II SA/Gl 72/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Rafał Wolnik po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odpadów postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Decyzją z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) uwzględniło skargę Starosty [...] na decyzję z dnia [...], nr [...], będącą przedmiotem niniejszego postępowania, w ten sposób że uchyliło w całości zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza K. z dnia [...], nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. O powyższym poinformowano tut. Sąd w piśmie z dnia [...] stanowiącym odpowiedź na skargę. Do pisma dołączono wydaną w trybie autokontroli decyzję. Starosta [...] pismem z dnia [...], z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż opisane w pkt 1 i 2 powołanego wyżej przepisu. Rozstrzygnięcie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji z dnia [...], nr [...], co oznacza, iż postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. Przesłanką umorzenia postępowania jest nadto cofnięcie skargi przez stronę skarżącą zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 2 p.p.s.a.