II SA/Gl 7/08

WyrokWSA w Gliwicach2008-04-14

Skład orzekający: Ewa Krawczyk, Włodzimierz Kubik, Maria Taniewska-Banacka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest zobowiązany do zwrotu opłaty za kartę pojazdu pobranej na podstawie przepisu rozporządzenia, który został uznany przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z ustawą, pomimo odroczenia utraty mocy obowiązującej tego przepisu?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny, rozpoznając skargę na czynność organu odmawiającą zwrotu opłaty za kartę pojazdu, ma prawo samodzielnie ocenić zgodność przepisu rozporządzenia z ustawą. Nawet jeśli Trybunał Konstytucyjny odroczył utratę mocy obowiązującej przepisu uznanego za niekonstytucyjny, sąd może stwierdzić, że opłata pobrana na jego podstawie była nienależna, jeśli przepis ten wykraczał poza zakres upoważnienia ustawowego. W takim przypadku organ jest zobowiązany do zwrotu nadwyżki pobranej opłaty.
Stan faktyczny
Skarżący M. D. wniósł o zwrot części opłaty za kartę pojazdu, argumentując, że została ona pobrana na podstawie przepisu rozporządzenia, który Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodny z prawem. Organ I instancji odmówił zwrotu, powołując się na fakt, że opłata została pobrana przed datą utraty mocy obowiązującej zakwestionowanego przepisu. Prezydent Miasta G. podtrzymał tę decyzję. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżony akt i orzekł, że akt ten nie może być wykonywany w całości, a także zasądził od Prezydenta Miasta G. na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M. D. na czynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie zwrotu opłaty za kartę pojazdu 1. uchyla zaskarżony akt i orzeka, że akt ten nie może być wykonywany w całości, 2. zasądza od Prezydenta Miasta G. na rzecz skarżącego tytułem zwrotu kosztów postępowania [...] złotych. Pismem z dnia [...] roku M. D. zwrócił się do Wydziału Komunikacji Urzędu Miejskiego w G. wnosząc o zwrot kwoty [...] zł. Wnioskodawca podał, ze rejestrując w dniu [...]roku samochód marki [...] wniósł opłatę za książkę pojazdu w wysokości [...] zł. W związku ze zmianą przepisów domaga się zwrotu bezpodstawnie uiszczonej kwoty [...] zł. Organ I instancji pismem z dnia [...] .roku uznał żądanie M. D. za nieuzasadnione i odmówił zwrotu żądanej kwoty. Organ podał, że do dnia [...] roku wysokość opłat za kartę pojazdu określał § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 roku w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. nr 137, poz. 1310 ). Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 17 stycznia 2006 roku, sygn. U 6/04 orzekł o niezgodności § 1 ust. 1 wyżej powołanego rozporządzenia z art. 77 ust. 4 pkt 2 i art. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 z zm.) i z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji. Równocześnie Trybunał Konstytucyjny orzekł o utracie mocy obowiązującej § 1 ust. 1 rozporządzenia z dniem 1 maja 2006 roku. Tym samym bezsporny pozostaje fakt, że skoro nie wprowadzono zasady wstecznego oddziaływania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego w postaci nieważności niekonstytucyjnego przepisu od samego początku, to przepis taki do momentu utraty mocy obowiązującej w wyniku orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego był przepisem ważnym i obowiązującym. Do dnia wejścia w życie nowego rozporządzenia ( 15 kwietnia 2006 roku ) opłata za kartę pojazdu pozostawała bez zmian, a pobierane wcześniej opłaty na podstawie w/w przepisu były opłatami należnymi. Pismem z dnia [...] roku M. D. wezwał Prezydenta G. do usunięcia naruszeń prawa związanych z odmową zwrotu uiszczonej opłaty za kartę pojazdu. Prezydent Miasta G. pismem z dnia [...] roku poinformował M. D. iż w jego ocenie brak jest podstaw do zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu. M. D. w dniu [...] roku ( data wpływu ) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na czynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu. W uzasadnieniu odwołał się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 roku sygn. U/04. Prezydent G. wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że w przypadku odroczenia przez Trybunał Konstytucyjny utraty mocy obowiązującej niekonstytucyjnego przepisu organy stosujące prawo są zobowiązane do jego stosowania aż do daty wskazanej w wyroku Trybunału. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Przede wszystkim należy stwierdzić, że na pismo Prezydenta G. z dnia [...] roku przysługuje skarga do sądu administracyjnego, albowiem spełnia ono warunki określone w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 z zm., dalej p.p.s.a.). W uchwale siedmiu sędziów z dnia 4 lutego 2008 roku, sygn. I OPS 3/07, stwierdzono, że skierowanie do organu żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 roku w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu ( Dz. U. nr 137, poz. 1310 z zm.), jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zasadnie organ orzekający podnosi, iż Trybunał Konstytucyjny stwierdzając orzeczeniem z dnia 17 stycznia 2006 roku niezgodność § 1 ust. 1 powołanego rozporządzenia z Konstytucją i Prawem o ruchu drogowym równocześnie odroczył utratę mocy obowiązującej tego przepisu do dnia 1 maja 2006 r. co oznacza, że opłata została pobrana w oparciu o obowiązujący przepis. Jednakże każdy sąd, w tym administracyjny może w toku rozpoznania sprawy ocenić, czy przepisy rozporządzenia są zgodne z przepisami ustawy. W tym zakresie w zasadzie brak jest rozbieżności w orzecznictwie sądowym i doktrynie. Uprawnienie każdego sądu rozpoznającego sprawę do oceny czy określone przepisy rozporządzenia są zgodne z ustawą jest przyjmowane w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego ( por. postanowienie TK z 13 stycznia 1998 r. sygn. 2/978 – OTK 1998, nr 1 poz. 4; uchwała NSA z 30 października 2000 r., sygn. OPK 13/00 - ONSA z 2001 r., nr 2, poz. 63 ). Trybunał Konstytucyjny w orzeczeniu z dnia 17 stycznia 2006 roku orzekł, że § 1 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia ( w oparciu, o który została pobrana opłata za wydaną kartę pojazdu ) jest niezgodny z art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 rok – Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 z zm.) oraz art. 92 i art. 217 Konstytucji. Trybunał ustalił, że niezgodność § 1 ust. 1 rozporządzenia z ustawą polega na tym, że przez zawyżenie wysokości opłaty wykracza on poza zakres upoważnienia zawartego w ustawie. W świetle powyższego orzeczenie Trybunału nie budzi więc wątpliwości Sądu, iż pobrana opłata za kartę pojazdu na mocy zakwestionowanego zapisu rozporządzenia z 28 lipca 2003 roku, nie jest zgodna z treścią delegacji ustawowej. Problem w sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy wobec odroczenia przez Trybunał Konstytucyjny utraty mocy obowiązuje § 1 pkt 1 rozporządzenia do dnia 1 maja 2006 roku, mógł on stanowić podstawę do pobrania w dniu [...] roku opłaty za kartę pojazdu w wysokości [...] zł. Jak wskazano wyżej Sąd działając na podstawie art. 178 ust. 1 Konstytucji ma możliwość samodzielnej oceny konstytucyjności przepisów rozporządzenia i w ramach tej oceny stwierdził, że § 1 pkt 1 rozporządzenia został wydany z przekroczeniem upoważnienia ustawowego. W ocenie Sądu upoważnienie zawarte w art. 77 ust. 6 w zw. z ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie uprawniało Ministra Infrastruktury do określenia w rozporządzeniu wysokości opłaty za kartę pojazdu w wysokości przewyższającej koszt związany z drukiem i dystrybucją tej karty. Skoro więc unormowanie zawarte w treści § 1 pkt 1 rozporządzenia z 28 lipca 2003 roku wykraczało poza regulację ustawową przewidzianą w art. 77 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, kwota uiszczona przez skarżącego powyżej [...] zł była kwotą nienależnie uiszczoną. Organ zatem był zobowiązany zwrócić skarżącemu tę kwotę. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 146 § 1, art. 152 i art. 200 ppsa orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło