II SA/Gl 702/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka po rozpoznaniu w dniu 18 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na działalność Starosty Powiatu W. w przedmiocie przyjęcia zgłoszenia robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują sądową kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem i obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Ponieważ z treści wniesionej przez S. Z. skargi wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest fakt przyjęcia zgłoszenia robót budowlanych, które to przyjęcie nie mieści się w kategorii aktów lub czynności podlegających kognicji sądów administracyjnych, złożona skarga - jako niedopuszczalna – podlegać musi odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przyjęcie zgłoszenia robót budowlanych nie wymaga bowiem wydania ani decyzji, ani postanowienia, nie stanowi też wskazanego wyżej innego aktu bądź czynności dotyczących wynikających z przepisów prawa uprawnień lub obowiązków strony skarżącej. W świetle powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.