II SA/Gl 710/17

PostanowienieWSA w Gliwicach2017-08-07

Skład orzekający: Piotr Broda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia powinien zostać uwzględniony, gdy skarżący uprawdopodabnia jedynie potencjalne zubożenie majątkowe, a nie trudne do odwrócenia skutki?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia nie zasługuje na uwzględnienie, gdy skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Grzywna w celu przymuszenia podlega umorzeniu w przypadku wykonania obowiązku, co oznacza, że skarżący ma możliwość uniknięcia negatywnych konsekwencji finansowych poprzez dobrowolne wykonanie nałożonego obowiązku.
Stan faktyczny
Skarżący J. D. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C., które utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy P. o nałożeniu na skarżącego grzywny w wysokości 5.000 zł w celu przymuszenia do usunięcia odpadów. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania postanowienia, argumentując, że jego wykonanie spowoduje znaczne szkody majątkowe i doprowadzi do jego zubożenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., [...] w przedmiocie grzywny w celu przymuszenia wykonania obowiązku usunięcia odpadów postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Postanowieniem z dnia 17 marca 2017 r. Wójt Gminy P. nałożył na J. D. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 5.000 zł z powodu nie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia [...] r. Jednocześnie organ pierwszej instancji wezwał skarżącego do wykonania określonego w tytule wykonawczym obowiązku usunięcia odpadów w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, gdyż w przeciwnym razie w stosunku do skarżącego będą nakładane kolejne grzywny. W wyniku odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. W skardze z dnia 26 czerwca 2017 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący uzasadnił wniosek tym, że wykonanie ww. postanowienie spowoduje wyrządzenie mu znacznej szkody majątkowej. Wskazał, że jest osobą w podeszłym wieku (68 lat), a uiszczenie grzywny spowoduje jego całkowite zubożenie, pozbawienie go środków do życia, w tym licytacji jego majątku oraz oszczędności życiowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W rozpatrywanej sprawie zdaniem Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżanego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim skarżący nie wskazał żadnych okoliczności, których wystąpienie przemawiałoby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, o których mowa ww. przepisie, tj. nie wykazał jaką szkodę o wymiarze znacznym lub jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wykonanie postanowienia. Ponadto, obowiązek nałożony postanowieniem w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia nie ma charakteru nieodwracalnego, czyli nie spowoduje trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do art. 125 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1201) w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Zatem skarżący może w każdej chwili uniknąć zagrożenia egzekucji nałożonej grzywny poprzez wykonanie obowiązku. Nałożenie grzywny ma wyłącznie na celu wykonanie nałożonego obowiązku, a jego realizacja zależy wyłącznie od woli skarżącego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło