II SA/Gl 708/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. i M. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a : wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W pismach procesowych z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. zawarty został wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu S. i M. P. wskazali, że ze względu na wiek oraz sytuację materialną nie są w stanie dokonać rozbiórki spornego obiektu budowlanego. Podkreślili ponadto, że wspomniana szopa nie stanowi przeszkody w użytkowaniu nieruchomości sąsiednich, zaś wykonanie zaskarżonej decyzji przed wydaniem przez Sąd wyroku mogłoby wywołać negatywne skutki. Obiekt ten służy bowiem wnioskodawcom za pomieszczenie, w którym przechowywane są sprzęty rolnicze, a także zwierzęta (króliki i kury). Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W ocenie Sądu okoliczności sprawy przemawiają za uwzględnieniem przedmiotowego wniosku. Na wstępie zauważyć przyjdzie, że przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) ustanawia regułę, w myśl której wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Wyjątkiem od niej jest zaś regulacja art. 61 § 3 tej ustawy, który stanowi, że w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na jego wniosek wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do Sądu aktu, a zatem udzielenie skarżącemu tzw. ochrony tymczasowej jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stosowaną jedynie wówczas, gdy całokształt okoliczności sprawy pozwoli stwierdzić, iż wykonanie decyzji przed jej rozpoznaniem przez Sąd byłoby przedwczesne i pociągałoby za sobą skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. . Podniesiona przez skarżących argumentacja przemawia za uwzględnieniem złożonego wniosku. Niewątpliwie bowiem zarówno wymiary szopy, jej usytuowanie jak i aktualny sposób użytkowania nie stwarzają zagrożenia zarówno dla nieruchomości sąsiednich jak i dla interesu publicznego. Niezależnie bowiem od argumentacji wnioskodawców Sąd wziął pod uwagę konieczność zapewnienia ochrony wskazanych wyżej dóbr i doszedł do przekonania, iż w niniejszej sprawie, na obecnym etapie postępowania nie występuje ich zagrożenie. Z tego też względu uznano, iż niezasadnym byłoby wykonanie zaskarżonej decyzji jeszcze przed rozpoznaniem skargi, gdyż w istocie mogłoby dojść do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.