II SA/Gl 702/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 21 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.K. i F.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] znak: [...] ustalającą warunki zabudowy dla budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce nr [...], k. m. [...], obręb L. przy ul. [...] w K. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach K.K. i F.K. reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu skargi podniesiono szereg zarzutów dotyczących wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa. Przede wszystkim wskazano, iż organ administracyjny wydając zaskarżoną decyzję nie dostrzegł cyt. "negatywnych konsekwencji związanych z budową wielorodzinnego budynku, do którego dojazd zapewniony jest wyłącznie od strony wąskiej, w zasadzie jednokierunkowej" drogi. W ocenie skarżących negatywne oddziaływanie przejawiać się będzie w tym, że wzmożony ruch pojazdów związany z powstałą inwestycją spotęguje istniejące już teraz utrudnienia komunikacyjne dla sporej liczby mieszkańców dojeżdżających tą ulicą do swych posesji. Ponadto przewidziana w zaskarżonej decyzji ograniczona liczba miejsc parkingowych może powodować dodatkowe blokowanie ulicy [...]. W odpowiedzi na skargę organ nie ustosunkował się do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wniósł natomiast o oddalenie skargi. Odpis skargi wraz z zawartym w niej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji doręczono uczestnikom postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku w terminie 7 dni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 powołanej ustawy sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co oznacza, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006 r., s. 189). Wnioskujący musi zatem dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005). Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wskazali żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, w szczególności nie wskazali, na czym polegałaby ewentualna znaczna szkoda lub nieodwracalne skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uprawdopodobnienie zaś okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004). Zarzuty strony dotyczące naruszenia obowiązujących przepisów w zaskarżonej decyzji będą natomiast podlegały ocenie przez Sąd na etapie merytorycznego rozpatrywania skargi. Również działając z urzędu Sąd nie dopatrzył się przesłanek przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Wynika to z charakteru decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja ta ma charakter deklaratoryjny, stwierdzając jedynie zgodność zamierzenia inwestycyjnego z prawem, sama w sobie nie uprawnia jeszcze do rozpoczęcia robót budowlanych. Wskazać należy, iż inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 15 października 2001 r., sygn. akt II SA/GD 2174/01, Lex nr 76097). W konsekwencji należy stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji nie może wywołać skutków uzasadniających w świetle art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. jej wstrzymania.