na zmianę sposobu użytkowania lokalu. Z przedłożonego przez skarżącą spółkę dokumentu p.n. "Część opisowa planowanego remontu lokalu parteru na ul. A"- wynika, że planowany zakres robót dotyczący remontu pomieszczeń wewnętrznych miał obejmować : 1. skucie odpadających tynków i zdjęcie starej zabudowy ścian; 2. położenie nowych tynków i gipsówki; 3. modernizacja i wymiana elementów istniejących instalacji wodnej, kanalizacyjnej, elektrycznej; 4. wymiana stolarki drzwiowej i okiennej; 5. demontaż niektórych ścianek działowych; 6. wprowadzenie nowych ścianek z płyt gips – kartonowych umożliwiających nowy układ funkcjonalny. Wobec powyższego zasadnym było przyjęcie zgłoszenia co do robót wymienionych w poz. od 1 do 5 i wniesienie sprzeciwu do robót budowlanych określonych w poz. 6. W myśl bowiem przepisu art. 71 ust. 1 Prawa budowlanego przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności: 1) przeróbkę pomieszczenia z przeznaczeniem na pobyt ludzi albo przeznaczenie do użytku publicznego lokalu lub pomieszczenia, które uprzednio miało inne przeznaczenie lub było budowane w innym celu, w tym także przeznaczenie pomieszczeń mieszkalnych na cele niemieszkalne; 2) podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń. Zmiany zatem sposobu użytkowania obiektu budowlanego (jego części) objęte reglamentacją prawa budowlanego zachodzą wówczas, gdy rodzą skutki określone w tym prawie. Skutki te nie są wymienione w art. 71 ust. 2 wyczerpująco, co wynika z zamieszczenia we wstępnej części zwrotu "w szczególności". Należy zatem przyjąć, że również inne skutki zamierzonej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego (jego części) wymagają objęcia omawianą reglamentacją prawną, jeżeli mogą powodować dla obiektu budowlanego (jego części) lub dla warunków korzystania z niego skutki, jakie są określone w prawie budowlanym. Taka zaś zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego (jego części) wymaga zgłoszenia właściwemu organowi, a do zgłoszenia trzeba dołączyć m.in. oświadczenie o posiadaniu prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 32 ust. 4 pkt 2 pr. bud.). Bezsprzecznym zaś jest w rozpatrywanej sprawie, że zmiana wykorzystywania lokalu z dotychczasowego [...] na biuro [...] spowoduje zmiany warunków bezpieczeństwa pracy, co wypełnia jedną z wyżej powołanych przesłanek art. 71 ust, 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Podkreślić także należy, że posiadane przez skarżącą spółkę własnościowe ograniczone prawo do lokalu nie jest tożsame z prawem dysponowania nieruchomością na cele budowlane, takie uprawnienie przysługuje bowiem wyłącznie właścicielowi budynku odnośnie zmiany użytkowania lokalu znajdującego się w danym obiekcie budowlanym. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.