II SA/Gl 717/16

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy E.K. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na bieżące wydatki oraz brak własnych dochodów. Strona wskazała, że wraz z małżonkiem prowadzi wspólne gospodarstwo domowe, zamieszkując w budynku o pow. 90 m2. Zadeklarowała również, że nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności, papierów wartościowych czy też przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000 zł. Skarżąca nie uzyskuje żadnego dochodu, natomiast jej małżonek otrzymuje emeryturę w wysokości 2674 zł netto miesięcznie. Strona sporządziła zestawienie swoich stałych, miesięcznych wydatków, z którego wynika co miesiąc 80 zł przeznacza na zakup energii elektrycznej; 46 zł na gaz; 30 zł na wywóz śmieci; 4400 zł rocznie na zakup opału; około 100 zł miesięcznie na lekarstwa. Do druku formularza strona dołączyła kopie rachunków za energię elektryczną; za dostawy węgla; za dostawy gazu oraz wywóz śmieci. Oprócz tego dostarczyła również kopię "odcinka" emerytury swojego małżonka. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Oceniając sytuację materialna strony nie znaleziono podstaw do przychylenia się do wniosku strony, albowiem jej sytuacja nie jest na tyle ciężka aby uzasadnionym było zwolnienie jej od kosztów sądowych w całości lub w części. Trzeba bowiem zauważyć, że łączne, udokumentowane koszty utrzymania się w rodzinie skarżącej kształtują się na poziomie około 400 – 500 zł (z uwzględnieniem zakupu opału). Tymczasem dochód małżonka strony w wysokości ponad 2600 zł z powodzeniem starczy zarówno na poniesienie pozostałych wydatków bytowych jak i na wygospodarowanie środków na opłacenie kosztów sądowych. Sytuacja materialna strony nie jest bowiem na tyle zła, aby koniecznym i uzasadnionym było zwolnienie jej z obowiązku opłacenie daniny publicznoprawnej, jaką są koszty sadowe. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 3 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.