II SA/Gl 71/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami na skutek wniosku pełnomocnika skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie skierowania G.O. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kat. [...], przeprowadzane w wojewódzkim ośrodku ruchu drogowego w formie egzaminu teoretycznego i praktycznego. Na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik ww. skierowanego wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W toku postępowania pełnomocnik zawnioskował o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu uzasadniając, że jego wykonanie grozi skarżącemu niepowetowaną szkodą. Jego zdaniem już samo odbycie kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji będzie dla skarżącego dużą uciążliwością czasową i finansową. Poinformował także, że w następstwie kwestionowanego aktu organ pierwszej instancji wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kat. [...] Jednocześnie zaznaczył, że wykonanie zaskarżonej decyzji wprost skutkuje cofnięciem uprawnień do kierowania pojazdami. Nadto podniósł, że skarżący jest architektem, zaś samochód jest niezbędnym narzędziem w jego pracy. Dojazdy do klientów oraz na place budowy są konieczne, przy czym niejednokrotnie są do miejsca odległe od miejsca zamieszkania skarżącego, a nawet miejsca peryferyjne. W ocenie pełnomocnika transport publiczny nie zapewnia skarżącemu alternatywy, gdyż ma za długie przejazdy, a w niektóre miejsca nie dociera. Zwrócił uwagę, że wykonanie skarżonego rozstrzygnięcia skutkować będzie utratą przez skarżącego zleceń i uniemożliwi mu wykonywanie zawodu, a w konsekwencji zarobkowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a." wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym). Uzasadnienie wniosku musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek przy czym wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Zatem sąd może wstrzymać wykonanie danego aktu administracyjnego uzależniając to od zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. W ocenie Sądu pełnomocnik wnioskodawcy nie przedstawił okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nałożony na skarżącego obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, ma na celu stwierdzenie istnienia bądź braku przeciwwskazań do kierowania pojazdami. Utrudnienie w dojazdach przy wykonywaniu pracy przez skarżącego nie stanowi okoliczności mogącej spowodować powstanie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruch drogowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) nie pozbawia samoistnie jeszcze skarżącego uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi. Decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta dopiero w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1, o czym stanowi art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy - Prawo o ruchu drogowym. W konsekwencji nieprzystąpienie przez skarżącego do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje, bądź uzyskanie przez niego negatywnego wyniku tego egzaminu, skutkować będzie wszczęciem postępowania w przedmiocie pozbawienia go uprawnień do kierowania pojazdami. Sprawa dotycząca cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym podlega zatem załatwieniu w odrębnym trybie. Także ewentualna decyzja w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy stanowić będzie odrębny akt administracyjny w odrębnym postępowaniu, od którego będą przysługiwały środki zaskarżenia na zasadach ogólnych. Zdaniem Sądu biorąc natomiast pod uwagę przedmiot sprawy, tj. skierowanie skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami, nie można pominąć faktu, że dotyczy on bezpieczeństwa w ruchu drogowym, co z kolei leży w interesie zarówno skarżącego, jak i innych użytkowników drogi. Skierowanie na kontrolny egzamin ma jedynie na celu wyjaśnienie wątpliwości co do osób, które naruszają przepisy ruchu drogowego. W konsekwencji na aktualnym etapie rozpoznawanej sprawy nie występuje podnoszone przez pełnomocnika skarżącego zagrożenia. Poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji jest zdarzeniem jednorazowym i krótkotrwałym, które w swej istocie nie powoduje ani istotnej, ani trwałej zmiany rzeczywistości. Zdaniem Sądu wykonanie przez skarżącego zleconego, nawet w wyniku wydania wadliwego orzeczenia, nie zrodzi trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto konieczność poniesienia kosztów w celu wykonania kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji, nie tylko nie została poparta wskazaniem konkretnych kosztów jakie skarżący będzie musiał z tego tytułu ponieść, lecz nadto nie zmierza do wykazania, iż poniesienie tych kosztów wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, na przykład z uwagi na jego sytuację majątkową. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.