II SA/Gl 722/04
WyrokWSA w Gliwicach2006-02-15
Skład orzekający: Ewa Krawczyk, Iwona Bogucka, Barbara Brandys-Kmiecik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący J. K. posiada legitymację procesową do kwestionowania decyzji umarzającej postępowanie w sprawie legalności robót budowlanych, jeśli inwestycja nie narusza jego prawa własności, a zarzuty dotyczą naruszenia interesu prawnego sąsiada?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że skarżący J. K. nie posiada legitymacji procesowej do kwestionowania decyzji, ponieważ inwestycja nie narusza jego prawa własności. Zarzuty dotyczące naruszenia odległości od granicy działki mogły być podnoszone wyłącznie przez właściciela sąsiedniej nieruchomości, którego skarga została odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu. Ponadto, sąd uznał, że oświadczenie uprawnionego geodety dotyczące wytyczenia budynku i zachowania odległości od granicy ma wiążący charakter, a jego kwestionowanie nie leży w kompetencji sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący J. K. złożył skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. umarzającą postępowanie w sprawie legalności robót budowlanych dotyczących budynku mieszkalnego. Skarżący podnosił zarzuty dotyczące niezachowania szerokości działki i odległości od granicy oraz linii gazowej. Organ pierwszej instancji wstrzymał roboty, a następnie umorzył postępowanie, uznając budowę za zgodną z pozwoleniem na budowę po ustaleniu granic geodezyjnych. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący kwestionowali wiarygodność oświadczenia geodety i naruszenie prawa własności.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędzia WSA Iwona Bogucka, Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel, po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych oddala skargę
Wnioskiem z dnia [...] 2004 r. J. K. wystąpił o skontrolowanie rozpoczętej w dniu [...] 2004r. budowy budynku mieszkalnego na parceli nr A w S. przy ul. [...], której inwestorem jest S. M.. W uzasadnieniu wskazano, że działka nie ma 17 m szerokości i budynek nie mieści się na tej działce oraz nie pozwala na utrzymanie prawidłowej odległości od istniejącej linii gazowej.
W wyniku przeprowadzonych w dniu [...] 2004r. oględzin Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu B. postanowieniem z dnia [...] r. o nr [...], na podstawie art. 50 ust.1 pkt. 4 i ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, wstrzymał prowadzenie robót budowlanych z uwagi na stwierdzone odstępstwo od projektu w zakresie niezachowania odległości 3 m od wschodniej granicy działki. Następnie decyzją z dnia [...] r. tenże organ umorzył wszczęte postępowanie i wydał pozwolenie na kontynuację robót argumentując tym, że w oparciu o współrzędne geodezyjne ustalono, iż przebieg granicy nie pokrywa się z linią ogrodzenia, które wykonano na działce inwestora ok. 30 cm od granicy. Zatem uznano, że lokalizacja budynku jest zgodna z warunkami i ustaleniami zawartymi w pozwoleniu na budowę.
Odwołanie pismem z dnia [...] 2004r. złożyli właściciele sąsiednich nieruchomości J. K. i M. G. podnosząc, że L. G. wykonując w 1960r. ogrodzenie swojej działki nr B pozostawił pas szerokości 30 cm aby móc go konserwować. W latach zaś 1963-1964 przeprowadzono pomiar całego S. celem określenia stanu władania i wówczas granica została ustalona po istniejącym płocie.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia [...] r. o nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu powołano m.in. oświadczenie uprawnionego geodety o ustaleniu odległości od granicy na podstawie współrzędnych punktów granicznych z operatu nr [...] obr. S., znajdującego się w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej.
Skargę do Sądu na powyższą decyzję ostateczną złożyli J. K. i M. G.. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że decyzja Wojewódzkiego Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. powołuje się na operat nr [...], który dotyczy podziału działki nr C, a nie granicy pomiędzy działkami nr A i D. Zakwestionowano wiarygodność oświadczenia złożonego przez geodetę, naruszenie prawa własności M. G. oraz nie zapewnienie możliwości odwołania się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W..
W wyniku wezwania do uiszczenia wpisu jedynie skarżący J. K. wpłacił stosowną kwotę. Natomiast wobec nieuzupełnienia braku przez drugiego skarżącego postanowieniem z dnia 7 stycznia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowił odrzucić skargę M. G..
W odpowiedzi na zarzuty skargi organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swą argumentację podaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
W piśmie z dnia [...] 2005r. skarżący J. K. ponownie podniósł zarzuty niewłaściwego ustalenia granic działki nr A oraz nieprawidłowego oświadczenia geodety; dołączył postanowienie Starosty B. dnia [...] r. o zawieszeniu postępowania w sprawie zatwierdzenia zmian w decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzję z dnia [...] r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz pismo z dnia [...] 2003r. W. W. z Biura Obsługi Inwestycji "[...]", z którego - zdaniem skarżącego – wynika uwzględnienie granic działki po istniejącym płocie i tak jak w planie zagospodarowania działki budynek jest usytuowany 3 m od płotu. Oświadczenie geodety o tym gdzie przebiega granica nie może być brane pod uwagę jako niezgodne z przepisami.
W trakcie rozprawy sądowej skarżący po okazaniu mapy sytuacyjno - wysokościowej oświadczył, że jest właścicielem działek położonych po stronie zachodniej nieruchomości inwestora. Po stronie wschodniej znajduje się nieruchomość M. G. i sporna odległość jest właśnie po jego stronie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje :
Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. z 2002 nr 153, poz.1269 ze zm./ sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Podstawowym zagadnieniem jest ustalenie zasadności podnoszonych zarzutów oraz rodzaju i rozmiaru naruszonego interesu prawnego skarżącego przez kwestionowaną inwestycję. Interes prawny jest kwalifikowanym interesem faktycznym. Wynika on z określonego przepisu prawnego, odnoszącego się wprost do sytuacji danego podmiotu. Interes prawny pojawia się wówczas, gdy istnieje związek między obowiązującą normą prawa materialnego a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegający na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację tego podmiotu w zakresie prawa materialnego (vide: wyrok NSA z 2 czerwca 1998 r., IV SA 2164/97).
Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 23 marca 1999 r. (I SA 1189/98), cechami interesu prawnego jest to, że jest on indywidualny, konkretny, aktualny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami stosowania przepisu prawa materialnego. Wskazano także na obiektywny charakter interesu prawnego czyli interes prawny powinien być rozumiany jako zobiektywizowana, czyli realnie istniejąca potrzeba ochrony prawnej. Jest to interes o charakterze osobistym, przez to, że jest własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany. Ponadto musi on aktualnie istnieć w sprawie, w której organ administracji władny jest wydać decyzję (vide: wyrok NSA z 26 października 1999 r., IV SA 1693/97).
W rozpatrywanej sprawie tym interesem prawnym jest chronione prawo własności sąsiednich nieruchomości, a ewentualne jego naruszenie przez realizowaną budowę domu jednorodzinnego przez inwestora mocuje właściciela gruntu jako stronę prowadzonego postępowania.
Jednakże z osobistego oświadczenia skarżącego złożonego w trakcie rozprawy sądowej wynika, ze realizowana inwestycja w żaden sposób nie narusza przysługującego mu prawa własności nieruchomości. Zachodnia bowiem granica działki nr A jest prawidłowa i dochowanie wszelkich wymogów z tej strony budowy nie jest kwestionowane. Skarga i zawarte w niej argumenty kwestionują prawidłowość usytuowania budynku od strony wschodniej obiektu.
Zatem zarzuty co do nieprzestrzegania odległości od tej strony działki mogłyby być podnoszone wyłącznie przez M. G. jako właściciela sąsiedniej nieruchomości, zlokalizowanej właśnie od strony wschodniej.
Natomiast skarga M. G., wobec nieuiszczenia wpisu, została odrzucona postanowieniem z dnia 7 stycznia 2005r. Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Gliwicach.
Wobec powyższego brak jest podstaw do uznania słuszności podnoszonych zarzutów skoro skarżący J. K. nie ma legitymacji do reprezentowania interesu prawnego M. G., a jego prawo własności nie zostało w żaden sposób naruszone.
Nadto nadmienić należy, że zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. 2005 r. Nr 240 poz. 2027) prace geodezyjne i kartograficzne wykonują podmioty prowadzące działalność gospodarczą, a także inne jednostki organizacyjne utworzone zgodnie z przepisami prawa, jeżeli przedmiot ich działania obejmuje prowadzenie tych prac. Wykonawca prac geodezyjnych i kartograficznych jest obowiązany zgłosić do właściwych organów prace przed przystąpieniem do ich wykonania, a po wykonaniu prac przekazać powstałe materiały lub informacje o tych materiałach do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego /art.12/. Natomiast w świetle art. 42 powoływanej ustawy do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii jest niezbędne posiadanie uprawnień zawodowych. Przez wykonywanie samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii rozumie się m.in. wykonywanie czynności rzeczoznawcy z zakresu prac geodezyjnych i kartograficznych, podlegających zgłoszeniu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.
Uprawnienia takie jak wynika z akt posiada W. B. uprawniony geodeta o nr upr. [...]. Zatem brak jest podstaw do kwestionowania prawidłowości i wiarygodności oświadczenia W. B. złożonego [...] 2004r. o stosownym wytyczeniu budynku i zachowaniu przez budowany obiekt wymaganych odległości od granicy nieruchomości i od gazociągu.
Podważenie tego oświadczenia dopuszczalne jest wyłącznie w procesie karnym bądź przed organem geodezyjnym do tego uprawnionym. Póki jednak to nie nastąpi ma ono wiążący charakter. Ani Sąd ani skarżący nie są bowiem uprawnieni do kwestionowania prawidłowości wykonanych prac geodezyjnych w zakresie wytyczenia posadowienia obiektu budowlanego bez uprzedniego rozstrzygnięcia tego zagadnienia przez umocowane do tego prawnie podmioty.
Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło